Driven In Tagalog Novels & Stories

biglang saad ng driver habang nakatingin sa akin rear view mirror ng sasakyan niya. “Ganoon po ba? Sige po, baba na lang po ako. Sobrang late na ako para sa exam namin,” aligaga kong tugon sa kaniya. “Ineng kung may pinagdadaanan ka sa buhay, huwag kang matakot na ipaglaban ang sarili mo. Mag-iingat ka,” dinig ko pang sabi ni manong driver, pero dahil nagmamadali na ako ay hindi na ako nag-atubili pang intindihin iyon.

aniya bago niya pinaandar ang motor. Wala akong ideya kung saan kami pupuntang dalawa. Ni hindi man lamang niya ako binigyan ng clue kanina. Pati daang tinatahak namin ngayon ay hindi ko alam kung saan patutungo. “Midget, wrap your arm tight around my waist, you crazy! We’re overspeeding! Baka mahulog ka!” pasigaw niyang sabi sa gitna ng kaniyang pagda-drive na agad ko namang narinig.

sagot ko. “Ganoon ba? kailangan mo ba ng sasakyan? marunong ka mag-drive?” aniya muli sa akin. Namula ako dahil sa sinabi niya, hindi nga ako marunong masiyado sa wikang ingles tapos ay magd-drive pa ng sasakyan? gusto ba niya akong matigok ng maaga? “H-Hindi naman ako marunong magdrive ng sasakyan, Jayden.”

Para siyang nasabugan ng init sa mukha—namula siya nang husto, parang hinog na kamatis. Napayuko siya, nag-iwas ng tingin, halos mautal. “B-basta! Mag-focus ka na lang sa pagmamaneho! Paano mo nagagawang isipin ‘yan kahit anong ginagawa natin?” Narinig niya ang malamig na hagikhik ng lalaki. “Ang pagmamaneho ay pagmamaneho. Pero alam mo ba kung ano pa ang kahulugan ng ‘driving’?”

Takang tanong niya habang nakaharap kay Rei. Napalingon muli ako sa driver seat, nakita ko sa front mirror ang pag-iling ni Rei rito. Mukha namang naintindihan ni Laishia ang sinasabi sa pag-iling lamang nito. Paano kaya nila nagagawa iyon? Ang hirap kayang intindihin ang sinasabi ng ibang tao kapag gamit lamang ay pagtango o hindi ay pag-iling man lang.

Nag-drive lang ako nang nag-drive habang naiyak. "AHHHHHHH!" sigaw ko habang mabilis na inapakan ang brake. Umiyak lang ako ng umiyak. Hindi ko nalamayan na nakarating na pala ako sa isang park. Bumaba ako doon at naglakad. Panay tulo ng luha ko. Ang sakit! Sobrang sakit. "Mahal na mahal kita Elle!" napaupo na lamang ako sa damuhan habang umiiyak.

“Nag-drive ka ba?” “Yes, hon. Pauwi na rin ako.” “Uhm… okay. Ingat sa pag-drive, hon.” “I will, hon. I love you.” Natatahimik talaga ako bigla kapag sinasabi niya ang mga salitang yun. Pwede bang kiligin?

Heat flowed through my body, driving me crazy. Malakas na singhap at ungol ang kumawala sa aking bibig as I snaked my legs around his nape. Marahas na hinila niya ang mga balakang ko. At sa mabilis na kilos, he slid his tongue inside my sacred center. Literal na napigil ko ang paghinga nang ilang segundo before releasing it harshly and moaning like a wild vixen craving for more and more. Alipin ako ng sarili kong pagnanasa at matinding pangangailangan. At wala akong lakas para pigilan iyon. “Oh, fuck! More… please!”

At kapag napikon sya at sumuko, it means talo na sya. Nagpatiuna sya sa kotse nya. Sumakay ako at inutusan syang sumakay na din. Syempre, sya ang driver. "Where are we going?" Mahigpit ang pagkakahawak nya sa manibela, parang gusto na akong sakalin. Sige lang, mapikon ka lang. "Mag drive ka lang papunta sa pinakamalapit na Jollibee." Ang akala ko e sisigaw na sya dahil sa sama nang tingin nya saakin pero pinanatili nyang kalmado ang sarili nya. In all fairness, sinunod nya ang sinabi ko.

“Bakit nyo naman hinahanap si Diana? Matagal na 'yung wala rito. Nako ang bali-balita ay sumama sa kabit. Kaya ayun naluko ang asawa. Kapag galing talaga sa Maynila talaga, libereyted.” Nanlamig ang buong katawan ko. “Kuya para saglit!” Sabi ko sa manong driver. Takang itinigil ni manong ang trycicle sa gilid. “Ano hong sinasabi niyong sumama sa iba ang ate Diana? Puwede ho bang pakipaliwanag?!” Ngatal kong tanong sa ale. Natakot ata ang ale sa naging reaksyon ko.