Novel & Cerita Enticed By Raging Waves

mahinang bulong ko, naiinis na dahil ilang beses na akong tumatawag ngunit wala pa ring sagot. Until the fifth attempt, I was already walking faster, following the faint glow of the dock lights until I reached the shore. The strong breeze brushed against my hair, whipping it across my face. The waves crashed harder than I expected, and for a moment, the sight of the vast, dark sea made me pause. Habang nakatitig ako sa mga alon biglang sumilip ang dibdib ko, ang utak ko at bumubuo ng senaryo na siyang mas lalong nagpakaba sa akin.

Naramdaman ni Ali ang matiim at mainit na titig ni Eros pero hindi siya tuminag at nanatiling nakadungaw siya sa bintana. Na kahit na medyo madilim na ay hindi pa rin niya mapigilan ang mapahanga. Kumikislap kasi ang tubig at ang gandang pagmasdan. The sea breeze is relaxing her mind and soul. Ito ang unang beses na sumakay siya ng yacht at makita sa ganitong view ang karagatan. It was very wide and endless. Hindi niya makita ang dulo ng malawak na karagatan pero hindi naman siya makaramdam ng takot. Dahil alam niyang kasama niya si Eros at poprotektahan siya kung ano man ang mangyari.

Ang langit ay mas dumilim pa at imposible na para sakanila na makita ang kahit ano dahil sa lakas nang ulan. The boat spun and rolled frantically in that violent turbulence in the rough sea. Ang bangka ay inaalon nang malakas sa dagat. Was that the power of a sea storm? Darryl grasped the bolt of the cabin door tightly as he looked at the environmental hazard outside. He felt emotional. Dahil ba ‘to sa lakas ng bagyo? Humawak si Darryl sa cabin door nang mahigpit at tumingin siya sa labas. Naging emosyonal siya.

'Di naman sasapat na maniniwala ka lang sa itinakda sa'yo. While I sat here listening to the sea waves, I wanted to feel the freedom. It keeps me alive even though some thoughts try to knock me down and push me back to where I started. When I was young I always end up to go with waves. Sa tuwing naglalaro at hindi pinaplano ang pag-ligo nariyan na ang alon hinihila ang paa ko patungo sa karagatan. These waves roll upon the sea like a massive. Ang lakas-lakas niya kaya hindi ako makapalag.

#FD18 || Bethylia Monteamor My unruly senses suddenly had their ceasefire after watching the calm waves moving back and forth on the seaside. My bare feet are now wet by the salt water touching it unconsciously as the waves comes after me - trying to run towards me but can't because it has its own boundary. A boundary that couldn't be overreach.

My skin is fair kaya mabilis itong mamula kapag naiinitan. I closed my eyes for a little while. I shrieked when I felt something on my feet, grasping and slightly pulling me away from the smooth rock. Lumipad ang mga ibon sa paligid tila na disturbo ang payapang umaga nila dahil sa sigaw ko.

I will wait for you. Nagising ako dahil sa huni ng mga ibon. The crashing of the waves reached my ears, nangangahulugan na malapit lang ang kinaroroonan ko sa tabing-dagat. Iyon ang kanina ko pang naririnig. Pakiramdam ko ay umiikot ang paningin ko at nanlalabo ang mga mata ko. I coughed, trying to gasp for air because of my dry throat.

Pero bakit ngayon ay hindi ko naabot. Calm down, Charm. Calm down..." I mutter to myself. My eyes are fixed on the shoreline as my feet kick deeply. I feel like I'm floating, but I don't think I am moving closer to the shore because the waves are pushing me back. Oh, god. This is not good. Itinaas ko ang kamay at humugot ng hangin mula sa ibabaw para makalanggoy pabalik. Pero nang huminga ulit ako, ang malakas na alon lang ang tumama sa mukha ko.

Kahit puno ng takot, lakas loob kong kinuha ang sagwan but I didn't realize, it was really that heavy! I tried so hard to lift it up and position it then I started paddling, pero sa lakas ng alon, walang nangyayari sa pagsagwan ko. The massive wave is coming! I screamed and closed my eyes as the wave hits the boat making me fall to the ocean.

Dapat maapektuhan talaga ako. Tumango ako nang isang beses, hirap na hirap lumunok, at muling isinandal ang ulo ko sa balikat niya. The night presses in around us—waves crashing violently, the wind screaming like a warning. Minutes stretch. Maybe hours. Time loses meaning. My muscles loosen. My breathing steadies. Dahan-dahan at sinasadya ang paggalaw ng kamay ni Cairo, habang marahang hinihimas ang itaas na bahagi ng aking braso—hindi mapang-asar, hindi mapilit. Sapat lang para patuloy na daloy ang aking init sa katawan.