Katangian Ni Don Rafael Ibarra の小説・ストーリー

“Rafael, hindi porque pamangkin kita ay magbubulag-bulagan na ako sa kapabayaan mo. Pinagbigyan na kitang iligtas ang babaeng ‘yon kahit na alam mong isang traydor ang nanay at tatay niya sa organisasyon at tao mismo natin ang kumitil ng buhay ni Lir—--” “UNCLE!” Kuyom ang mga kamao ni Rafael habang nakapikit ang kaniyang mga mata. Pilit niyang ikinakalma ang kaniyang sarili dahil ayaw niyang pagsisihan niya sa huli ang kung anumang lumabas sa bibig niya. Mabilis na ikinasa ng mga tao ni Don Gustavo ang kani-kanilang mga baril at itinutok iyon kay Rafael.

’ [INTERCHAPTER—RAFAEL] NAKAHINGA ng maluwag si Rafael nang lumayo ang boss niya sa ticket counter. Umusal siya ng pasasalamat dahil nakumbinsi niya ito na huwag bumalik sa Maynila dahil kung hindi ay nakakahiya talaga sa Prime Minister ng bansang kinaroroonan.

Isa-isa, tila natauhan ang mga tao ni Don Rafael. Hindi na nakapagsalita ang matanda. Tahimik lang itong lumakad pabalik sa sasakyan niya, tahimik pero mabigat ang bawat hakbang. Sa kabila ng katigasan ng loob niya, may bumabagabag na sa puso niya na baka nga si Killian ang tama. ***

"Sinong Ibarra???- tanong ni Clara sa dalawa. Alumpihit na siniko ni Bing si Cathy. Nagpapasaklolo ito dahil hindi nito malaman kung paano tutugon sa Senyora. Sinakmal ito ng kaba dahil sa katabilan ng labi at katalasan ng dila nito. "A-ang ibig po naming sabihin ay si Rafael. I-ibarra po kasi ang taguri namin sa kanya." ang matapat na sagot ni Cathy.

Diretso niyang sagot: “Ayaw ko ng babaeng nakakabit ang pagtingin sa pera. Ayoko rin ng babaeng kayang ipagkanulo ang sarili niyang pamilya. Ikaw… hindi ka gano’n.” Napakurap si Ysabel. Hindi niya alam kung papaano niya tatanggapin ang papuri. “May isa lang akong hiling,” dagdag ni Rafael. “Ano po ‘yon?”

Maganda, matalino, mabait, isa din syang doktor. Mabilis nya kong niyakap. "Sa tuwing nakikita kita, paganda ka ng paganda kaya di ko magets kung bakit pa hard to get ang kapatid ko sayo" sabi ni Ate Raffy. Her real name is Rafaella Kyline Pendleton.

Nakakuyom ang mga kamao ni Xavier, tila ba nauuhaw na naman siya sa dugo, dugo na magkakalat sa sahig at mga malalamig na bangkay na itatapon lang kung saan. “Ngayong gabi, tatapusin natin ang buhay ni Don Rafael. He is in Switzerland for his vacation at dun na rin siya mamamatay. Pagbabayaran niya ang mga pinatay niyang mga tao na inosente at walang kasalanan sa kaniya, buhay niya ang magiging kapalit.” Nanggagalaiting wika ni Xavier habang nakatingin siya sa mga tauhan niya. Sa dami nila ay hindi mo na kayang bilangin, ang iba pa ay nasa ibang bansa dahil sa kanilang iba’t ibang mga misyon.

Sa tuwing pupuntahan niya ito ay laging sinasabi ng sekretarya nitong wala siya o kaya naman ay may importanteng meeting. Rafe knows that Alanis were being impatient lalo na't ilang araw na lang ay kaarawan na nito and according to the last will ay kailangang makasal ang dalaga nang sa gayon ay hindi mapunta sa wala ang pinaghirapan ng Don. He was too busy finding evidence at nakalimutan niya ang tungkol sa will ng Don. “NAME: RAPHAEL FELIX ESPLANA AGE: 34

A great and famous Kristof Ibarra believes in destiny. “ Right now, I'm happy, because you and my son are getting better. I ask for nothing but the happiness between you and him have now. Matanda na ako para tumutol sa mga gusto nila. And just so you know, I was never against your relationship with my son. Mas lalo ko siyang sinuportahan pag dating sa'yo, lalo na nang malaman ko ang totoo.” Napatawa siya ng mahina at nag kamot sa kanyang isang kilay.

sabi ni Viviane. “Huwag kang mag-alala, hindi ko hahayaang mapahamak si Andres. Poprotektahan ko siya,” sagot ni Rafael, sabay yakap nang mahigpit sa bata. Ang ngiti sa kanyang mukha ay hindi pa kailanman nakita ni Isabela, hindi niya lubos maisip na kaya pala itong gawin at ipakita ni Rafael sa kanyang pinakamamahal. Ni sa sarili nilang anak, hindi ganyan ang ngiti nito. Pero ngayon, ganun na lang ang pagmamahal niya sa anak ng iba.