Don Rafael Ibarra Katangian Novels & Stories

"Ah..." Agad na bumaba si Rafael at umupo nang maayos sa upuan. "Kuya, pinipilit ako ng ate ko na magtrabaho sa Bicol nitong nakaraang dalawang araw, ngunit hindi ko gusto ang ganoong klaseng nakakainip na trabaho sa opisina na ginagawa ko buong araw." "Mas gusto ko pa ring maging may-ari ng bar. Ang layunin ko ay magbukas ng buong kalye ng mga bar. Hindi ba iyon astig?"

"Mommy and Daddy are in heaven. That's what Tito Raf said. Kaya dito na 'ko nakatira. Tito Raf is my daddy now, but he is always busy with his computer." Natigilan ako. Biglang may kumurot sa puso ko. Kaya pala ganoon na lang kagaan ang loob ni Sir Rafael sa bata kaninang umaga kahit na gaano pa siya kasungit sa ibang tao. Siya ang tumatayong magulang ng batang ito. Kahit pala bilyonaryo at parang walang pusong yelo ang boss ko, may soft spot din siya pagdating sa pamangkin niya.

Inabutan nya ng tussue ang kaibigan, na hagod hagod naman ni Jacob ang likod. Binalinginan ni Rafaela ng katabing lalaki habang nakalahad ang kamay sa direksyon ng kaibigan. " Si Dom kababata at matalik kong kaibigan. Parehas kaming iskolar ng La Ortega at sabay kaming na hire after namin grumadweyt. ," pag introduce ni Rafaela sa kaibigan. Tumingin naman dito si Ashton at tumango. " Hi, Sir Ashton! I am from the Advertisement department of La Ortega. " ani ni Dom sabay lahad ng kamay dito.

Medyo masama na naman ang ugali niya kanina, biglang nawala sa utak niya na may pinagdadaanan pala ang lalaking ‘yon at nagawa pa niya talaga itong pagalitan. Mas mabuti rin kaya na malaman niyang masamang hindi tingnan ang sitwasiyon ng iba, bulong niya sa sarili. Hindi naman kasi talaga puwede na sarili lang nito ang palaging iniisip. Huminto ang sinasakyan ni Rafael sa isang bar kaya pinahinto na rin niya ang tricycle na sinasakyan niya. Hindi muna siya bumaba hanggang nakapasok na ang binata sa bar. Doon pa siya nagbayad at nagmadaling bumaba.

Ang dalawang kasama ni Don Rafael ay nagkatinginan, tila hindi inaasahan ang ganitong pag-uugali mula sa binatang kilala bilang mahigpit at malamig. “Mag-iisip kami,” sagot ni Don Rafael. “Ngunit tandaan mo, Gabriel Riego—ang nakaraan ay may paraan ng pagbabalik. Kahit anong itago mo, darating ang araw na malalaman din ng lahat ang katotohanan.”

Simula noon, naging matibay ang samahan nila — hindi lang bilang magkakaibigan, kundi bilang magkakapatid sa laban. “Matagal ka naming hinintay,” sabi ni Leandro, mababa ang tono ngunit may bahid ng pag- aalala. Sa tabi niya, bahagyang nakasandal sa armrest ng sofa, hawak ang isang slim laptop, si Rafael “Raf” Torres. May salamin ito, lean build, at palaging may kasamang earphones na nakakabit sa isang earpiece. Isang dating black-hat hacker na naging ally ni Xayvier matapos nitong subukang pasukin ang server ng kumpanya niya. Imbes na kasuhan, kinausap siya ni Xayvier at binigyan ng mas makabuluhang layunin. Simula noon, si Raf ang naging mata at tainga ng grupo sa cyberspace.

nakangiting wika ni Rafael. "Pe-pero kailangan mo pa itong ikunsulta kay Daddy diba? Nahihiya ako" sagot ni Ate Arabella.. Umiling si Rafael. "Hindi na kailangan. At bakit ka mahiya? Anak ka din naman ah? Isa pa ako ang CEO ng Villarama Empire at ibinigay na ni Daddy sa akin lahat ng desisyon tungkol sa kumpanya. Nagawa ko ngang mag-invest sa kumpanya ng iba, sa sariling kadugo ko pa kaya at sa mabait ko pang Ate." nakangiting muling sagot ni Rafael. Kaagad naman natawa si Ate Arabella.

Katulad ni Altero, halata ang dugong Espanyol sa itsura, tindig at tangkad nito. Dangan lamang, ay mas seryoso at kalmado si Rafael. “Tuloy po kayo, Attorney.” “Call me Raf. Are you sure of your decision? Wala na itong atrasan kapag nagkapirmahan na.” Determinado siyang tumango kahit nine-nerbyos. Sa kusina silang tatlo nag-usap. Pinaliwanag sa kanya ni Rafael ang detalye ng magiging kasunduan.

Diretso niyang sagot: “Ayaw ko ng babaeng nakakabit ang pagtingin sa pera. Ayoko rin ng babaeng kayang ipagkanulo ang sarili niyang pamilya. Ikaw… hindi ka gano’n.” Napakurap si Ysabel. Hindi niya alam kung papaano niya tatanggapin ang papuri. “May isa lang akong hiling,” dagdag ni Rafael. “Ano po ‘yon?”

magiliw na saad ng matanda. Si Engr. Rafael Cervantes ay ang panganay na apo ni Don Augustus Cervantes. Sa edad na 28 ay isa itong tanyag na Engineer sa Davao at isa sa may-ari ng CdeC Engineering and Architectural Firm. Napangiti si Rafael at naglakad palapit sa entablado. Simpatiko itong tingnan sa kanyang suit na pang abay dahil siya ang bestman ni Terence. Nagpaalam na niya sa kanyang pamilya ang nalalapit niyang pagpapakilala sa kanyang nobya.