Novel & Cerita Digmaang Pilipino Amerikano

May dugo itong pure na Americano dahil sa itsura nito. “Hindi pa po ba sapat ang kinuha nating dugo sa kanya noong isang araw, Sir?” the secretary asked. Nakakaintindi ng Tagalog ang amo nito ngunit hindi marunong magsalita ng wikang Filipino. “No. That’s still not enough. If he won’t go back to the U.S with us then we need to find ways to bring him back,” puno ng nag-aalab na motibasyong saad nito.

May salamin ito sa mata at halatang mabango kung tignan Ngumiti siya at nilapitan ito "Dane" tawag niya sa lalaki Si Dane ay kaniyang manliligaw sa America. Gaya niya ay dati din itong nakatira sa Pilipinas, ngayon ay namamalagi na si Dane dito sa America dahil sa family business nila. Masasabi niyang out of league niya si Dane dahil sa yaman nito pero mapursigi ang lalaki, bukod sa mabait ito sa kaniya ay itinuturing rin nitong anak ang kaniyang kambal

"Ayoko pong umuwi ng Pilipinas." kalmado pero diretso kong sabi, habang nakasandal sa upuan, naka arms crossed. "Maiiwan ako rito sa Amerika. Hindi niyo ba nakikita? Mas maayos ang takbo ng kompanya dito. Mas productive ako rito. At higit sa lahat — walang nagpipilit sa’kin magpakasal sa babaeng hindi ko kilala."

Alam kaya niya ang pangalan nito? Madami ng ginagawa ang mga tauhan nina Darius, kaya hindi ko pa nahiling ang tulong niya patungkol dito. FEW weeks later, nahuli na din ang lahat ng mga tao na sangkot sa pamamaril. Months later... Nanganak na din si Camila. Sila ang unang umuwi ng Pinas. Sumunod sina Amanda at Franco.

Tumango tango niyang sambit. "Hapon ka pero mas fluent ka magtagalog kaysa pinsan mo no?" puna ko kasi madalas ang conyo ni Rare. Hindi maaring hindi magsamot ang tagalog at Ingles sa isang sentence. "Yeah, mas laking Pilipinas kasi ako Kumpara kay Rare. Half japanese lang rin naman ako eh. Nga pala dont say this to Rare. Please?"ngumuso siya at nag pauppy eyes.

napahinto naman si Allyza sa paglalakad ng may humarang sakanyang americano. "Hmmm I'm with my husband, hmmm I'm married," hirap niyang english tumingin lang at ngumisi ang americano sa sinabi nito at di padin umaalis, natakot naman si Allyza ng kaunti sa inasal ng kausap. "You heard her now get lost," malamig na sabi ni Damon na katabi na pala ng americano, umalis naman ito bigla. "Jeez come on woman," hinawakan naman bigla ni Damon ang kamay ni Allyza at hinila ito.

“A-ah, dati lang na kakilala ng may-ari ng mansion na ito . . . Nandiyan ba siya? Or nasa work?” “Ay, Ma’am, matagal na po kasing hindi rito tumitira ang amo namin. Halos dalawang taon na rin po nang mag-migrate sila sa America kasama ang asawa at anak niya. Bihira na lang po sila ritong bumisita.” May pamilya na siya? May a-asawa at a-anak na? Sila ba ni Dimaria ang nagkatuluyan? Para akong sinaksak nang ilang ulit. Nanghihina akong napasandal sa kotse habang ang kasambahay naman ay pumasok na sa loob.

Bihira na lang siya na umuwi dito sa Pinas simula nang maikasal siya sa Amerikanong 'yon last year. "Tapos ka na ba sa paghuhugas ng pinggan na pinagkainan natin, hon?" tanong ko sa girlfriend ko na si Lira nang pumunta ako sa kusina. Naghuhugas siya ng mga pinagkainan namin kanina. Kaagad siyang lumingon sa akin na may kasamang ngiti bago nagsalita.

Hindi ako ang Diyos! Pia and I laughed quietly a bit. "Hindi 'yan, tanga!" [Oh ano naman tanong mo ngayon?] "Sino sa palagay mo ang unang pilipinong nag mura? At bakit kaya siya napamura?" [Ano ba naman 'yan lance! Marunong na bang magsalita 'yong mga ninuno mong homo sapiens noon, ha?] "Namo!" [HAHAHAHAHAHA!]

Napa tingin sakin si Bema, Theophilus at thea pero ngumiti ako sakanila, para masabing, okay PA ako. "Oh Hi Again!" Magiliw na sabi ni "Khirine Watanabe, Ja-Pinay, yes I'm Half Japanese and I'm Half Filipina. " saka bumaling sakin si Khirine, "e, sino s'ya?" Tanong nya at tinuro pa'ko. "I don't know." Bored na sabi ni Damon, kaya parang kinurot ang puso ko. Damn, he's Heartless!