Driven In Tagalog Novels & Stories

anas pa ng pangit "pls maawa kayo sa akin,"iyak ko pero Walang lumalabas na luha sa aking mata,"mga pare wag ninyong galawin Ang bihag baka Magalit sa atin si boss,lagot kayo roon ,alam Naman natin Ang ugali niya ,Ang ayaw niya sa lahat ay ginagalaw Ang negosyo niya ,"wika ng driver ng van.

Hindi na nakapagsalita pa ang driver. Sa isang iglap, biglang kumilos si Draven. Mabilis siyang sumandal mula sa likurang upuan at inabot ang driver. Mahigpit niyang sinakal ito sa leeg. "G-Ghh... Sir...!" Dahil sa biglaang pag-atake, napakabig ang driver sa manibela. Pumaling ang SUV sa kabilang linya ng kalsada. "Draven!" napasigaw si Velma. "Ano'ng ginagawa mo?!"

“Opo.” “Why?” Tahimik siya. “Because here,” mahina niyang sagot, “kahit maliit lang nagagawa mo… ramdam mong may saysay.” That stayed with me. Because I couldn’t remember the last time I felt that. Pabalik na sana kami nang biglang bumuhos ang ulan. Malakas. Biglaan. Napamura ang driver. “Sir, medyo slippery po.” “Take it slow.”

pang hinging paumahin nito saakin. "Sige po, wait ko na lang." wika ko. Bigla akong nahiya sa mga nasambit ko. Pinagmasdan ko siya mula, ulo hanggang paa sobrang nahabag ako sa itsura nito, maging sa kalagayan nito. Kaya nakaisip ako nang paraan bakit hindi na lang ako ang mag drive. "Manong," tawag ko rito. "Ako na lang po ang mag drive. Para mabilis po tayo." wika ko.

Agad ko siyang pinigilan, "Oy, gago, wag. Wala naman. Nagkasagutan lang kami. Hayaan mo na, gago lang 'yun kaya ganun." Ilang minuto pa ang hinintay ko sa pag-aayos ni Ray sa kotse, "Okay na ate! Lezz go!" anito saka pumasok sa driver's seat. "Ikaw ang magda-drive?" tanong ko na agad naman niyang sinagot. "Oo, baka masiraan na naman tayo, kasalanan mo 'to eh."

sagot naman ng ikatlong driver "Ee.. may paraan pare.. huwag mo lang isipin na hindi mo kaya.." "Oo nga naman, alalahanin mo may kasabihan din tayo, hindi lang tayo basta driver, kundi, sweet lover pa tayo.." "Hahahaha.hahah"

CHAPTER TEN CELINE's POINT OF VIEW "D-Drake?" Nauutal Kong sambit Nagd-drive siya ngayon habang nakaupo naman ako sa passengers seat. Sinundo niya lang ako sa condo at yun na yun. Hindi man lang niya 'ko kinakausap. Siguro galit pa din siya, at naiinis ako sa kadahilanang yun. "Saan sa tagaytay ang punta natin?"

muli nitong wika "Rayden, ihinto mo ang kotse! Dali!" utos ni Ate kay Rayder. Ito kasi ang driver ngayun eh. Dapat ako nag magdadrive kaya lang, gusto ma experience ng kapatid ko na mag drive sa lubak na kalsada kaya pagbigyan Mabilis naman na inihinto ni Rayder ang sasakyan at halos patkbo naman na bumaba nag babaeng OA.

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

"Anong ginagawa n'yo d'yan?" May isang malaking boses na nagsalita at mabilis nitong nakuha ang atensyon ko, mga Guerrero! Napaatras ako dahil hindi ko sukat akalaing na mabilis silang makakarating dito sakay ang kanikanilang kabayo. Katulad din sila ng Guerrero ng mga taga-Rialacande pero sila ay may malagintong kulay ng mga s*****a at isang logo na ngayon ko lamang nakita.