Romans & histoires Dessert Quotes

He parted his lips , sticks out his tounge and said, "thanks for the delicious dessert love." And then he digged in and enjoy his favourite dessert. "Ahhhhhhhhh" malakas na ungol ni Cassy habang kinakain n'ya at ito naman ang kumakain sa kan'ya. She took him to her small mouth and the warm feeling inside her pretty mouth add on's to the heat the burning his entire sytem now.

Awkwardness to the highest level. "Eheeermm! Ah guys masarap yung dessert nila dito. Gusto nyo?" Nagaalangang sabi ko. At lahat naman sumangayon sakin maliban dun sa dalawang tukmol na parehong nanahimik.

"Magdahan-dahan. Walang sinuman ang mag-aalis nito sa iyo. Magpapagawa pa ako ng iba para iuwi mo mamaya." Napatingin si Jackson sa gilid, walang magawa. "Huwag kang kumain ng masyadong maraming dessert, o hindi ka makakain ng iyong mga pagkain mamaya. Ang mga dessert ay magpapataba sa iyo.”

Halos solpakin ko na siya kung hindi lang kami nasa harap ng pagkain. Ang panget niyang manglandi! Naapektuhan ako! "The dessert is zabaglione." "Oh, iyon lang pala eh. May pa my lips my lips ka pang nalalaman." He smiled. He motioned for me to start our dinner. We talked about a lot of things as well. Gusto ko ngang makipagtalo sa kanya kasi may ilan siyang mga sinasabi na hindi ko maintindihan o ayaw kong intindihin.

Hindi naman sa hindi masarap ang cheese tart na iyon pero sobrang tamis nito. Lumingon si Daisie at huminga nang malalim. Kinuha niya ang mga natirang tarts at malungkot na sinabi, “Hindi ka na dapat kumain.” Tiningnan siya ni Nollace at sumagot, “Hindi naman pangit ang lasa. Sigurado akong ginawa mo ang best mo.” Habang nakanguso, sumagot siya, “Huwag mo na pagaanin ang loob ko. Alam kong pangit ang lasa.”

Halatang hinihintay ang magiging komento niya. Sobrang tamis, nasobrahan sa softness and texture. Natukso siyang sabihin. “Masarap,” instead ay matapat niyang komento. Kahit hindi mahilig sa desserts ay nasorpresa siya na nagustuhan niya ang lasa ng pagkain. Natasha’s dessert was delicate and perfect. Sing-perpekto marahil ng pagkatao nito. She wondered kung may kahit isang hibla man ng kapintasan ang babae.

Tahimik man sa salita, pero rinig na rinig na ng mga puso nila. ——— Pagkatapos ng hapunan, nagtagal pa rin si Eros sa balcony. Pareho lang silang nakaupo, tahimik, habang ang hangin ng gabi ay banayad na humahampas sa kanila. “Gusto mo ng dessert?” tanong ni Veronica habang kinukuha ang cheesecake na kasama ng dinner. “Oo naman,” sagot ni Eros, naka-ngiti habang nagre-relax sa upuan. “Sino ba naman ako para tumanggi sa dessert?”

pagsisinungaling ako. Kitang-kita ko sa kaniyang mukha na hindi siya makapaniwala. “Are you sure?” paninigurado ni Jacc. Mukhang hindi nga siya maniniwala sa sinasabi ko. “Wait. Let me think,” putol ko sa kaniya kasi mukhang may sasabihin pa siya. “At masiyadong matamis ang mga dessert. At masiyadong maalat ang ibang food. At saka, hindi ko lang talaga gusto ang luto mo.”

Napakarami ng nangyayari at kailangan niya ring kalimutan kahit saglit ang mga problema niya. “Oh my God, my favourites.” Wika niya at kumagat na sa dessert. Napapapikit pa siya dahil talagang walang tatalo sa dessert ng Kuya niya. “This is heaven,” aniya pa habang dahan-dahan na nginunguya ang dessert na tila ba ninanamnam niya ang lasa. Dinilaan pa niya ang pang-ibaba niyang labi ng may maiwan na icing dun.

“From Mr. Marquez.” Nanlaki ang mga mata ni Wendy. “Wow! Naalala pa pala kami ni Damion.” Lumingon ito kay Czarina. “Merry, come on. Kain tayo.” Umiling lang si Czarina. “No.” Paanong kakainin niya iyon? Para sa kanya, ang dessert na iyon ay kapalit ng isang nakakahiyang eksena. Nagkibit-balikat si Wendy at nagsimulang kumain mag-isa. “Wow… ang sarap.”