Devotion Tagalog Halimbawa Novels & Stories

And slam the door in his face. I look at my trebbling hands. Unti-unting bumababa ang katawan ko sa sahig. Ang mga luha ko ay nagsisiunahan sa pagtulo. Dapat masaya ako. Dapat mag-celebrate ako kasi napatunayan kong kaya ko palang maging malakas. Kaya ko palang ipaglaban ang sarili ko sa taong minahal ko pero puro sakit ang balik sa akin.

Siya man ay nagmano din dito. " Napakaswerte mo, Angel. Mabait at bibo ang anak mo." wika nito na hindi nawawala ang ngiti, at bahagyang tumango sa kanila tanda ng pagbati . "Salamat po, padre." nakangiting tugon naman n'ya. At kinalong na ang anak. Nakangiti naman ang kanyang lola na nakamasid rin sa kanila. Kilala rin sila nito, sapagkat ito ang madalas ma assign sa kanilang lugar. Matapos iyon nagpaalam na rin sila.

Nakababaliw ang ganito. "De-depende," natataranta kong turan. Nagkatitigan kami at walang may gustong bumawi. Nakakailang ang titig niya. Parang binabasa ang malalim kong iniisip. "Good night, Paloma," sa wakas ay usal niya pagkaraan ng ilang sandali. Parang ang gaan sa kalooban na marinig iyon. Dahan-dahan akong tumango at saka pa lang binitawan ang pinipigil na hininga nang mawala na siya sa aking paningin.

Mas lalo ko pang hinigpitan ang pagkakayakap ko rito. Mama... "16 FOR God so loved the world that he gave his one and only Son, that whoever believes in him shall not perish but have eternal life. 17 For God did not send his Son into the world to condemn the world, but—" "—To save the world through him," (John 3:16-17) pagtapos ng isang boses ng lalaki sa aking binabasa. Nasa likuran ko siya ngayon. Isinara ko ang aking bibiliya. Pagkatapos, tumayo ako at humarap sa kanya.

nasisiyahan kong sabi. "Kung alam mo lang kung gaano kabait si Sir, hija. Ang laki ng utang na loob ko sa batang 'yon. Kaya masayang-masaya kami ng asawa ko nang mabalitaang nagkakamabutihan kayong dalawa. Malaki ang tiwala namin na kung sakaling ikaw ang magiging kabiyak niya'y alam naming hindi pera ang habol mo at maaalagaan mo siyang mabuti," nakangitang wika niya.

“Dev, I love you.” “I love you too, Baby.” Walang anu ano’y iniangat siya ni Dev at namalayan niya na lang na nakakandong na siya rito. Nagkatitigan sila. Puno ng pagmamahal ang mga mata ng bawat isa. Walang sabi-sabing nagtagpo muli ang mga labi nila. Sa pagkakataong iyon ay mas malalim pa ang halik na kanilang pinagsasaluhan.

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

Sinalubong ako ng isang babae. ."I'm sorry! The elevator—" "I don't accept excuses." Napatingin ako sa lalaking nakatalikod. "I'm explaining." "Did I ask?" Saad nito nang hindi humaharap. “Don’t judge someone without knowing their reasons or explanation.” Matapang na sambit ko. “Who are you to say that to me?” “I spoke from the perspective of an applicant.” Giit ko. Unti unti itong humarap sa akin at nakita ko ang masamang tingin nito.

Katulad ng lagi nitong ginagawa at matapos makalma ang sarili ay bababa ito na para bang walang nangyari sa kanya. Umagaw ng kanyang atensyon ang abae na nakatingin sa ginagawa ng matandang katiwala. Napansin nang matanda ang presensiya niya at agad siyang binati, " Magandang umaga, Young master." Napalingon ang dalaga sa binati nang matanda, ngumiti ito ay kumaway gamit ang isang kamay na walang benda. " Good morning!"