Novel & Cerita The Woman In The Waves

Minsan pa nga, ang pagtawag sa kaniya ni Sandro para mag-almusal ang nagpapabalik sa kaniya sa reyalidad. Kasabay ng paghampas ng mga alon sa buhangin ay ang pagbalik ng nangyaring trahedya kung paano tumaob ang speedboat na sinasakyan niya at mawalan ng malay habang inaanod sa malawak na karagatan. The accident that almost killed her. The accident that brought her to this beautiful island. "A?..." bumalik siya sa reyalidad nang bigla niyang marinig ang mga katok sa pinto ng kwarto kung nasaan siya at ang pagtawag ni Sandro sa kaniya.

"I know what's best for you. Tapos ngayon mag rerebelde ka? I'm expecting better than this!" "Pa, fuck. Tama na, please. Puwede ba, hindi ito ang buhay na gusto ko? Ngayon lang ako naglakas loob gawin ang gusto ko. All my life you've been controlling my life, now that I wanted to do something I want to, you're still gonna take over my life huh?" "Who's that woman?"

Celle. Napaupo ako sa gilid ng lamesa ko, hawak ang papel na may nakaprint na snapshot ng kotse. My hands were trembling. Gusto kong ibagsak ang papel, gusto kong itapon, sunugin — dahil kung totoo ito… If this was real... Then the woman I’ve been protecting... the woman I’ve been loving, touching, breathing — might be the same woman who destroyed my brother’s life. I swallowed hard.

The water waves immediately turned into Ice. I waved my hand causing the Ice in front of me to break. And there I saw a woman with long blue hair and surrounded by water. I guess it's her, Mira, the goddess and apprentice of Elizabeth. Her eyes is so deep like it's hypnotizing me. "You have to defeat me first before you get this." taas-noong sabi niya. Then she lent her hand and there I saw the Light Crystal. She immediately disappeared it and attacked me again. So, she already knew.

Pagmamakaawa ng isang babae na nakatali sa silya, may piring ang mga mata nito ngunit mababakas mula sa pulang tela ang luha niya mula sa pag-iyak at pagmamakaawa para sa kaniyang buhay. Marahan akong lumapit sa kaniya habang isinusuot ang bathrobe sa aking katawan. Tinanggal ko ang takip sa kaniyang mga mata at tila ba nabigla siya matapos makita ang aking anyo. "Surprised? Do you like the new me? I'm you now, I will be the new you. That means, wala ka ng puwang pa para mabuhay, naiintindihan mo ba? And starting tonight, every single detail of you will be erased. You'll be gone forever, kawawa ka naman. Don't worry, I will still pray for your soul."

hindi ko pinansin ang sinabi ni Jasver at sinawalang bahala ko na. NANG MAKARATING KAMI sa halos dulo na ata ng Pilipinas ito. Napansin ko na malapit ang mansion o sabihin na natin na tanaw ang dagat. Kitang kita ang paligid at napaka presko ng hangin na sumalubong sa akin ng maka baba ako ng sasakyan. “Tara sa loob..” utos ni Jasver. Muli akong lumingon sa dagat nakita ko kung gaano ito ka-asul hinawi ko ang buhok na nililipad ng malakas na hangin.

Ano ba ang dapat niyang gawin? She doesn't want to end her life. But what she should do for the better life? Wave's right. She is afraid for her life. “Hindi ko alam.” Wave let out a deep sigh. Hindi niya naman intensyon na guluhin ang buhay nito. Gusto niya lang na may makinig sa kaniya. But after seeing Wave reaction, she suddenly felt shy. “Pwede mo namang sabihin sa akin kung ayaw mong makinig sa mga hinaing ko. Maiintindihan ko naman. Alam ko namang ganoon akong ka-boring na tao.”

"Sa muling pagtatago ng araw sa buwan, ang kalangitan ay mayayanig Masasadlak ang lahat sa isang trahedyang walang kasing bagsik. Magtutuos ang liwanag at ang dilim sa isa pang pagkakataon Titigil ang oras at ang lahat ay hihinto, dadagundong ang katapusan Dadanak ang dugo sa lahat ng dako, walang ligtas sa darating na salot Sisibol ang isang digmaang nagmula sa walang hanggan Sa huling pagpatak ng dugo, iisang lupon na lang ang mananaig." -Wakas- Note: Magbabalik ang The Woman, The Dreams and The Moon. Stay tuned for the upcoming sequels and prequels.

Kaya nga sila naging malapit sa isa't isa. "Siguro pagtatawanan mo lang ako kapag sinabi ko sa 'yo ang totoong dahilan kaya pumasok ako ng marine. But I'll leave that story for the next time we see each other." Dala ang isang malaking maleta at backpack. She finally waved her hand to say good bye. Bakas ang pagsuko sa mukha ng dating katrabho nang kunin nito mula sa kanya ang mga bitbit. "I can't really change your mind anymore. Might as well let me give you a lift."

Sa ginawa niya, nawalan siya ng panimbang at siya ang tinangay ng alon. Dinig na dinig niya pa ang malakas na iyak ng bata bago siya tuluyang nilamon ng dagat. Marunong naman siyang lumangoy, and she tried her best to swim. But the current of the wave was too strong that no matter how hard she tried to move her hand and her body, at the end, she just found herself domineering by the waves. "H-Help!" nagagawa niya pa iyon isigaw kasabay ng pagkawag-kawag niya ng kanyang kamay sa ibabaw ng tubig. "H..Help.." she tried again.