Novel & Cerita Diary Ng Pulubi Pdf Free Download

Maya maya ay may isang vendor ng sampaguita ang lumapit dito inalok ng sampaguita ang lalaki at bumili naman ito. Buong limang daan piso ang inabot sa bata na ikinatuwa nito. Kinalkal ng lalaki ang supot ng sampaquita at natagpuan doon ang isang maliit na papel na nakabilot di ng maliit. Luminga linga ang lalaki bago pasimpleng binuksan ang puting maliit na nakabilot at binasa habang nakatago sa diyaryo na kunwari ay binabasa nito. Wala pang sampong segundo. Itinupi ng lalaki ang diyaryo ng maliit saka inipit sa siwang ng sementong upuan sa park.Tumayo ito. At isinilid sa bulsa ang maliit na papel saka parang usok na mabilis na naglaho sa karamihan.

Dahil sa sandaling iyon, napindot na ng nanginginig niyang daliri ang P*F file. Mabilis na nag-load ang dokumento. Isang pormal na layout ng Dawn Project Charitable Foundation ang nakasulat sa taas. Sa ibaba nito ay ang listahan ng mga nakatanggap ng tulong pinansyal noong mga panahong nag-aaral pa siya. Nag-scroll siya ng mabilis, nangangapa ang mga mata niya sa daan-daang pangalan hanggang sa huminto siya sa isang pangalan na ikinaguho ng mundo niya.

Pero bakit heto siya, tahimik na nagsasakripisyo sa gilid habang ako naman 'tong mukhang tanga na iyak nang iyak? ​"Siraulo ka talaga, Adrian..." bulong ko ulit sa hangin. Kung nandito lang siya, baka nasapak ko na siya ng medical journal bago ko siya hinalikan nang matindi. ​Pinindot ko ang huling file sa folder. Isang document na ang file name ay: "BASAHIN MO 'TO, PANGET."

Kinuha ko ang bag ko na nasa tabi ko lang at binuksan ito upang kunin sana ang phone ko ngunit iba ang tumambad sa akin. Isang notebook na punong puno ng diary at secreto ko tungkol kay Kairus. Kinuha ko ito at tiningnan. Isa itong notebook na ginawa kong diary. Binuksan ko ito at tumambad sa akin ang gwapong mukha ni Kairus na nakadikit sa notebook.

pasigaw na tugon nito Pag katapos ng pangyayari na iyon naligpit nalamang ako ng aking silid at nag sulat ako sa aking diary notebook simula elementry nasusulat na talaga ako sa diary ko lahat sinusulat dahil hindi rin ako pala kaibigan at hindi ko na rin halos mabilang kung nakailang notebook na ako siguro 15? 17? every year nag papalit ako ng diary notebook kapag minsan binabasa ko yung iba na realized ko every year, every version of me, hindi ako nag sisisi sa mga pag kakamali na nagawa ko dahil kung hindi yon nangyari sa buhay ko siguro ibang tao ako ngayon at sobrang laki ng pag sasalamat ko sa youngerself ko kasi nagtuto siya mag sulat sa diary sobang laki ng naging impact sa akin ng p

sabi niya sa dalaga habang pahapyaw nitong nirerebisa ang mga laman ng mga papel. "I have friends from PNPA. Magpapatulong ako sa kanila. Money is not an issue as well. Libre ang serbisyo namin. At dahil sa pera na nakapatong sa ulo ng mga ito, malamang ay magtatago na sila sa matris ng mga nanay nila. i suggest for you not to tell the public about the reward money. Lalong hindi lilitaw ang mga lalaking ito kapag ganoon. This is just a composite sketch, based on Shawy's testimony—"

Gusto niya talagang mabasa ang iba pang isinulat ng kapatid nito. Pagkakuha sa diary ay inilapag niya muna sa executive desk ang librong hiniram niya. Agad niya nang binuklat ang kuwadernong hawak na pangalan ng kapatid ni Alvaro ang nasa unang pahina--- Sabrina Savalleno. Marami nang nakasulat sa diary nito at sa gitnang bahagi niyon siya nagsimulang magbasa.

Ito ay isang luma at hand-written na diary at isang birth certificate. Ang diary ay pag-aari ng kanyang yumaong ina, si Sofia Santiago-Illustre, at ang birth certificate ay hindi kay Rafael, kundi sa isang Stella Marie Santiago, ipinanganak limang taon bago si Rafael, sa ibang probinsya. Nagbasa si Rafael nang tahimik. Si Lia ay nakaupo sa tabi niya, sinusuportahan ang likod niya. Ang nilalaman ng diary ay nagpaliwanag ng lahat:

“Umuwi ka na.” Pumasok si Tanner at kumuha ng ilang damit. Isang diary ang nalaglag sa sahig nang buksan niya ang isang drawer. Napahinto siya, at pinulot niya, hindi niya maalala na meron siyang diary. Bigla siyang may naisip, kaya kumuha siya ng upuan at binuksan ang diary, nang kilalanin ang sulat. Kay Pearl iyon.

Parehong sulat-kamay. At parehong galing sa iisang diary. "Dapat matagal na itong nawala." Mahina niyang bulong. Lumapit ang isang lalaki. "Ma'am." "Nakita na raw nila ang diary." Hindi siya natinag. Sa halip... Bahagya siyang ngumiti. "Wala silang mapapala." "Dahil nasa akin ang pinakamahalagang mga pahina."