Evening Sky Painting Novels & Stories

Natatanaw ko rin ang isang duyan na nakatali sa magkabilang puno ng buko, doon ko madalas nakikita si Febbie na nagsusulat o nag t-type sa laptop niya. Inilapag ko ang mga gamit sa lamesa at nagsimula na magpinta. May dala akong maliit na portable painting easel para ilagay doon ang maliit lang din na canvas na hugis parisukat. I’m planning to paint the view in front of me, the waves are crashing against the rock formations. The endless blue sky above promising sunshine, and the large, fluffy white clouds give a touch of joy to the scene. While the long stretches of golden sand with waves lapping at the beach. Listening with both an open heart and ear, I closed my eyes as I savored the sound

Saka ko muling sumulat ng. May mga taong dumarating at umaalis. Pero sana sa susunod na bakasyon ay muling babalik. Sinara ko 'yon at pinikit ko ang mga mata, nakikinig sa hangin na banayad na umiihip sa tahimik na gabi. Tumingala ako para tingnan ang langit, maraming bituin at bilog ang buwan ng gabing 'yon. Nilapit ko pa ng maigi sa dibdib ko ang sketch pad. Sa bandang huli... iisang buwan at langit lang rin naman ang aming titingnan.

“Alam mo naman na kailangan kong gawin ito.” Kapwa sila nakatingin ni Luis sa papalubog na araw. Tila isang mamahaling painting ang nasa harap nila na gawa ng magaling na pintor. Naghahalo ang kulay bughaw at kahel sa kalangitan. It was breathtaking ang calming…for some but not for her.

Kasabay niyon, sumabog ang mga paputok sa kalangitan. Nagningning ang madilim na langit sa iba’t ibang kulay—pula, ginto, bughaw, lila—na para bang sabay-sabay na namukadkad ang liwanag sa gitna ng gabi upang ipagdiwang ang pagdating ng bagong taon. Nakatitig si Mira sa maningning na tanawin, at kusang sumilay ang isang ngiti sa kanyang mga labi.

Tahimik ang lugar dahil linggo; hindi bukas sa public ang gallery every Sunday; Monday to Saturday lang hanggang. Dahil nga sa wala ako sa hulog, dumulog ako ng red room at doon ko ibinuhos ang buong oras ko. Standing in front of my arts makes me calm. Kumuha ako ng panibagong extra large canva; naghanda ng mga pinta at mga gamit sa pagpinta. My hands began to move as I painted. There was no direction, no idea what to paint; no rhythm and no life. My spirit was empty, so I changed canvases several times. In the end, I gave up and destroyed the last canvas I used.

My eyes were adjusting to the light. Napaka monochrome ng design ng kwarto niya. His walls were painted gray and black. Wala din masyadong design ang kwarto niya. "Sige lang, mag sight seeing ka kung gusto mo," sarcastic na sabi ni Sky sa akin. Inirapan ko nalang siya kaya naman napatawa siya sa akin.

Naisipan kong ipinta ang sunset kanina. Sinimulan ko ang paglalagay ng kulay sa canvas. Hinayaan ko ang kaliwang kamay ko na gumalaw gaya ng ginagawa ko dati habang inaalala kung gaano kaganda ang kalangitan na nasilayan ko kanina. Ngunit makalipas ang ilang oras ng pagpipinta ay hindi ako nasiyahan sa nagawa ko. I couldn't capture the colors of the sky earlier and my blending looked awful. Hindi ko nagustuhan ang mga linyang nagawa ng kamay ko.

Halos dalawang oras siyang naroon habang iniisip ang meaning ng painting na iyon. Sa loob ng obra na iyon ay may dalawang white swan sa gitna ng malawak na tubig. Tila nagtatampisaw ang dalawa sa ibabaw ng tubig. Malinaw naman ang tubig na kakikita ang kailaliman. Nababanaag din doon ang repleksyon ng araw at ng bulubunduking paligid. Malamig sa mata ang painting. Pakiramdam ni Yanna ay masaya ang mensahe nito ngunit may tila kulang sa imahe na hindi niya mawari.

Medyo marami-rami ang nabili namin kaya medyo nahirapan kami sa pagdala buti nalang ay katabi lang ng mga food stalls ang park. Sa sulok kami umupo kung saan nakikita namin ang sunset na malapit ng lumubog at nagsisimula na ring umilaw ang mga street lights. Ayos lang namang gabihin ako dahil nakapagpaalam naman ako kay Nanay at Tatay na kasama ko ngayon si Khrus, kung saan kami at anong oras ako uuwi. Mabilis kong hinablot ang cellphone ko nang may maalala ako.