Eduardo Roberto Jr Novels & Stories

"Ang tiyuhin mo... si Don Eduardo? Ang dating Gobernador?" Nag-igting ang panga ni Chance, ang madidilim nitong mga mata ay kumislap sa matinding galit at pagkabigo. Tumango ito. "Yeah. My father's own brother. Si Eduardo ang nag-manage ng construction ng *bunker* na 'yon sa Villa Amante. Siya lang ang may kakayahang i-bypass ang *security protocols* at papasukin ang mga tauhan ng sindikato nang walang nag-a-alarm sa system natin."

What if palamigin ko, masyado kasi siyang hot. Madaling mainip si Padre Tiago kaya naman hindi dapat siya pinaghihintay sa mga bagay na dapat mangyari. "Bababa na po ako," tugon ko naman. Pagkababa ko ay saka ako tumingin sa karatula ng aming pagbibilhan. Rodeo Products and Equipment. Napalunok ako nang makita ko iyon. Saan mag-ro-Rodeo si Padre Tiago?

Sana ay magbago ang ugali ni Yna at maging maayos na anak na muli. Pumunta si Jomari sa bahay ng kanyang kaibigan. Si Eduardo ito, ang kanyang kaibigan mula pa noong high school, at hanggang ngayon ay nananatili itong malapit sa kanya. Si Eduardo ay kilalang-kilala sa buong bansa bilang isang matagumpay na negosyante at isa sa pinakamayamang tao. “Magandang hapon po, sir. Pakihintay lang po si Sir Eduardo,” sabi ng katulong na nagpasok sa kanya at pinaupo sa sopa. “Gusto niyo po ba ng kape, sir?”

Ito naman pong ama sa tabi ko na sobrang tuwa, pumalakpak pa kaya tuloy ay napapatingin sa kaniya ang mga empleyado niya. Ang boss nilang masungit, nakangiti lang naman ngayon. Si DJ next ang naglakad sa tabi ni EJ. “Hello everyone. My name is Daniel James Yana-Chavez. I am papa’s son too,” napangiti ako. They are proud to say that they are Rod’s children. “Ang gwapo,” mga komento ng iilan na hindi na napigilan ang bibig mag komento. “Hi. I’m the third born. Cam James Yana-Chavez.” Cool na pagpapakilala ni CJ sa sarili niya at tumabi sa kuya EJ niya.

Tumayo si Dad at niyakap ako nang mahigpit. “Liannah, anak. Sorry sa surprise,” sabi niya, pero halata sa mukha niya na may hindi siya sinasabi sakin. “Meet Mr. Eduardo Rivera, ang lolo ni Ezekiel. Matagal na kaming magkaibigan.” saad pa ni Dad na para bang hindi ko gusto ang tono ng pananalita niya ngayon. The old man smiled warmly at me. “Finally, I get to meet the famous Liannah Vezqua. Your father has told me so much about you.”

Bago lang ba siya dito? Sino po seyorita? Alin po ba doon ang tinutukoy niyo? Paumanhin po marami po kasing lalaki kanina kaya di ko kilala kung sino ang tinutukoy niyo. Yung kulay blue ang jacket niya at mataas na lalaki moreno. Medyo singkit ang mata at mahiyain. Si Robert po ba ang tinutukoy niyo senyorita? Hindi pa siya bago dito. Anak po siya ni Miguel dating hardinero ni senyiorito Lance. Yun po ang alam ko senyorita.

Siya ang nag-iisang tagapagmana ng Mattson’s Wine and Spirit dahil siya ang nag-iisang anak ni Rowan Mattson ang nag-iisang anak din ni Don Roberto Mattson. Ang matalik na kaibigan ng kanyang ama na si Mr. Julio Enrique na isa sa pinagkakatiwaan ni Don Roberto ang nakahanap sa kanya at pinag-aral siya nito hangang sa makapagtapos siya. Noong nakatapos siya ng kolehiyo ay doon pa lang niya nakilala ang lolo niyang si Don Roberto.

Binuksan ko ito at may bumungad na picture. Picture ni Dante na nakatayo sa harap ng isang matandang lalaki sa isang abandonadong pantalan. Pero hindi si Eduardo ang kausap niya. Ang lalaki sa picture ay ang tatay ko, si Roberto Villareal. At sa photo, makikita mong nag-aabutan sila ng isang itim na folder. Ang caption ng text: "Ang akala mong tagapagligtas mo, siya ang huling piraso na kailangan ng tatay mo para makumpleto ang plano. Look closer, Elena. Sino ba talaga ang pinoprotektahan niya?"

sabi ng Congressman. “Hindi pa tapos,” sagot ni Roberto. “Pero malapit na.” Umupo sila sa magkabilang dulo ng mesa. “Mateo is out,” dagdag ni Roberto. “Suspended. CEO no more.” “Good,” sagot ng Congressman. “Mas madali na ngayon.” “Kailangan nating siguraduhin na hindi na siya makakabangon,” sabi ni Roberto. “At lalong hindi makakapag-ungkat ng nakaraan.”

Umagang-umaga pa lang ngunit halos pang isang araw na gawain na ang iniutos sa akin. Uupo na sana ako ngunit biglang bumukas ang pinto at tumambad sa akin ang mukha ng lalaking walang palya sa pagsira ng aking araw, si Walter Robles, ang aking boss. Siya ang CEO ng Sirak Wines, isang tanyag na distillery company na gumagawa ng wines galing sa mga prutas na marami sa bansa katulad ng duhat.