Novel & Cerita Disclaimer In Tagalog

“Stop it! Fine, I’ll shut up!” “Hindi na. Go ahead and say something. May gustong kang sabihin, hindi ba?” Nakangisi nitong hamon kaya nakasimangot akong sunod-sunod na umiling. “Wala! Manahimik na tayo parehas at hintayin ang meryenda!” “Ano nga ‘yon, Mal? Go ahead, I won’t judge. Ako lang ‘to, ano ka ba?” At parang tanga siyang nag-pogi sign.

Nakangiti nitong sabi saka ako niyakap ng mahigpit at binuhat pa ako. "Sorry bunso, nasa New Zealand ako nun e. Nagpadala naman ako ng gift at nagvideo greeting naman ako," nanguso nitong sabi saka nagpaawa na parang bata. Napatawa naman ng malakas si Tito Xander at Tito Manuel sa hitsura niya saka sila pinagbabatukan, "pag ako hindi pinansin ni bunso, kayo may kasalanan mga tukmol kayo, anak kayo ni Mama!"

Pareho kaming natigilan. May maliit na sticker itong nakadikit. At sa ibabaw nito ay may nakasulat na tatlong salita. FOR OUR EYES ONLY. Naramdaman kong bumilis ang tibok ng puso ko. Dahil sa unang pagkakataon simula nang magsimula ang lahat, pakiramdam ko hindi lang basta nawawalang alaala ang hinahanap namin.

"Oh Diyos ko... patawarin mo ako anak ko..." pag hahagulhol naman nang iyak nang mag asawang Cristobal "hindi po kami nadisgrasya.. ihinulog po kami sa isang bangin nang isang lalaki...---" Hindi na ito natapos pang mag salita dahil tuluyan na itong nawalan nang malay kayat dali dali nila itong dinala sa Hospital para na rin magamot ang paa nito

Could he be a scammer? : Kakaiba ka, hindi ako makapaniwala na makakaramdam ako ng ganito. (You're different, I couldn't believe I could feel this way.) I am shocked that he can speak Tagalog. I didn't think I could talk to anyone else who was good at Tagalog except Fritz, Ev, and my parents. : Are you Filipino? You can speak Tagalog... A few minutes passed without anyone replying so I just put my phone down again and closed my eyes.

Kung paano sirain ng gyera ang Pilipinas lalo na ang maraming inosenteng buhay. “Pakiusap, h'wag kang masyadong mag-alala sakin o saming lahat. Isipin mo ang sarili mo. Ang kaligtasan mo. Gawin mo ang lahat para mabuhay at maging ligtas. Dahil kahit anong mangyari.. nandito lang ako at maghihintay pa rin sayo.” “Babalik ako. Hindi ko alam kung kailan, pero babalik ako. Gaya ng laging nangyayari, babalik ako sayo kapag pumatak na ang ulan sa lupa.”

sigaw ko dito "Syempre mag sasalita ako lalo nat hindi kita kilala malay ko bang mamamatay tao ka pala please lang pakawalan mo na ako wala akong alam na atraso sayo at mas lalong wala akong kaalam alam sayo ang gusto ko lang naman ay umuwi ng pilipinas para makita ko na si ate at makapagpahinga" agad kong pinunasan ang luha ko. "PLEASE-"

"mahal na mahal kita." "Mahal na mahal din kita, sige na namimiss tuloy kita eh," natatawang wika niya rito. " i miss you more, Baby, Sige na tatapusin ko na muna itong trabaho ko. See you soon, Baby Ru!" "okay, see you soon! May naiwan pa akong misyon, ipinasa ko lang muna kasi kay shane dahil nagkaroon nga ng emergency dito sa bahay." paliwanag niya.

sagot ko "Ah ganon ba" sabi nya at bigla akong inakbayan na parang sinasakal ng bahagya Hinampas hampas ko braso nya, "G*go! Tumigil ka nga! Pag ako natuluyan, sige ka!" Tumawa naman sya at binitawan ako. Nung nakikita ko na ang walo ay umayos na kami ng paglalakad. Walang nangyaring ganon, cous

Ganoon sila katakot na tuwing may mawawala sa isla ay pagsususpetsahan agad nilang patay na? “Oh my God! Amara!” Trisha quickly attacked me for a hug. “Where were you, huh? Kung hindi pa ako bumisita kagabi, walang makakapansin na nawawala ka na!” Napangiti ako at hinagod ang likod niya. “Hindi ako nawawala. I just got stuck on someone else’s island after the jet ski I was riding run out of gas.” “Ah… kayo po pala ang gumamit ng nawawalang jet ski.” Narinig kong komento ng isang staff na nakatayo sa likod ni Trisha.