Devotion Novels & Stories

Hangga’t maari ay iniiwasan niyang makipagkaibigan dito dahil alam naman niya kung gaano kaselosa si Tamara. Tiyak na aawayin na naman siya nito kapag nahuli siya nitong nakikipagkaibigan sa pinsan nito. Masyado rin naman kasing halata si Devorah kung magpakita ng pagkagusto sa kanya at hindi naman siya manhid para di maramdaman iyon. Pero gaya ng palagi niyang sinasabi kay Tamara, hinding-hindi siya maakit ng kahit na sinumang babae dahil narito ang loyalty niya.

sagot ko, dahil hindi niya nakita ang pagtango ko. “Then allow me to take you to heaven—feel the pleasure that you’re begging for since that’s what you like,” he said, gritting his teeth, making his jawline prominent. “But I want to warn you about this, miss. Once you taste heaven, you’ll be addicted to it.” He smirked and angled his head while his eyes focused on the road. “Since you tempted the devil. You should prepare yourself.”

He didn't answer. "Che!" Biglang ani Alex at lumakad na papunta sa pwesto niya. "Mag kaaway kayo?" I curiously asked him. "Mainit ang ulo." He answered. "Kinakarma na kayo gago." "Your mouth, Bobo!" The church is so big and beautiful. It has flower decorations with a touch of olive green color. The soldiers started to march inside the church and raised their swords as they heard the piano playing Lover by Taylor swift.

Utos ko kay Xen. Knowing Xen na always mabait, sumunod siya. Tumayo nga siya at nilapitan yung mga babae at sinabihan. Nakikita ko mula sa pwesto namin si Xen, titig na titig pa yung isang babae kay Xen at mukha pa siyang kinikilig. Hindi ko na sila pinansin pa dahil tinuloy ko na lang ang pagbabasa ng notes ko. Pagkabalik ni Xen, humina na yung boses nung mga babae. Bumalik na kami sa kanya-kanya naming pinagkakaabalahan, kinuha ko yung cellphone at buds ko sa bag para mag soundtrip feeling ko kasi mas nakakafocus akong mag review kapag nakikinig ako ng music mas nakakarelax kasi.

Sa ilang araw buhat ng magpakasal silang dalawa ngayon lang siya nakaramdam ng katahimikan na kasama ito. "Bakit nga pala walang katao-tao rito?" Instead she asked. Kanina niya pa iyon napansin. "It's working hours, and aside from that.. Alam ng mga taga rito na pribado ang lugar na ito kaya walang nangangahas na pumunta." It's because they knew that the owner is a devil, kaya sinong mangangahas na pumunta rito? Ngunit sa isip niya nalang iyon. Maayos silang nag-uusap ngayon, and she don't want to start another argument by blurting that out.

sabi niya habang pinapasok ang key card ng kwarto niya. Nakakagulat itong si Sir Dio, he is very different from the person at the office. Masyado syang chill ngayon unlike sa hot-headed at short tempered na akala mo mag-memenopause. Sana palagi siyang ganyan. Nakakakilabot kasi pag lalapagan ka niya ng card sa table mo. Yung card na yun ay binibigay niya pagka sobrang intimate ng meeting or private masyado ang agenda. I am continuously receiving the same card from him mula nung nawala si Tam. Sabi ko nga, nakaipon na ako ng isang box non.

I suddenly choking! "Tuwad." Utos niya kaya sinunod ko kaagad. Kumuha siya ng condom sa coffee table at isinuot iyon. Naamoy ko agad kung ano ang ginamit niyang flavor at strawberry 'yon. Hindi siya nagsasalita at agad ipinasok ang alaga niya sa akin! Bigla pa niyang pinalo ang pwet ko. Sa bawat pag galaw niya hindi ko alam kung saan ako hahawak. Bigla niyang sinagad kaya napalakas ang ungol ko. Nararamdaman ko na parang pinipiga ang puson ko.

Ilang beses ko na siyang kinausap tungkol sa kahalagahan ng respeto at ng seryosong relasyon, ngunit para bang pumapasok lamang sa isang tainga at agad ding lumalabas sa kabila. May disiplina siya sa trabaho, may tapang at galing sa ere, ngunit pagdating sa puso, mas pinipili pa rin niyang manatiling malaya marahil takot na manatili, o hindi pa handang tumigil sa paglipad.

Devotion Ang tunay na pag-ibig ay hindi lamang matatamis na salita o panandaliang saya. Ito ay isang banal na pangako—isang pusong handang umunawa kahit masakit, isang kaluluwang nagpapatawad kahit hindi humihingi ng tawad, at isang diwang nananatili kahit walang katiyakan. Ang pag-ibig ay hindi makasarili; ito ay isang sakripisyong kusang loob, isang tiwalang hindi nagdududa, at isang alay na walang hinihinging kapalit. Sapagkat ang tunay na pagmamahal ay hindi natitinag ng panahon, hindi sinusukat ng layo, at hindi kailanman nagwawakas.

Ilham held her hands, his palms warm against hers, his touch reassuring. The priest continued, "Marriage is a sacred institution, not to be entered into lightly but reverently, passionately, and with a deep sense of commitment." Sabay silang tumango at ngumiti ni Ilham kahit na puno ng mga luha ang kanilang mga mata.