Envelope With Handle Novels & Stories

Magsabi lang daw siya at darating ito. Upon discovering a black envelope at his doorstep one night, he was immediately captivated by its mysterious allure. The envelope, elegantly adorned with an embossed insignia in shimmering gold, depicted a sparrow embellished with three radiant stars above. He looked at it more closely and found that his full name was inscribed with meticulous precision. It was not a mere coincidence, but instead an invitation of significant importance.

Hindi siya nagsasalita, wala ring tanong. Sa unang pagkakataon mula nang maging secretary niya ang babae, pinili niyang ibigay rito ang katahimikang kailangan nito. Paglabas nila ng gusali, sinalubong sila ng malamig na hangin ng hapon, mabigat ang ulap sa kalangitan. Parang anumang oras ay bubuhos ang ulan. Napatingin si Ellen sa maliit na envelope. Simple lang. Walang logo ng kumpanya.

It's a small envelope. "Aanhin ko ang mga 'to?" kunot ang noong tanong ko sa kanya ng makita ko ang laman. Tatlong atm card ang laman at may susi ng sasakyan. "I don't want my wife to feel uncomfortable." I rolled my eyes again because of his tone. Ang casual lang ng pagkakasabi niya.

Halata sa mukha niyang alanganin siya. "Ma’am Sofia… may inihatid po para sa inyo," aniya, sabay abot ng maliit na black envelope na walang pangalan o address. Walang logo ng kumpanya. Walang kahit ano. “Kanino galing?” malamig kong tanong, kahit may kaba sa dibdib. "’Di po sinabi, Ma’am. Basta po iniabot lang daw sa reception. Sabi, confidential."

“At isa pa, matagal na nating nakuha ang invitation natin sa ball.” Napasimangot ako habang pinapanood siyang buksan ang envelope. Nasa loob noon ang tatlong page ng papel na wala namang nakasulat maliban sa logo sa taas. Nang tingnan ko iyon nang mabuti, nanlaki ang mga mata ko sa nakita. Correctional Services of Canada.

Kinuha ko ang catalog metal clasp envelope, binuksan iyon, maingat at dahan-dahan kong kinuha ang laman na contract. Nang makuha ko na ang nilalaman ng envelope, isa-isa ko iyon binasa nang mahina.

bilin nito matapos ilagay sa loob ng blue expanded envelope ang mga designs at nilagyan ng label para sa priliminary screening. Binitbit niya ang dalawang envelope at lumabas ng opisina ni Alexial. Parang hinihele ang puso niya sa tuwa habang naglalakad sa corridor. Hindi niya napansin na nakabuntot na pala sa kanya si Zenez. Hinablot nito ang envelope na may freelance entry label at sa pagkagitla niya ay ginupit-gupit gamit ang dala nitong malaking gunting. Natitilihang hinabol ng mga mata niya ang pira-pirasong envelope at mga papel na nahuhulog sa sahig. "What are you doing?" Sinugod niya ang babae pero inumang nito sa kanya ang gunting.

Naka-dikit iyon sa mismong pinto ng locker niya. It's a dark envelope na may mga gold designs sa gilid na animo'y mga apoy na sumusunog dito while at the center part there's a small button, may gold yarn na naka-paikot doon at kapag kinalas mo ito, the envelop will open itself at doon na rin mismo nakasulat ang message nitong laman. "WINE GETS SWEETER WHEN IT WAS FERMENTED PERFECTLY, SAME WITH REVENGE IF IT'S PLANNED VERY WELL. CHEERS!"

sabi nito habang kinikilig na kahit walang pang nangyayari. She sighed. Kinuha niya ang susi ng locker niya sa kaniyang bag at binuksan iyon. Tumambad sa kanila ang isang envelope na may nakadikit na rosas sa gilid nito. Nilabas niya iyon sa loob ng locker niya at pinagmasdan. Halos mabingi na siya sa tili ni Hannah sa tabi niya. All of them were looking on the envelope that she was holding.

Talagang ngayon pa sila nawala kung kailan nagkakagulo na. Biglang—isang envelope ang tumilapon papunta sa amin. Tumama ito sa sahig, dumulas sa paanan ni Ren. "Something just flew—" he crouched, grabbed it quickly, then gave me a look. "What the hell is this?" He tossed it to me, barely dodging another round of bullets. I caught it. Brown envelope, may bahagyang dugo sa gilid. No name. No seal. No markings—except for a stamp sa likod na pulang tinta lang ang laman: "Classified."