Digmaang Pilipino Amerikano Novels & Stories

“Wow…” “Pero dahil hindi pa tapos ang pandaigdigang digmaan, napilitang lisanin ng mga Japanese sa utos ni General. Lahat ng mga Japanese settlers at soldiers ay lumipat ng ibang lugar para lang maisalba ito mula sa mga Amerikanong sundalo. Ito na kasi ang sunod na bobombahin noon. At para mailigtas nga, kinailangan nilang gawin ang bagay na iyon. Sinabi nga ng pari sa mga Amerikano na wala ng mga Hapon na naninirahan dito. Kaya ayon, iwinagayway ng Amerikano ang kanilang flag dito.” Nang may maalala ako ay sumingit ako sa kan’ya. “‘Di ba, iniwan ni General sa isang Dominican priest ang asawa at anak niya?”

Ang mga netizens sa buong mundo ay natulala. 'Oh aking diyos, ang teknolohiya ng artificial intelligence ng America ay napakalakas. Napakaganda ng kakayahang matuto!' 'Ang dakilang Estados Unidos ng Amerika! Naging number one na naman sila sa mundo. Ang natitira ay tumitigil!' 'Lahat ng ito ay dahil sa American scientist na iyon, si Canine Steele. I'm really curious kung saan niya natutunan ang skills niya.'

I just wanted to live my life the way I wanted it so I would have no regrets when I grow old and weak. Pero, sa kinakaharap ko ngayon, pakiramdam ko marami akong bagay na pagsisisihan sa pagtanda ko. "She is part of us. The only American in the girls club. Sa aming magkakaibigan, siya ang naiiba sa lahat pagdating sa lahi. Purong Amerikana habang kami, dugong Portugese, Pinoy, Mexican, at Espanyol. But she was never different when it comes to vibes. She was the most adventurous one."

"Lolo, Lola, Nanay, anong nangyayari? Handa na ba ang hapunan?" Ng makita siya, si Kennard ay tila nawala ang lahat ng katwiran. "Sino ang tinatawag mong Lolo at Lola? Huwag mo kaming tawaging ganyan! Ni hindi nga namin alam kung sino ang tunay mong ama. Umalis ka na dito!"

"I'm sorry sir, nagkamali lang po ako sa pagsabi, Hindi po Kase ako marunong mag English — wain nakakaintindi po ba kayo? Ahmm I mean, do you u-un—" "Yes, we understand Tagalog, dear." sagot ng isa sa tatlong lalaki. Isa itong makisig na lalaki at chinito. Parang half Chinese or Japanese. Biglang nakahinga si mayang sa narinig. "Hoo! Buti naman. 180 sir? From 200 to 18—" naputol ang ibang sasabihin ni mayang sa lalaking makisig at malaki ang katawan na amerikano. Obvious iyong mata nga kulay asul.

Noong una ay napansin na niyang hindi ito purong Amerikano, naisip niya na baka may halo or ibang lahi. “I’m Domingo Inocencio, Filipino,”nakangiting lahad nito ng kamay sa kanya na mabilis naman niyang tinanggap. Ang init ng palad nito ay naghatid sa kanya ng kiliti. Magmula noon ay madalas nang kumakain si Domingo sa fast food na pinagtatrabahuhan ni Carolina. Naging magkaibigan sila at naging close. Ilang buwan na silang magkakilala at naikuwento na niya ang buong buhay niya dito. Sa pagdating ni Domingo ay nagkaroon siya ng panibagong totoong kaibigan bukod pa kay Briana.

Lalo na't napansin ko rin na may nagbago sa kaniya mula nang pumunta kami rito sa pilipinas. O baka naman dahil lang sa pagpapanggap na ginagawa namin? Kung hindi ako nagkakamali, ay Dmitri ang pangalan niya rito sa Pilipinas. Baka ang ugali at personalidad na pinapakita niya ngayon ay nakaayon lang sa uri ng tao na ipinakilala niya rito bansa.

sagot niya gamit ang Filipino. Nagulat si Mia nang malaman na ang lalaking Caucasian ay marunong talagang magsalita ng Indo. "Ano? America?" "Oo," "Bakit mo ako dinala dito?" Sa kanyang walang magawang kalagayan, tanging iyak lang ang naiiyak ni Mia. "Malalaman mo pagdating natin sa destinasyon natin," sagot ng isa pang puting lalaki sa kanang bahagi ni Mia.

Ang weird diba? Nang magsawa akong magbrowse sa f******k ay nag offline na rin ako. Nagbukas na lang ako ng radio at nag manual search ako ng isang Fm radio station sa Pilipinas. Ewan ko ba nakatira kami dito sa Europe pero ang palaging hanap ko ay mga OPM at hindi ko rin pala alam na hindi ko alam kung bakit marunong o nakakaintindi ako ng tagalog? Kapag naman tinanong ko si Daddy at Kuya Brent sasabihin nila na “Half Filipino tayo tinuruan kang mag tagalog,” pero bakit ganun? Parang wala akong maalala?

Natawa naman si Daddy na mas lalong nagpalaglag ng aking panga, dahil hindi halata sa hitsura niya na kaya pala niyang tumawa nang totoo. Mas seryoso pa nga siya kay Demetrius kung tutuusin! Kaya paanong hindi ako magugulat sa mga nangyayari? Ngayon ko lang din namang nakilala ang Daddy ni Demetrius. Kaya normal lang naman siguro na ganito ang reaksyon ko? “My wife is a Filipina. Of course, natuto akong magsalita nang Tagalog, o Filipino, dahil sa kaniya. It’s not that hard, though. Saka kailangan din talaga kapag businessman ka.”