Desperada Novels & Stories

Bakit sa Spain pa mag me-meeting. Ipinikit ko ang mga mata ko at huminga ng malalim. I hope tommorow will be good to me. May narinig akong mga yapak sa di kalayuan. Hindi naman multo yan. Shit. Hindi Naman sana. "Why are you here?" It's Chase. Ibinuka ko ang mga mata ko at sinamaan siya ng tingin. "God, you nearly gave me a

saad nito. Nakokonsensya ako, hindi deserve ni Isabelle na itago, na maging isang kabit lang. Pinarada ko ang sasakyan sa gilid ng kalsada. Tinanggal ko ang seatbelt ko pati na rin kay Isabelle. Niyakap ko siya ng mahigpit. “You don’t deserve this set up love,” saad ko sa kanya. “Okay lang talaga sa akin mahal. Ang mahalaga, tayo na ulit. Wala akong pakialam kung kabit lang ako.”

ANG PAGTATAGPO Magkahalong lungkot at takot ang nadarama ni Alexa habang bitbit ang maleta habang tumatawid sa madilim na kalsada. Nalulungkot siyang lisanin ang lugar na kanyang kinalakihan, ngunit natatakot naman siyang manatili para maikasal sa kung sinong tao na hindi niya kilala. “Ayyyyyy!” bigla siyang napasigaw nang muntik na siyang mahagip nang dumaan na sasakyan.

puno ng sarkasmo ang boses nito nang banggitin ang huling salita. "Just give her to me and I'll let you walk out of here alive and with a complete body parts." Parang isang cartoon character ang matanda na halos umusok ang ilong, tenga, at pwet nito dahil sa labis na galit. "Whoever you are—you'll regret this. I will kill you—"

This story contains mature content! So, please! Read at your own RISK!!!! DAPIT hapon na nang matapos silang maglibot sa lawak at laki ng hacienda hindi nila iyon kayang libutin. Kulang ang isang buong maghapon tanging sa kuwadra, poultry at Piggery lang ang napuntahan nila. Pinangakuan ni Liam si Dan na babalik sila at sa susunod ay mas-magtatagal sila doon upang maikot pa ang hacienda ngunit nanatiling hindi pinapansin ni Dan si Liam at panay iwas.

KABANATA 74 Mabilis at mabigat ang bawat hakbang na ginagawa ni Rostam sa isang mahabang pasilyo patungo sa isang kwarto. Padilim ito nang padilim dahil ang kanilang silid na pupuntahan ay ilang pinagkakatiwalaang tao lang ang nakakaalam. Walang kahit na anong camera ang nakatutok sa gawing ito dahil sa Hacienda, ito ang pinaka pribadong kwarto. Kwarto kung saan ipararanas sayo kung paano tumira sa impyerno.

"LANDER, 'di ba sinabi kong ilayo mo sa 'kin ang asong 'yan?" Felix was grumpy when he woke up from his nap. Paanong hindi? Lander broke his sweet dreams all because of a small puppy. Hindi nito alam kung saan ilalagay ang asong na-rescue sa daan. Isa itong maliit na aspin. Bulag pa ang isang mata. Hindi maamoy ang aso dahil ipinaligo na ito ni Lander. Gayunpaman, ayaw pa rin ni Felix dito.

Chapter 4 Desire SHE couldn't sleep. Pabali-baliktad siya sa mamahaling kama, na mula pa sa pagkabata ay kama na niya. Hindi mawaglit ni Desire ang mukha ni Midnight sa sistema niya. Nag-aalala siya sa pwedeng gawin ng lalaki dahil mukhang desperado iyon. Kapag nagkataon, isa sa apat na barako ng mga Castelloverde ang magkakaroon ng depression.

aniya pa. Ngumuso ako, “Hay na'ko… ayan, ganyan ba?” Tinuro ko ang monitor matapos makapag-type ng pangalan. “Mireddam Devastro. ‘Yan, ganyan nga. Ayos! Sa'yo 'tong account ko na Addam-rea Maurel, akin naman ang sa'yo.” Napabuga ako nang hangin, “Ang dami mo talagang alam.”

Ang tanging naririnig lang ay ang pagbagsak ng ulan sa labas. Nagdesisyon ang dalawa na bumaba na. Hindi pinasama ni Nexus si Marky, siya na mismo ang nagmaneho. Pero dahil sa malakas na ulan, hindi gumagana ang elevator. Nasa ika-23 palapag si Hiraya. Nasa harap sila ng hagdan, parehong nakatingin pababa, mabigat ang pakiramdam. Medyo nagsisisi si Nexus na pinuntahan niya pa si Hiraya, pero nariyan na rin siya, kaya wala nang atrasan.