Evening Sky Painting Novels & Stories

Iyon din kasi ang napansin niya sa isa pang painting na tila tapos na na nakasandig sa gilid ng canvas na kasalukuyang pinipinta nito. Ang kaibahan lang, yung una ay sunset in the midst of flowery garden. Ang kasalukuyan nitong pinipinta ay papalubog na araw sa gitna ng karagatan na nag-reflect pa ang sinag sa tubig ng dagat. Umupo siya sa tabi nito. "Gusto ko rin ng sunrise, Tita Lei." "So, gusto mo ng sunrise at sunset?"

Masiyado naman yatang rated SPG ang datingan ng mokong na 'to. Naka-upo siya sa highstool. May hawak na palette sa kabilang kamay at sa kabila naman ay ang paint brush. Kaharap niya ang canvas na dinu-drawing-an niya. Dahan-dahan akong lumapit sa kaniya para sumilip sa dinu-drawing niya. E bakit ba? Dakila kaya akong Marites kaya kailangan kong makita ang ginagawa niya.

Dito niya kasi itinatampok ang mga sining na nakolekta niya mula sa mga freelance painters o mga personalidad na may talent sa pagpipinta katulad ni Fiyero. Hindi ito marunong magpinta pero marunong itong kumilatis ng obrang puno ng makahulugang bagay na maihahalintulad sa totoong buhay. May mga painting na siyang naitampok na mula kay Fiyero pero ang portrait na ginawa niyang main event ngayong gabi ay talagang nakakuha ng kanyang interes. "Good evening, Mr & Mrs. Anderson," malaki ang ngiting bati ng host sa kanila.

Sumandal siya at tumingala sa buwan. Mag-aala-una na ng madaling araw; tulog na ang lahat. Ang tanging naririnig ay ang banayad na agos ng tubig mula sa isang umiilaw na fountain na lalong nagpatingkad sa katahimikan ng gabi. Huminto siya sa harap ng isang courtyard sa gitna. May nakasabit doon na isang painting na mukhang gawa ng isang batikang pintor dahil sa kakaibang ganda nito.

I frowned, trying to reach his head, and removed it away since it's so heavy. Failing, I just let him and I pulled out the little notebook I had brought with me and drew random stuff. Tumingin ako sa bintana, to base the sky and the sea for my drawings, just as painters and artists do. I drew and drew and looked up and again for a few times now, ahead blocking my view. I stopped. That guy! I clenched my hand, claiming myself. Hmm...He's asleep, so maybe I can just slowly move his head?

Danielle was groaning as we were leaving the studio. Pagkauwi ko, agad akong naligo at nagbihis pantulog. Pagod din ako kanina pero gumaan ang pakiramdam ko sa hot shower. Parang nawala ang pagod ko. Kaya imbes na matulog, pumasok ako sa spare room ko at tinapos ang pinipinta kong formation rock. I was done with the details on the rock formation. The rock had shades of deep earthy browns and mossy greens, but there were also subtle hints of gold and crimson, as if the sun had chosen to leave its mark. Ang inaayos ko ngayon ay ang details ng sky. I wanted it majestic, like the shades of purple and pink.

nahimigan ko ang lungkot sa boses niya. “I don’t hate my life of course,” I lied. “But in your eyes, everything looks dull?” Naalala pa niya ‘yun? “Alam mo Nico may suggestion ako,” aniya. “Just stare at the sky at night. There you will see the moon and stars shining bright. It doesn’t have any bright colors. It’s like a black canvas sprinkled with white paint. You may see the world dull but at night, you’ll find comfort under the pitch-black sky. It’ll be a time where you will appreciate what you’re looking at if you can’t see the type of colors I’m talking about.”

The ambience gives them the feeling of satisfaction na tama lang ang napili nilang puntahan for three days vacation. Kumuha ng magkahiwalay na silid ang dalawa. Pinili nilang magpahinga muna matapos ang matagal na biyahe. Inilabas ni Miko ang dalang canvas at ipinuwesto sa labas ng balkonahe nang hindi siya makaidlip man lang. The scenery outside is too mesmerizing to ignore. Binuhay niyon ang dugo niya sa pagpipinta. Ramdam ng binata sa kamay ang pananabik na makahawak muli ng brush. Matagal na rin nang huli iyong dumantay sa kanyang mga daliri at palad.

Hindi man nawala atleast nabawasan na ang sakit. “Okay na ba? Kung okay na pwede na tayong umuwi.” “Pwede na mag-stay na muna tayo kahit ilang minuto lang?” “Sure! Can I sit besides you?”I nodded. In art, people often use sunrises and sunsets to depict life and death. As the sun slowly creeps up the horizon, we are reminded of new life sprouting out of fresh ground. Sure, the sun is actually right there. It only seems like it appears in the morning and goes away at night because of how the world rotates on its axis.

Moon uttered mula sa loob ng bahay nagmamadaling tumakbo sina Star, Sun at Sky magkikita silang apat sa parking lot ng bahay. " Young Masters Don't tell me..." Ven sighed while looking at them hindi na niya tinapos ang sasabihin dahil alam na niya kung ano ang gagawin ng apat. He want to stop them pero wala siyang karapatan na gawin yun. " Ven you can go with us pupunta kami sa puntod ni Mommy " nagtinginan ang tatlo bago tumingin kay Sky na may hawak na white flowers sa kamay niya.