Everyday Is A Learning Process Novels & Stories

Nakatayo siya roon nang matagal, parang naging bahagi na ng katahimikan, ng gabi, at ng mga hindi niya masabing emosyon. Samantala, bumalik si Avery sa masinsinang buhay ng pag-aaral. Isang labanang one-on-one sa sarili araw-araw. Sobrang dami ng assignments, kaya ayon sa sariling body clock, maaga siyang gumigising. Nag-eehersisyo muna, saka nag-aaral, dumadalo sa iba’t ibang kurso, at unti-unting ramdam ang mabilis na pag-unlad niya.

Naniniwala akong hindi naman nagwawakas ang karera ng buhay sa umpisa pa lang ng marathon. "Araw-araw nating practice-in ang introduction mo, just like capturing yourself you're in a classroom setup, hmm? Let's prepare yourself na maging isang ganap na student, so 'pag dumating 'yong araw na fully-healed ka na from your fears, prepared na ang sarili mo na ipakilala ang sarili mo sa teachers at mga kaklase mo."

Si Justin pa. Ngayon, alam ko na kung bakit kailangan kong pagdaanan ang lahat ng ‘yon. Kung bakit dumaan ako sa nakakaumay, nakakasawa, nakakabagot, at nakakasakit na sitwasyong ‘yon sa buhay ko. Kasi ang prosesong ‘yon ay siya palang magpapalakas at magiging dahilan upang matanggap at mahalin ko ang aking sarili. Hindi kasi instant ang buhay, kailangan kang dumaan sa proseso bago makamit ang gusto mo sa buhay. “Erica? Ikaw ba ‘yan?"

Pero sa paglipas ng mga araw ay nakakaya na niya at natututo na siya. Sa una ay mahihirapan ka talaga lalo na kapag wala ka pang experience at nangangapa ka pa sa mga dapat gawin. Pero kapag araw araw kang makikinig at sinamahan mo ng pursige ay matututo ka. Hindi nga lang gano’n kabilis pero ang mahalaga ay sumusubok siya na matutunan ang dapat. Saka hindi naman araw-araw may nanganganak ay may sakit ang mga hayop. May araw na wala kang ginagawa at may pahinga.

A week later... Sa araw-araw na dumadaan sa sa buhay natin, walang pagkakataon na hindi tayo nagkakamali. Dala na ito sa tinatawag nating balance ng buhay ng isang tao. Dahil sa bawat pagkakamali na iyong magagawa ay makakapulot ka ng aral na dadalhin mo hanggang sa huli. Kailangan mo lang itong tanggapin.

" It's simple but malalim ang ibig sabihin. Can you explain Ayeka? Pagtatanong ni Prof. sa akin habang nakatingin ito sa akin. "Based on my philosophy learn by doing, sa lahat ng ginagawa natin may natutunan tayo. Tama man o mali nagiging learn natin ito na maaari nating gawin ulit sa susunod upang hindi magkamali. Ito ay nag re-reflect sa ating mga ginagawa kung may natutuhan tayo. Maaari nating i-apply ang mga learnings natin by doing natin. " Mahabang paliwanag ko sa kanila sabay umupo na ako.

I’ve worked hard to get here. Pagkatapos ng klase, nagmadali akong umalis at pumunta sa opisina para sa aking part-time job. Alam kong marami akong kailangang matutunan, pero natutunan ko na rin na hindi lahat ng bagay ay darating nang mabilis. Ang tagumpay ay isang proseso, at ang bawat hakbang na ginagawa ko ngayon ay isang patunay na kaya ko.

Hindi scripted. Totoo. Naisip ko tuloy na iba talaga siya. Siguro, dala ng mga nangyari sa buhay niya… Siguro dahil sa mga pinagdaanan niya na hindi niya laging kinukuwento… Natuto siyang makuntento sa maliit na bagay. Natuto siyang mag-appreciate ng simpleng gestures. Natuto siyang maging masaya kahit hindi grand, kahit hindi extravagant, kahit hindi perfect.

Puwede ikasisiya o ikasisira. Life has given you trials and problems, hardships and pains, but it will surely teach you a lesson. Kahit masira at madurog ka man, 'wag kang susuko. We each have our own process of how to accept and heal ourselves, the important thing is that we keep fighting.

DAVEN Life's greatest lessons can be learned from the worst mistakes while failure leads to a great success. That's what I believed since I was young. At a very young age, I've seen things that a mere and innocent child should not see. Since then, my beliefs about life gradually faded away. Kahit hanggang ngayon ay nakatatak pa rin ang paniniwalang 'yon sa isip ko, ako mismo sa sarili ko ay hindi ito maramdaman. Because everything seems opposite to me. I'm learning from my own mistakes but I can't feel any joy from success--if I really have it.