Digmaang Pilipino Amerikano นิยาย & เรื่องราว

Hindi man niya kadugo ang batang namatay, naaawa siya rito at hindi siya papayag na hindi mabibigyan ng hustisya ang karumal-dumal na sinapit nito. "I know someone. He's good at hacking and he's trustworthy. He's one of Digger's people… one of us. Miyembro sila ng Castellano Family Clan sa Italya pero isa siyang Pilipino. You know DC, right?" sambit ni Mr. George. "DC? The Hidden Mafia Don?" nakataas na kilay na sabi ni Jacob.

Nagkamali siya sa akala niya na kung malaman ng Daddy niya na napapasama na siya sa maling barkada ay muli na niyang makukuha ang atensiyon nito. Hindi niya akalain na mas lalala lang pala ang sitwasyon. Tuluyan siyang inilayo sa kanyang Daddy at Mommy. Isinabay siya ng kuya niya na mag-aral sa US. Doon na raw rin siya mag-aaral. Nangyari iyon dalawang taon bago tatakbo sa pagkapangulo ng Pilipinas ang kaniyang ama. Labag man sa kalooban niya ay wala rin siyang nagawa. Pakiramdam niya ay inilayo siya dahil ayaw ng Daddy niya na madungisan ang pangalan niya dahil sa pagkakaroon niya ng anak na katulad niya. Pinag-aral siya sa US at pagkaraan ng ilang taon din, nang kasalukuyan na itong Pangul

“Anong legal responsibility ang mapupunta sa'min dahil sa sinabi mo?” “Sa batas ng Pilipinas, wala namang batas ang nagbabawal sa ganito.” Ang tagalog ni Mike ay sobrang galing at maging ang pagkakaunawa rin nito sa ilang mahahalagang batas. Ngayon ay may pagdududa na si Elisia kung ang taong nasa harapan niya ay talaga bang Amerikano. Dahil ang galing nitong mag tagalog.

Napakislot ako ng may lalaking lumapit sa akin. "Hey! I like you can you come to my table?" Isa siyang amerikano base sa pananalita niya buti na lang at nakakaintindi ako ng ingles. Hindi ako umimik at sa takot ko ay umatras ako pero bigla niyang hinigit ang braso ko kaya napaigik ako sa sakit. Lagi na lang ang braso ko sa palagay ko ay ito ang unang bibitaw sa bahagi ng katawan ko.

"Don't call me sweetheart! Parang nagpapandanggo sa ilaw ang mga tainga ko kapag tinatawag mo ako ng ganyan! Of course. Marunong akong umarte. Kung ang kapalit din lang naman ay panghabang-buhay na kapayapaan, 'di ba?" "Very well. Dual citizenship, Filipino at American ang hawak ko. Actually, lately mas nasa Amerika ako kaysa dito sa Pilipinas kaya nga plano ko na ring doon na talaga mag-base. Puwede tayong sa US magpakasal" "Magpakasal?" nakakunot-noo niyang tanong.

aniyang medyo may pagka-slang pa. Napatitig ito nang diretso sa kaniya. “Pilipino ka?” hindi makapaniwalang tanong nito. Bahagya siyang tumango. “Half,” tipid niyang sagot. “Whoah! I thought you’re a pure American,” palatak nito. Napataas ang isang kilay niya. “And why so? May problema ba sa pagiging Pilipino ko? Hindi mo na ba ako type ngayon?”

Hindi ako pwedeng mapanatag lang. "Oh bakla Natty, napatawag ka? Gabi na ah." Ani Brenon sa kabilang linya, isang Filipino American na kaklase ko. Sa lahat ng mga kaklase ko ay siya ang pinakakasundo ko sa lahat dahil kalahi ko ito. Kahit kasi Amerikano ang ama nito ay sa Pilipinas ito lumaki kaya bihasang bihasa magtagalog. At isa pa siya ang pinakabagay sa role na ipapagawa ko dahil hindi kami talo. "Brenon...."

"Can I accompany you? Alone din kasi ako. Narinig ko kanina na nagtatagalog ka. Are you a Filipino?" "Yes." Isang tanong, isang sagot lang cya. "Parehas pala tayo. 'Di lang halata dahil half-American ako. My dad is American." wika nito. "Me too." sagot niya. Ang lolo niya na ama ng Mommy Jenna niya ay American din. Ang father side naman nya ay may lahing Spanish kaya nakuha niya sa mga magulang ang magandang genes niya.

Pero kung ikukumpara niya si Damein kay Richard ay hindi kasing lala ng sira ni Richard sa utak ang mayroon si Damein. Si Damien ay isang Italian Filipino. Pinoy ang ina habang ang ama ay isang italyano. Their family owned one of the biggest pharmaceuticals in Italy at hindi lamang sa Italy mayroon ang business nito kundi mayroon na rin sa Pilipinas na ngayon ay kasosyo siya roon. Pinasok na rin ni Damein ang pag-aagrikultura, ang mga kemikal sa para sa mga pananim. Ngayon ay nagsisimula na ring mamayagpag ang pangalan nito sa bagay na iyon.

iyak ko pa. Sumighot ako sa kilikili ni honey kong seloso sweet kanton with calamansi. Pampalakas lang. Marahan akong hinila ng Mama ko at ayaw ko pang bumitaw sa katawan ni Kanton pero napilitan ako. "Sorry, anak. Wala akong choice. Itatapon ka rin ni Demian kaya iniwan na lang kita bago kami lumipad ng America,” hinaplos niya ang mahahaba kong buhok habang yakap niya ako.