Evening Sky Painting Mga Nobela at Kwento

wika ni Miguel habang maingat itong sinusuri. Napakaganda ng painting. Balot ng gabi ang tanawin, at ang mga bituin at buwan ay perpektong nakakalat sa langit. Sumayaw ang liwanag at anino, nag-iiwan ng sapat na espasyo para sa imahinasyon.

Pinanuod pa namin ang palabas hanggang sa lumalim na ang gabi. It's 10 in the evening when I decided to go to my room and do my night routine. Pagtapos kong maglinis ng katawan ko ay napaupo ako sa kama at tiningnan ang wooden easel stand at ang mga pinamili kong gamit pang paint. Natulala ako roon at saka ko tiningnan ang nakasabit na blank canvass ni Yu-jun na nakasabit din sa ganoong position tulad dati sa unit ko.

Napatingin si Diana sa labas ng bintana ng kanyang silid. The late afternoon sun was splashing a nice color on the blue sky. It looked especially dreamy on that day, she likes it. Kung sa ibang pagkakataon baka agad na niyang kinuha ang kanyang brush at canvass at iginuhit iyon. Her masterpieces are usually like that,straight from nature to her canvass.

Lumapit ako sa isang painting na kasing laki yata ng bintana dito. "Ang ganda noh ate?," pagsasalita ni Jen habang kumukuha ng baso. Tumango naman ako. Hinawakan ko 'yong painting. Ang ganda nito. Painting ito ng daan na may mga nagtataasang puno sa paligid tapos madilim ang kalangitan na nagbigay gandaa sa malaking buwan. Bumaling ang tingin ko sa iba pang painting. Ngayon ko lang na-realize na puro black and white ang mga kulay nito. Maganda naman tingnan pero parang ang lungkot kapag dinama mo dahil walang kasigla-sigla ang kulay.

, basa ni Ranilo sa pamagat. Maganda rin ang kanilang gawa. Puno ng liwanag ang itaas na bahagi. Gumamit sila ng oil pastel sa halip na pintura. Mukhang naubos ang isang set nito para mabuo ang nasa canvas. "Salamat po", sabay nilang tugon. Umalis na ang dalawang mag-aaral bago dumating muli ang malakas na hangin. "Paano natin ito i-display sa labas?" Nag-aalangan ako noon dahil malakas ang hangin. Maaaring matumba ang mga gawa nila habang tumatakbo ang pinakamahalagang programa sa araw na iyon.

Unti-unting lumipas ang oras sa ilalim ng dulo ng lapis. Lubos na isinubsob ng babae ang sarili sa trabaho. Isa-isang nabuo ang mga design sketch, na para bang sa bawat bagong guhit ay bahagyang tumitigil ang isip niyang habulin ang mga tanong na wala namang sagot. Sa labas ng bintana, unti-unting nagbago ang kulay ng langit. Mula sa maliwanag na hapon, naging kulay kahel sa dapithapon, hanggang sa tuluyang nilamon ng malalim na bughaw ng gabi.

I’m so blessed, my husband is also an artist. Nang bumalik ako sa upuan ay hindi na tao ang pinipinta niya. It’s a rectangle and the background color is light blue. “What is that?” tanong ko. “I’m painting the sky.” sagot niya sa akin. Napa “Ohhh,” naman ako nang umpisahan na niyang lagyan ng ulap ‘yung rectangle na background ay light blue. Ilang minuto din ang ginugol niya doon, then he started dabbing a sponge with white paint. So that is how they make clouds. I see!

Bago mag-dusk, matapos ang fitting at matapos magpahinga ng pamilya, dahan-dahang lumabas si Celestine patungo sa kaniyang glass studio sa cliffside. Nagpalit siya ng simpleng white dress at kumuha ng kaniyang palette at paintbrush. Naupo siya sa wooden stool sa tapat ng bintana at nagsimulang magpinta. Ginamit niya ang mga kulay ng lumulubog na araw sa Como, ang halong pink, orange, at malalim na purpura na nagmumula sa kalangitan at gumuguhit sa ibabaw ng tubig ng lawa. Ilang sandali pa, narinig niya ang dahan-dahang pagbukas ng glass door.

"Where is it?" "Come, I will show you," replied Celsius as he led me to the beach where a large group of people were holding lit sky lanterns, and preparing to release them into the night sky. The lanterns glowed and danced in the gentle breeze, illuminating the faces of those standing around them. As the lanterns were released, they soared higher and higher, painting the night sky with their soft, warm light. The crowd gasped and cheered as they floated into the darkness, disappearing like stars into the distance.

"Let's make everything real." 'Yun lamang ang nai-sagot niya dahil pagkatapos ay dinamba na siya nang mahigpit na yakap ni Will. Walang katapusang mga halik ang naging paraan nito ng pag-eexpress ng kasiyahan. Sa huli'y pareho na lamang silamg napatingin sa kalangitan, naka-ngiting pinanood ang mga bituin doon. Kung magpipintang muli si Sapphire sa ikalawang pagkakataon at hihingin pa rin sa kaniya ang temang, "braveness and brightness"? She'll chose to paint the night sky, the dark and cold night sky.