Escape From Wedding นิยาย & เรื่องราว

pabulong kong sagot, ang aking boses ay nanginginig sa tindi ng pasasalamat. Ezekiel held me tightly, his massive arms forming an unbreakable sanctuary around my body. He buried his face in my hair, inhaling my scent with a deep, content sigh that sounded like a man who had finally reached his home after a long, exhausting war. "The wedding will be in three months, Wife," he whispered against my ear, his tone filled with a soft, undeniable certainty. "I've already secured the cathedral, the suppliers, and the security lines. The entire business district will be there to witness it. They will see the 'Ice Queen' and the 'Reaper' take their vows, but they will also see two people who belong to

Sigaw ng ina ni Harvey; isang uri ng sigaw na mas tunog nag-aalala kaysa nagagalit. “Yes, Jessica. I’m leaving. I don’t think I will be able to share a room with my cheating fiance,” paunang sabi nito. Pero napahinto siya saglit, na para bang may biglang sumagi sa kaniyang isip, at saka lumingon muli. “Wait, no. My cheating ex-fiance,” pagwawasto niya habang diniinan ang huling salita. “Makikipaghiwalay ka sa kanya?” muling nagulantang na sabi ni Jessica.

Nanatili siyang kalmado at walang naganap na iskandalo kung saan aagawin nito ang ikakasal sa mismong harap ng altar. Sa kabilang banda, mukhang mas lalong miserable si Vernon sa sarili niyang marangyang kasal. Wala siyang kahit anong emosyon, blanko ang mukha at tila isang bangkay na naglalakad sa buong magdamag. Kahit noong oras na para isuot ang singsing sa daliri ng bride, paulit-ulit pa siyang kailanman kailangang paalalahanan ng emcee dahil tulala ito at lumilipad ang isip. Si Janella naman kahit gaano kakapal ang kanyang make-up ay hindi nito kayang itago ang sariwang bakas ng mga luha sa kanyang mukha. Ayon pa sa mga nakasaksing staff sa backstage bago magsimula ang martsa ay malupit

Mapagkakatiwalaan daw ang mga kasambahay ni Evo kaya hindi namin kailangang magpanggap na lovely couple sa harapan nila. Kahit pagod na pagod ako at gusto ko nang matulog agad ay kailangan ko munang magpalit ng wedding dress. Tinatamad na umalis at inumpisahang hubarin ang suot kong wedding dress. Sa malas ay na-stuck sa gitna ang zipper kaya hindi ko maabot. Pilit kong ibinababa ang zipper ng suot kong wedding dress nang biglang bumukas ang pintuan at walang anumang pumasok sa loob si Evo.

Kaka-kasal pa lang namin oh. "Tara, mahal kong asawa?" Aya ko dito na ikinangiti nito. "Let's run away together, Mahal ko." And that's what we did. We run away together, with God's love and guidance inside us. AFTER the wedding at kainan, dumeretso na kami ni Cerise papuntang airport. Dahil before wedding pa man namin ay naka handa na ang mga maleta at bag namin ay mas mabilis kaming naka alis pupuntang airport.

Naramdaman ko rin ang lungkot at saya sa mga mata nina Nick at Jessica, parang naghalo ang lahat ng emosyon sa iisang gabing ito. Hinila ako ni George at pinatayo. “Actually… this vacation is not just a simple escape. It’s a celebration. I am so happy to announce that Scarlett and I… are already married.” Halos mapuno ng liwanag ang mukha niya sa ngiti at kislap ng kanyang mga mata. Tumango ako, naiiyak, sabay taas ng aking kamay para ipakita ang engagement at wedding ring.

“Too bad I couldn’t attend your wedding. Euphoria isn’t as entertaining without the two of you causing chaos. As my wedding gift, your honeymoon is already arranged. Villa Celestia has been reserved exclusively for Mr. and Mrs. Lorenzo Arkanghel. No games. No wolves. No interruptions. Just the two of you… and hopefully less property damage this time. Enjoy Euphoria again. And Beast— try not to punch any VIPs during your honeymoon. — Magnus Eichenberg Chieftain of Euphoria.” END.

Buti na lang at sukat na sukat sa kanya ang wedding gown niya na pinatahi sa isang sikat na couturier na si Rafa Evangelista. "Talaga? Thanks. Medyo di lang ako komportable pero carry naman di ba!" aniya sa kausap. "Maam, ready ka na. Bubuksan na namin ang pintuan. Smile ka lang habang dahan dahan na naglalakad palapit sa groom." pahabol pang sabi sa kanya na tinanguan niya. Pagbukas ng pinto ay narinig ni Leslie na kinakanta ng wedding singer ang wedding song na napili nila ni Dave. Ang beautiful in white ng westlife.

Mabilis na kumilos ang dalaga at nagawa niyang ipaamoy ang gamot na pampatulog kay Mang Greg. Nang mawalan ng malay ang driver ay inalis niya ang mahabang skirt ng wedding dress, ang suot niyang belo at mabilis na lumabas ng sasakyan. Tumakbo siya palayo sa bridal car habang hindi pa niya natatanaw ang mga sasakyang nakasunod sa kanila na naharangan ng maraming baka na ipinapastol. Walang nagawa ang mga tauhan ni Mayor dahil mabagal maglakad ang mga baka na nakaharang sa gitna ng kalsada. Lakad takbo ang ginawa ni Girly sa tabi ng daan. Hanggang sa makita niya ang nakahintong sasakyan na sa tingin niya ay nasiraan.

“Huwag mo ng depensahan si Edmund, Val. Alam mo sa sarili mo na may mali. But don’t bother about it. Hayaan mong bumalik ang pagmamahal ni Edmund kay Katrina. Let him make the mistake that will convince him to escape from the marriage. His guilt will decide for him. Then, you will be free.” Mayamaya ay bumalik ang waiter dala ang isang bote ng champagne at dalawang kopita. Umahon naman sila pero doon lang din umupo sa gilid ng pool. Kailangan din niyang mainitan ang kan’yang katawan upang makalimot saglit sa stress. “Naitago mo ba maigi ang singsing na kasama sa wedding gift ko, Val?” tanong ni Ezekiel na siyang bumasag sa katahimikan.