Excerpts From The Little Prince นิยาย & เรื่องราว

He then said in a soft voice wearing a gentle expression, "Of course. Of course. Anything for my little Princess." "Thank you, Grandpa! You're the best." The little girl exclaimed in joy. She was full of happiness. Hearing the little girl complimenting him, the old man's heart melted. He said, "Alright. Your Grandpa will tell you the story now. In the prosperous country in the east lived a beautiful Princess. One day, while the beautiful Princess was reading a book she suddenly felt lonely. And so, she decided to secretly escape and went into the woods. The beautiful Princess was extremely happy and in awe while venturing the woods. But what she didn't know is that a pair of red eyes was wat

“Chill my Princess, your little prince are in my hands right now. He’s looking at me and giving me this weird look when I started talking to you. Do you miss your mom, Prince Zayne?” “Mommy don’t listen to him! I’m okay! Wag kayong ma—Arghh!” “Z-zayne!” Tawag nila dito ng marinig ang pagdaing nito. Sinuntok lang naman siya ni Phil sa tiyan dahil sa kaingayan niya. “I don’t give permission to speak little prince.” Seryosong sabi ni Phelio. “Now, I’ll give you until tomorrow Princess Claire. If not then say you last good-bye to your little Prince.”

"Ang Ranran ni Mommy ay isang napakaguwapong little prince." Agad na lumiwanag ang mukha ng bata. Masayang-masaya siyang tumingin kay Kaisha. "Narinig mo? Sabi ni Mommy, little prince ako!" Kumurap si Kaisha. Pagkatapos ay inosente itong nagtanong, "Kung ganun… ‘pag lumaki ang little prince at little princess… magpapakasal din ba sila?" Parehong natigilan sina Katreese at Ranran.

Kung pwede lang sana na ganito sila araw-araw eh. Marahan niyang pinisil ang pisngi ni Kira. "Sige. Babasahin ni Papa 'yung kwento ng The Little Prince." Nagsimulang magbasa si Aslan. Ang malalim, buo at malamig nitong boses ay perpektong-perpekto sa pagkukwento. Hindi lang si Kira ang na-hook, kahit si Akiro na hindi naman mahilig sa fairy tales ay nakinig ng seryoso.

Pero tahimik na pagluha iyon at taliwas sa nasa isip niya na pumapalahaw ito ng iyak. “Why are you crying, little prince?” tanong niya. Sumisinok-sinok si Chiles na tumingin sa kanya, namumula ang ilong, at may bahid pa ng luha sa mga pilikmata nito. Chiles looks so cute, Chlyrus thought. “Dada. Miss. See Dada.” Natigilan si Chlyrus sa narinig. “You wanna see your Daddy?” Tumango-tango ang bata. “Want see Dada. Please, Tito?”

Para akong bumalik sa pagkabata na kahit isang kendi lang ang makita ko sa pagdilat ng aking mga mata ay wala ng paglagyan sa tuwa ang aking puso. Ramdam ko ang maliit na kamay ni Amadeus na humawak sa aking palad. "Don't worry mom. I'm here, I'll go with you." Concern na sambit nito na mas lalong ikinalukso ng puso ko. Amadeus is really my little prince. Kahit napakaliit niya pa, he's always making me feel safe and secure.

“Uhmm. Kahit ano na lang, narito lang naman ako upang magpalipas ng oras. Agad na naghanap si Aemond ng libro at nang may makita ay ibinigay iyon kay Nynaeve. “The little prince? Pambata naman ata ito…” “Favorite book ko ‘yan nung bata ako. Maganda siya. Basahin mo.” Tumango si Nynaeve at binuksan ang libro upang magsimulang magbasa.

Halos walang bakanteng upuan. May isang mesa na may isang bakanteng puwesto. “Pwede po bang umupo rito?” mahina niyang tanong sa lalaking nasa tapat niya. “Of course,” sagot nito, may mahinahon at pino ang tono. “Please.” Napansin ni Naomi ang librong hawak ng lalaki—The Little Prince, French version. Isang lumang collector’s edition. Halatang maingat itong binasa. Hindi mukhang madalas hinahawakan—lalo na’t French ang kopya.

padabog kong sagot kay kuya. "Aha! May paprince charming kana pala sa panaginip mo ha, baka yan na ang makakapagpabago sa pananaw mo." panunukso niyang sambit sa'kin na may mapanuksong ngiti sa kanyang mga labi at tsaka tumalikod at tumungo sa labas ng aking kwarto. "Kuya naman ehh... Arghh!!" sigaw ko sa kanya.

I stopped brushing his hair and just stared at him. "Doktora always read that story to me, ate. She always read the story of the Little Prince, and those are the only words I remember from the story. " I bit my lip. "I am the little prince, Ate." He chuckled. It feels like Miro is giving me a riddle. Isang bugtong na salitang hindi ko mahanapan ng sagot. Hindi ko alam kung bakit habang pinapakinggan ko ang mga sinabi n'ya ay parang tinutusok ang puso ko.