Every Last Word Novels & Stories

Napakamot ako sa aking noo at sumandal sa upuan na kinaroroonan ko habang nasa kanya ang paningin ko. "Last na talaga 'to, pagkatapos natin manood, promise, magrereview na tayo." "Puro ka last dyan," rinig kong asik nya. "Kagabi 'di ba sabi mo last na? E ngayon gusto mo na naman manood." "Last na talaga, promise."

Naninigas. "Ako ang dapat na magpasalamat sa 'yo, Shine. Salamat, kasi pinasaya mo ako kahit sa huling pagkakataon. Alam kong 'di na ulit mangyayari 'to kaya lulubos-lubusin ko na. Thank you. Hinding-hindi ko ito makakalimutan." And that was the last words na narinig ko mula sa kanyang bibig at mabilis pa sa alas kwatro ang pag-alis niya sa harapan ko. Hindi ko magawang mag-react.

Magalang na sagot ko at ipinaghila naman ako ni Luke ng upuan. Ang apat na sulok ng kusina ay napuno ng tawanan. Puro kasi kwento ang kambal na sinabayan pa ni Eli ng hindi maintindihan na salita but Aunt Elizabeth understand lahat ng sinasabi nito. Naalala ko pa noon ng kasing edad lamang ni Eli ang kambal. Anna, Harold and also Brianna don’t understand what they saying pero ako ang bukod tangi na translator nila.

“I hope to see you happy one day, Aldrick.” “I hope so too. I am happy seeing you happy. Pero alam natin na hindi buo ang kasiyahan na iyon. But eventually, we will move past all of this.” Muli siya na tumanaw sa aming harapan. Kinuha niya ang kamay ko at pinisil iyon. “I love you, Atasha. I really do. Ito na ang huling beses at huling pagkakataon na maririnig mo mula sa akin ang mga salita na iyan. And for the last time, I want you to know that I trully meant every word of it. I love you, Princess Atasha.”

--- At nagsimula akong magbasa. --- "Trouble," --- Agad akong napapikit. --- Dahil kahit simpleng tawag lang iyon... Parang may kung anong nabasag sa loob ko. --- "If you're reading this, then I'm already gone." --- Nanginginig ang mga kamay ko. --- "Believe me when I say that leaving is the last thing I want to do." --- Tumulo ang unang luha. --- At hindi ko na iyon napigilan.

Nilapitan ko ang abogado, nilagdaan ko ang huling papel, at ibinalik sa lamesa. “Good luck, Larkin,” matatag kong sabi. “May the next woman you touch never have to feel this worthless.”

Tila nawalan na ng pag asa ang mga kasama kong mga babae dahil isa na lamang ang kailangan. "The last but not the least!" Hindi ko na alam kung anong nangyayari sa paligid ko basta ang alam ko hilong hilo na ako. Hanggang sa masilaw ako sa lakas ng ilaw na tumatama sa mukha ko.

Third Person Point of View Pinunasan ni Gilda ang kanyang luha. Ito na ang huling araw ng burol ng kanyang mga magulang at ililibing na ito ngayon rin. Ayaw niya pang mapawalay dito ngunit wala siyang magagawa dahil kailangan talaga ilibing ang mga patay.

At dahil diyan, sa mga huling sandali, the word of the day is not completey spelled dahil walang letrang G ang napatay. "Mabuhay, spellers! Time is up! The word WELTANSCHAUUNG is not completed. What a great start. The bidders were so impressed by the last letter who were not killed! Be ready for the next word tomorrow. Build your nests. Remember the our world is simply a dictionary arranged in alphabetical order. Know your places! Spell the word and spill your world" And suddenly, the national anthem of Maharlika engulf the word arena. — Days: 1-3

Tinitigan ko ang huling mensahe niya kagabi na puno ng mga pa-fall na salita. Nanginginig ang aking mga daliri, pero bawat letra ay itinanim ko ng may kasamang matinding galit. Nag-type ako ng isang solong pangungusap ang mensahe na alam kong magiging huling tuldok sa kung ano mang mayroon kami. “Don't ever contact me again.”