Everyday Is A Learning Process Novels & Stories

“Sa isang iglap, pwedeng mawala ang buhay ng isang tao. Kahit napakarami mo pang gustong gawin dito sa mundo, kapag oras mo na ay oras mo na.” “That’s why there’s nothing permanent in this world. Because we take everything for granted that we didn’t know that we can lose it all of a sudden.” Hindi niya maiwasang huwag tumango rito dahil tama ang binata. Sa isang banda, hindi niya maiwasang huwag isipin na hindi rin iyon ganoon kadali. Ang makatakas sa isang sitwasyon ay napakahabang proseso. At sa bawat prosesong iyon, hindi imposibleng masusugatan at masasaktan.

Tinitigan niya nang diretso ang mga mata ni Mallory, tila nais niyang iparamdam sa kanya na ang bawat kataga ay nagmumula sa kanyang puso, bago siya dahan-dahang nagpatuloy sa pagsasalita. "Have you ever heard the saying… that life will keep bringing us through the same lessons until we learn to respond in a new way? It’s just like what people often say, things left unresolved tend to find their way back to us again and again. But the very moment we finally choose to face them instead of turning away… that is when we truly begin to find who we really are.”

Education is nothing without them. The problem with some people is that they may be studying, but they never seem to learn the right behavior of an educated person. In my case, I'd rather shut up. If I don't, it would be too easy for everything to fall apart. My plans—everything I've worked for—could be ruined in an instant. Kung wala lang akong mission ay baka napilipit ko na ang mga leeg ng mga palakang iyon.

Tumango siya at ngumiti. "Sige po, mom. Okay lang po iyon, nobody's perfect naman po. Minsan kasi nakakagawa tayo ng bagay na akala natin tama, pero hindi pala. But, at the end of the day. Natuto tayo sa pagkakamali natin. Yun naman po ang mahalaga ang matuto tayo sa mga nangyayari sa buhay natin." aniya na nakangiti. Hinawakan ni Adhalia ang kamay niya. "Salamat, iho." anito.

Hindi ko nga lubos akalain na darating ang araw na 'to, na muli kaming magkikita kita at magkakapatawaran pa. I'm so thankful that Carmela, admits her mistakes in the past. And the most importantly is she learned from it. Nalaman niya ring hindi lahat ng gusto mo ay pwedeng mong makuha in just one snap. Hello! Miski naman ako, ang dami kung pinag daanang masasakit na bagay na nangyari muna sa buhay ko bago ko nakamtan ang lahat ng tinamasa ko ngayon. At isa pa ika nga ng lahat our life is too short, kaya sabi rin nila gawin mong makabuluhan ang buhay mo dito sa mundong ibabaw, para wala kang pagsisihan sa pag tanda mo. At maging nakakatawang ala-ala na lamang ang lahat sa pag lipas ng panaho

May mga lumang litrato, ticket, at isang tuyong bulaklak. Sa ilalim, may isa pang note. “Control what you can. Let the rest teach you. Love, life and family. They can be messy. And that’s okay. — Lola E.” Messy. Ugh. I hated that word. Pero siguro nga tama siya. Maybe if I wanted to survive this plan, kailangan kong tanggapin ‘yung gulo. I need to learn how to dance with it. Napahilot ako sa sentido, replaying everything that happened earlier.

I realized how cruel the world is. Hindi ibigsabihin na matalino at nag-aaral ay may pagkakataon na manguna sa klase. Hindi ibigsabihin na nagsusumikap ka't halos mabali na ang buto sa pagtatrabaho ay mabilis na mabibigyan ng promotion. Hindi ibigsabihin na determinado ka na matuto ay bubukas ang pinto ng maraming oportunismo. Life is different. It's far from perfect. It will never be perfect. It is full of flaws, disappointment, betrayal, pain, and failure. It's not always sunny.

Ang buhay ay isang laro. Dapat kang manalo, pero dapat ay tumatanggap ka ng pagkatalo. Kasi hindi ka naman laging panalo. Winning isn't always winning. Because in every failure, there's a lesson to learn. There is knowledge to acquire, and new beginnings to start. Sa buhay ko naman, marami ang pagkakamali, ganon rin ang aral. Sa bawat maling desisyon, may bagong pinto para sa diskusyon.

litanya niya sa akin. “Alam kong alam mo ito that when you want to learn‚ you are aware of the failures that you might have upon learning‚ and while learning‚ dapat hindi mo iniisip na magfifail ka kasi what you think is what you portray. But the most important is‚ you’re still trying to learn it and since you’ve experienced to fail ay maiaaply mo na sa susunod na pagtry mo ang natutunan sa iyong previous failures like it will stand as a lesson for you‚ like alam mo na kung ano na ang dapat mong gawin.” nakangiti nito sabi sa akin “pero sana naintindihan mo kasi wari ko’y masyadong magulo ang pagkakasabi ko.” dagdag nito at napakamot sa kaniyang batok.

Ngumiti siya sa akin. "Oo nga. Kagaya nga ng isang batang mangmang na hindi nakapag-aral kumpara sa nakapag-aral. Hindi na ibig sabihin na bobo na yung hindi nakapag-aral at hindi bobo ang nakapag-aral. Everyone just need an education para matuto tayo. Walang bobo, magkaiba lang ang pananaw at abilidad." Saad naman ni Bree na nakatingin sa akin. "Diyos ko, sumakit ang pisnge ko sa mabang speech na yun."