Devotion Novels & Stories

Tila ba iniiwasan niyang mapag-usapan naming muli ang ginawa niya sa amin. Hindi ko naman siya gustong bastusin dahil sa kabila ng ginawa niyang pag-iwan sa amin ay ama ko pa rin siya. Ngunit kapag bumabalik sa isip ko ang hirap na pinagdaanan namin ni Mama ay tila nawawala ang respeto ko kay Papa. Gusto ko lang namang marinig mula sa kanyang bibig ang paliwanag kung bakit niya kami nagawang iwan ngunit hindi niya maibigay sa akin ang bagay na iyon. Bakit ba hindi niya masabi-sabi ang dahilan niya? Baka sakaling maintindihan ko at mapatawad siya sakaling malaman ko ang totoo. Ngunit nagmamatigas pa rin siya. Kaya magmatigasan na lamang kaming dalawa.

Inabot niya kaagad iyon sakin. Bago pa man mabasa ng mga mata ko, nabasa na niya ang laman ng contract. It says there na after 6 months of our wedding, mawawalan na ng bisa iyon dahil kinakailangan naming mag file ng annulment. Also, within that period, I must do my task well, it is to act as his wife. Basically, gagawin ko lahat ng mga ginagawa ng mga asawa sa kanilang husbands.

seryosong tugon ko rito. Sumeryoso rin siya at seryosong tumingin sa kung saan. "Since the day we met, she's been in my thoughts like an obsession. That night, she became a drug that I couldn't quit. Her beauty and sweet voice follow me relentlessly, a presence that I can’t escape. It’s driving me mad, and all I can do is to crumble under the weight of it," seryosong dagdag niya. "Nainlove sa unang pagkikita? That's rare nga," pang–aasar ko naman.

she said, securing her hair from the wind. Tumingin din si Devon sa gawi ng tinitingnan niya. “’Yan ang gusto ko rito. Tahimik. No judgment and expectations. Walang ingay ng ibang tao.” “Pero andito ako,” she teased, walking backward to face him. “So... ingay ako?” Devon chuckled, that deep, quiet laugh she rarely heard. “You’re a different kind of noise.” “Ano'yon? Magulo?”

" Anyway, hindi naman kami nandito para hadlangan ang happiness mo, Devs. We will support you no matter what. " " Gosh, don't be so OA. Happy crush lang naman 'to. Nothing more, nothing less! " Pag-amin ni Devon, nag-init agad ang pisngi nang maalala ang nangyari kanina sa kotse pati na rin iyong sa labas na ilang minuto pa lang ang nakararaan. " Inaamin ko naman na attracted ako sa kaniya but I also admire him sa pagiging dedicated niya. There's nothing wrong about that, right? Happy crush lang naman 'to and I am sure na-experience niyo na 'to."

Sa pagkakataong iyon ay mas malalim pa ang halik na kanilang pinagsasaluhan. Si Devon ay mas nagiging mapangahas na sa paghaplos sa likod niya. Si Val ay wala sa isip na pigilan ang kasintahan. Gusto niya ang nangyayari at wala siyang tutol kahit saan man sila humantong ng mga oras na iyon. Nagmamahalan sila.

Humigpit ang hawak niya sa cellphone. "I am living in a lie. In hypocrisy. It is I who should repent. I'm sorry, God." Inalala niya ang mga nabasang verses sa devotional niya sa nakalipas na mga taon. "If you love Me, keep my commandments. And I will ask the Father to give you another helper, that He will abide with you forever." (John 14:15-16) "He who sins is of the devil, for the devil have sinned from the beginning. For this purpose the Son of God was manifested, the He might destroy the works of the devil." (1 John 3:8)

He cannot accept na inapak-apakan lang ni Devi ang katayuan niya sa buhay. Devi chuckles, and then she thinks how she can describe Hugo in one word. At the thought of Hugo's perfect appearance on her mind, Devi smiled. "Alright, let us say... My fiancé is very priceless to me. He is Priceless. Sa lalaki, hindi ko kailangan ang katayuan sa buhay. I accept him for being him, at hindi dahil sa antas na meron o wala sa buhay niya." Devi said. She really thinks and chooses what kind of words she can say about Hugo. Ayaw niyang ilabas o ilapag ang katauhan ni Hugo sa mga ito lalo na sa daddy niya.

inabot niya sa akin ang mga dokumento. Binasa ko ‘yon at namilog ang bibig ko sa gulat. Napatingin ako kay Sir Vulmora, hindi makapaniwala, “Is this really true? I’m being promoted?” Ngumiti siya at tumango, “You deserved it. Thank you for your hard work, Ms. Huneta.” Tumango ako. Madaling pinirmahan ang documents at binalik kay Sir, “Thank you so much, Sir!” “Congratulations,” muli niyang bati sa akin.