Enticed By Raging Waves Novels & Stories

Kung puwede lang ay gusto kong manirahan sa ganito katahimik at kagandang lugar. Nakapaa lang ako habang binabaybay ang dalampasigan, sinadya ko pa maglakad doon sa may tubig. Every time the waves hit my feet; it sent a new kind of calmness inside me. The calm sea, the rough sand under my feet, and the cold breeze made my heart feel at peace. “Claire!” I turned my head to see Seb running in my direction. Maliwanag na at kitang-kita na ang kinang ng asul na dagat.

MULI ay nagmistulang isang malakas na bagyo si Joaquin nang simulan nitong hampasin ng malalakas na pananalasa ag kanyang kasarian. Hindi naman iyon ang unang pagkakataon na nagtalik sila sa ganoong posisyon pero ang kaligayahan at excitement na inihahatid niyon sa kanya ay hindi pa rin nagbabago. “Go deep, please,” d***g ni Lara saka sinalubong ang maiitim na mata ng kanyang asawa.

The ocean was a brilliant turquoise, its waves sparkling as they kissed the shore. In the distance, the horizon blurred where the sea met the sky, creating a seamless blend of blues. The soothing sound of the waves was like nature’s melody, grounding me to the earth. The cool sand beneath my feet contrasted pleasantly with the day's heat. Nakaramdam ako ng excitement nang ibabad ko ang mga paa ko sa tubig. Napakalamig at parang ngayon palang ay gusto ko nang tumalon sa dagat. The sea breeze, carrying the salty scent of the ocean, gently tousled my hair as I took in the serene beauty of this perfect seaside escape.

And she undoubtedly agrees with it. Muli siyang bumaling sa dagat tila hinila ang kanyang mga paa upang mag udyok sa kanya na pumaroon. It sounds like those waves inviting her to join with them. Kaya mas lalo siyang na excite. Nang makakita siya isang malaking bato agad lumapit doon. Tinantantiya niya ang direksiyon na yon ay hindi aabotan ng tubig. Lumapit siya at tinanggal ang kanyang damit na cover-up sa suot niyang bikini. Marahang pinatong niya ito sa ibabaw ng bato bago tuluyang lumusob sa tubig.

Paulit-ulit na pinagmamasdan ni Lauren ang mga alon sa dalampasigan.The sea was glistening like diamonds under the heavy light of the mid-day sun. The breeze was calming and soothing but was never enough to still the raging storm of confusion and anger inside her.

Gusto kong magbabad pa ng ilang minuto kahit pa tumataas na ang tubig dahil sa high tide. I breathe in real slow. The flaming rage in my heart disappeared completely. Mas gumagaan ang lalo ang pakiramdam ko habang tumatagal. The moon guides me through the water deeply. Mas na engganyo pa akong sumisid sa mas malalim na bahagi nito. I could see nothing but extremely pitch-black. Dahil ramdam ko na ang malalakas na alon ay pinasya ko ng umahon.

Hanggang sa naramdaman ko na—ang wave na paakyat, sumasagad, bumabalot sa buo kong pagkatao. “Renzo, I’m—” “I got you, baby. Let it go.” At sa isang madiing ulos, bumulwak sa akin ang init. Tumirik ang mata ko, napakapit ako sa batok niya at napapigil-hininga habang nilalabasan ako. Ramdam niya ‘yon.

She slowly dip into the sea at naglakad palayo hanggang waist level na niya ang tubig. Hanggang sa may natanaw siya na alon na paparating. She smiles… It’s been a while since she played with the waves. She’s a good surfer, and this type of wave won’t faze her. She had dealt with larger waves before. Nagulat na lamang siya ng may marinig siyang nasigaw sa likod niya.

"Just a minute." Katulad ng sinabi niya ay lumalamig na ang simoy ng hangin dahil papalubog na ang araw, pero hindi ko iyon inalintana. I am sitting on a huge chunk of stone while busy watching the waves that comes back and forth in the black sand.

Tumingin siya sa kumikinang na dagat. “Why you are so deep? Why you keeping wave? Why you still shining even the darkness eat you? You are really something.” Ganito ang gusto niya. . . tahimik. Walang makakasira sa katahimikang nais niya. “So peaceful.”