Romans & histoires Dessert Quotes

Mom said and look at me im just smiling here. Lucas laugh again,Parang ma co- convince sya ni Mommy "Sige na minsan lang 'to,masarap kasi 'yung dessert kong niluto ipagbabaon kita iuwi mo sa mommy mo" my mom said Napatawa ulit si Lucas at napailing iling. "Sige po, Dessert" He said Kaagad s'yang hinila ni Mommy sa loob ng bahay at dinala sa dining table sa terrace.

“Lia’s full of surprises.” Tumawa si Lorenzo. “Clearly. But I have one more question,” baling niya sa akin. “We are currently searching for new desserts for our royal events. From your experience, what would you recommend?” Napaisip ako saglit, pero hindi ako nagpatalo. “I’d say pistachio cake is always a good choice, especially layered ones with light mascarpone. But for your region... maybe something that balances richness and citrus, like lemon pistachio cheesecake.”

Ngiti lang, gaya ng dati. Lumapit ang isang babaeng staff, may bitbit na tray ng desserts. “Ma’am, would you like something sweet?” mahinhin niyang tanong. Ngumiti ako. “Yes, thank you.” Pero bago ko pa man mahawakan ang dessert, nagsalita ulit si Calvin. “Hindi siya mahilig sa matatamis. Mas gusto niya ‘yung bitter. Right, honey?” Tumingin siya sa akin. Ngiti. Pero malamig. Malalim. Mapang-insulto.

Nakangiti din sya at mukhang excited na malaman kung ano ang nakasulat doon. "Do I love you? My god, if your love were a grain of sand, mine would be a universe of beaches." — William Goldman, The Princess Bride "Another quote" sabi ni Keisha sakin. "Grabe yung ngiti mo pero quote lang naman pala ang laman. Hindi naman nagpapakilala yang secret admirer mo" dagdag nya pa. "Keisha! Ano ka ba?! It's enough for me. Atsaka may hint naman ako kung sino to" sabi ko.

“Nice one, Celestine. Niluluto mo sarili mong kamay. Literal na mainit ang gabi mo!” Pagkatapos kong maglagay ng yelo sa kamay ko, bumalik ako sa sofa, may hawak na mangkok ng noodles. Nag-scroll ako sa phone habang kumakain. Sa “For You” page ko, puro romantic quotes. “Love is when you find someone who sees you even when you’re trying to be invisible.” Napakunot ako ng noo. “Aba, algorithm, wag mo kong i-analyze.”

nanginig ang binti ko dahil naramdaman kong umabot na ako sa aking sukdulan. Ramdam ko parin ang bibig ni Justine na walang tigil sa pagsipsip ng aking gitna roon kaya naipit ko pa ang kaniyang ulo dahil sa sarap na kumawala sa puson ko. "I didn't expect that dessert is the best taste than cooked food." sabi nito nang matapos sa ginagawa. Bagsak ang katawan ko matapos akong mapaliyad sa sarap na ginawa ni Justine. Hindi ako nakapagsalita dahil feeling ko naubos ang buong lakas ko sa ginawa nito.

sabi ni Amalia habang umuupo sa harap nila. Ngumiti nang matamis si Cassandra, "Kadarating lang din namin Auntie. Maupo ka po, nag-order na ako ng ilang dessert. Sana magustuhan mo ang mga ito. Sabi nila marami daw pong bestseller na mga dessert sa shop na ito tikman nyo po ito." Pagkatapos ay kinawayan niya ang waiter upang ihain ang mga pagkain. Makalipas ang ilang sandali, ilang magagarang maliliit na dessert ang inilapag sa harapan nila.

tanong ni Levi, may kislap sa mga mata. “Hmm, not a bad idea. Anong suggestion mo?” sabay ko sa trip niya. “Pwede ba kitang i-surprise?” “Of course!” Pagdating ng dessert, nabigla ako. Ang ganda ng itsura, at amoy pa lang, nakakatakam na. “Ano ‘to? Wala akong alam sa French desserts, eh.”

Sa gilid, may creamy butternut squash soup na hinahalimuyak pa lang ay parang nagbibigay na ng init sa katawan. Kasama rin ang baked sweet potatoes at sautéed asparagus. Para sa dessert, may mini fruit tarts na puno ng berries, banana slices, at kiwi, na sinasabayan ng amoy ng freshly brewed decaf coffee. May nakahandang sparkling grape juice sa wine glass ko, habang siya naman ay may red wine. “This is too much,” sabi ko pero napangiti rin ako habang naupo sa upuang itinulak niya para sa akin.

I prepared a simple dessert—something sweet to balance out the laughter and play outside. As I stirred the chocolate drink and placed muffins on a plate, Dulce entered the kitchen. She was smiling knowingly, her eyes glimmering as if she had seen something I didn’t want anyone to notice. “Nakakatuwa, ang saya-saya ng mag-ama,” she said, her tone holding something deeper, something suggestive. I simply smiled at her comment, not daring to entertain the thought she was hinting at. Not long after, Aaron and Azi came in, both freshly bathed. Their hair was damp, their shirts clean, but their laughter still lingered in the room like sunshine.