Novel & Cerita Distance Quotes Love

Nagkukwentuhan saka ang iba naman ay halos nagtatawanan. Biglang nilapitan ni Herold si Safira na tahimik namang nakatutok sa kanyang libro na nakapatong sa kanyang kinauupuan. "Hindi pare... masyado lang talagang mailap si Ms. Manang... ahmmm... Ms. Clumsy, baka naman kulang ka lang sa pagmamahal. Maaari mong maranasan ang tinutukoy kong pagmamahal kung susubukan mo lang ako. Malay mo, matutunan mong mag ayos at mapalabas mo ang naitatago mong ganda riyan sa pamamagitan ko. Game na game naman ako roon. Ano mapagbibigyan mo ba ako?" malagkit na bulong ni Herold sa kaliwang tainga ni Safira habang dahan dahan nilalapit nito ang kanyang mukha sa kaliwang tainga ni Safira saka niya biglaang h

sabi ko dito dahilan ng paghinto niya sa paglalakad, at lumingon ito sa akin, at ngumisi ito, pagkatapos niya iyung gawin ay nagpatuloy ito sa paglalakad, kaagad naman akong sumunod dito, at noong nasa pintuan na ko ng bahay namin ay tumayo lamang ako at pinagmamasdan ang Mag Ama ko, nakita ko si Ace na lumuhod at si Tanisha ay yumakap sa kanyang ama ng maabutan niya ito, kaagad namang binuksan ni Ace ang pintuan ng kotse at pinasakay ito dito, kaaagad namang tumayo si Ace at naglakad ito at sasakay na sana ito ng biglang napansin niya ako na nakamasid sa kanila. Nagsalita ito ng pabulong at nabasa ko sa labi niya ang sinabi niya na, “I love you!” at ngumiti ito sa akin, nagsal ita din naman

In the middle of the grand dining area,all the luxury item that defines what standard they should have. I guess ,love isn't one of it. They have prove me that love isn't something you just gain just because you two were connected.It wasn't something that will keep you together just because you two become parents. Love is a faraway thing only a few can reach. My body immediately wait for the same cold voice that usually bounces whenever she's pissed. "Azazel you've got something for us?" And there it is.I stop eating,drop the utensils on my plate and wipe the sides of my mouth.This has been rehearsed for years and it took quite an ample of time to get used to it.Never bothering to raise my h

saad nito, she’s still insisting na mas lamang ang sakit na nararanasan ni Maxwell kaysa sa akin. Tumayo ako at nilapitan siya. Lumuhod ako sa harap niya habang prente siyang nakaupo sa sofa saka ko hinawakan ang kaniyang mga kamay. “Makinig ka Chantal. Hindi dahil sa ako ang nang-iwan ay hindi na ako nasasaktan. Hindi dahil sa siya ang iniwan ay mas lamang na ang sakit na kaniyang nararamdaman. Isipin mo rin ang taong nang-iwan, bukod sa nasaktan na siya dahil sa paghihiwalay nila ng taong mahal niya at patuloy na minamahal ay palagi rin siyang dinadalaw ng konsensya. Ganito, ang nararamdaman ng taong tunay na nagmamahal at mas piniling tapusin ang relasyon nila para sa kapakanan ng iba ay

Yon nga ang sabi sa isang quotes na nabasa ng dalaga. "It is better to love and to be loved than to have never loved at all." “Pero bat ganon?” “Bakit tila yata masheeeket?”

Ni hindi ko man lang napansin na palubog na ang araw at mag gagabi na. "As they heal their broken hearts and savor the time that they didn't have, they both believe on a single quote. Promises are meant to be sealed as broken hearts are meant to heal." Tumuon ang atensyon ko sa sign na nakalagay at ang sulat na nasa ilalim nito. May naka carve pang initials na nasa loob ng puso. Pumikit ako at huminga ng malalim. If there's a lesson I learned, true love knows how to wait. Kahit gaano pa katagal basta mahal mo, mag-aantay ka.

Suminghap siya at mas lalo lang akong hinila palapit sa katawan niya. "Kahit galit ako, mahal pa rin kita. No matter what I feel for you, I still love you. Nothing and no one can remove my love for you. It is etched on my heart. Like a scar that will never be removed no matter what ointment you use. It is attached on my soul and will forever be in my system." his voice is a little bit husky. "So whether I'm mad at you or not, I still love you. I'm still in love with you."

Or maybe just the truth. Nang maramdaman kong buo na talaga ang loob ko ay agad ko nga ring hinati ang cookie na lumikha ng malutong na tunog. Agad ko ring kinuha ang kapiraso ng papel na nasa loob nito at agad itong binasa. "Love will find a way," pagbasa ko rito. Napatango ako sa sarili ko dahil na rin nag-a-agree ako rito. That quote is simple and straightforward but somehow it is open for posibilities and interpretations.

Hinila nila ang kanilang mga ulo na magkasama upang magmukhang mas malapit, ang mga noo ay magkadikit, ang pagmamahal sa pagitan nila ay hindi nasabi ngunit ramdam na ramdam. “It’s just the beginning, isn’t it?” Rosa murmured, her voice full of hope. H******n siya ulit ni Trojack, mas malalim sa pagkakataong ito,the kiss filled with all the love and emotion he had for her. “The very beginning,” he whispered against her lips. “Rosa,” he paused then grabbed her waist with his arm. “I fucking love you.” Rosa looked at him with shining eyes, napangiti siya. “I fucking love you more.”

Pinagdikit niya mga noo namin habang pareho kaming lunod sa pagtingin sa isa't isa. "I love you. For the past five years, I haven't loved anybody else. Despite our miscommunication, my love for you stayed in my heart. It's like you cast a spell on it; you inscribed your name in the deep crap of me. I'm sorry if I hurt you back then, but I promise I'll do better now."