Endangered Insects In The Philippines Novels & Stories

At higit sa lahat, kompleto ang Luzon, Visayas, Mindanao na bumubuo sa mapa ng Pilipinas sa gilid ng labi ko. Itinaas ko ang kamay ko at mabilis na bumuga ng malalim na hininga sa aking palad. Walastik! Mas matindi pa sa insecticide ang amoy ng hininga ko sa umaga. "My head hurts. Be a darling Minzi and give me a glass of water," ani Alexis na pumukaw sa pagmumuni-muni ko. "Pakisamahan na rin ng gamot pang hangover," giit niya pa.

Nangilabot pa ako nang pagmasdan ko ito kasi ang daming ugat, ang lalaki pa! "M-may bugs ba riyan?" ngiwi ko. "Wala naman, minsan lang magkaroon ng insects dito. Tuwing rainy season lang." Pinagpagan niya ang isang malaking ugat bago naupo ro'n. "Para kang si Wendy. She hate bugs too kaya hindi ko siya masama rito," wika niya habang sinimulang buksan ang meal box niya. Nangunot akong tumabi sa kaniya. "Sino si Wendy?"

aniya. Tinirikan siya nito ng mga mata. “Ano ka ba? Puro ka hirit?” “Malay natin, baka maka-Bingo,” hirit pa niya. Nakapagtanghalian na sila at nauubusan na ng kwento ay hindi pa rin dumarating iyong isa pang babaeng rumenta sa resthouse. Kailangan nang bumalik ni Hazel sa Manila kasi hahabol pa ito sa pagsasara ng bookstore nito, at sumasama ang panahon. Iyong low pressure area kahapon sa karagatang katabi ng Bicol, naging bagyo sa maghapon at ilang oras na lang ay papasok na sa Philippine area.

"Pero Ikaw ang dahilan kung bakit hindi natuloy. Nang nasa meeting kami, ipinakita ang picture mo rito sa screen namin. Ikaw raw ang dahilan ng lahat kaya Ikaw ang peste na dapat puksain." Natawa Ako ng malakas sa sinabi nito kaya napa kunot ang noo ni Marcos."Peste? Ako? Baka sila ang mga peste na naglipana rito sa Bansa at sila ang dapat na mawala! Hindi Ako peste dahil Ako ang pesticide na papatay sa kanila!"

Sumunod siya rito. "Nasaan tayo?" tanong niya. "Sa Baguio, Benguet. Baguio is the flower capital of the Philippines and known for their Panagbenga Festival," paliwanag nito. Tumango siya. Hindi na bago sa kaalaman niya ang tungkol doon pero nakakamangha pa rin na makita niya ang Baguio ng personal.

Matagal na niyang hinanap si Cherry, ngunit bigla itong naglahong parang bula. Tinitigan niya ang dokumentong hawak niya—ang huling detalye ng pagbaba ni Cherry. "Philippines." Tanging iyon lang ang impormasyon niya. Pero sapat na ito para magsimula siyang maghanap.

Naisip ko kaagad si Bridgette Aguila. Adrian chuckle. "Mukhang naging obsessed ka na yata kay Mrs Aguila no, sweetheart? You didn't stop thinking about her." Adrian said. "Look out!" Cassandra shouted. Tinuro ang mga kambing na tumawid sa daan. Mabilis naman na nagpreno si Adrian. "I didn't know may goat migration pala sa Pilipinas.." Adrian whistle. Hinawakan ni Cassandra ang kaniyang dibdib dahil sa kaba. "It's not uncommon in the country, wala namang goat migration sa Pilipinas." She purse her lips.

“Tapos na!” Nakahinga ng maluwag ang lahat. Sabi ni Susan, “Hindi ko akalain na pagpasok pa lang, makikita na natin ang mga insektong ito. Delikado talaga.” Ngumiti si Kenneth at sinabing, “Anong kinakatakutan mo? Hangga’t nandito si Senior Darven, lahat ng makamandag na insekto ay maliliit na bagay lamang! Makapangyarihan ang maliit na insenso na ito. Senior Draven, meron ka pa ba? Puwede ba akong bumili ng isa?”

May nakita din kaming nag trained sa mga ibon doon , hindi masyadong nagustuhan ng mga bata ang lugar na to kaya matapos kumuha ng mga ilang picture ay umalis na din kami at pumunta na sa Oceanarium. The stunning oceanarium is probably our favorite attraction. It was huge and complicated, almost like a maze of small and large aquariums, with a walk through a massive glass tank that provided an incredible 180-degree view of a variety of marine species. According to the website of Manila Ocean Park, the oceanarium is home of 14,000 marine creatures representing 277 different species, all of which are native to the Philippines and Southeast Asia. It goes on to say that the water comes from Mani

“Come here, Secretary Dem. I have something to show you.” “Yes, Sir.” Madaling sumunod ang sekretaryo. Subalit anong kunot ng noo nito nang makita ang tinitigan ng amo sa laptop. “Do you see that, Secretary Dem?” “Iyan ay isang grasshopper, Sir, na sa Tagalog ay tipaklong. Sila ay karaniwang makikita sa mga damuhan, halamanan, at iba't ibang uri ng vegetasyon. Karaniwang naririnig ang kanilang mga tunog sa mga bukid, parke, at iba pang lugar na may mga halamang paligid,” bagaman nagtataka ay seryoso at may pa-trivia na sagot ng sekretaryo.