Less Expectations Less Disappointments Novels & Stories

Umaasa sila na isa sa kanila ang may nararamdaman sa partner. Okay, let me tell you this, minsan tinatanong ko sarili ko kung bakit ako nakatagal kay Gavin pero hindi ko na sineseryoso 'yon and lastly, hindi ako nag-aassume ng something more dahil alam ko naman na ang mangyayari, kaya ini-enjoy ko na lang 'to. After all, disappointment comes from expectations kaya mas okay nang ganito.

"Naloka ako sa nangyari. Hindi pa rin nagsisink-in sa akin na manloloko ang fiance ni Ms. Martinez, sayang ang hot pa naman niya," bungad ni Charlie nang makapasok siya sa opisina ko. Kahit ako, hindi ko rin inaasahan ang nangyari pero minsan ganoon talaga. Kaya we should not expect too much para hindi tayo ma-disappoint. We should not trust so much, para hindi tayo masaktan. Because too much is bad.

Masasaktan ka lang! I always wanted to live freely. I always wanted to be happy, but now that I know Taylor is back, I can't feel the joy anymore. I expect too much from him, and that's one of my toxic trait. Waiting and expecting for someone even though they'll just hurt me one day, or maybe by now.

She married her work. Muling humapdi ang lalamunan niya sa sinabi nito. "I'm... I'm sorry, Ms. Elle. I know you've expected more to me than this." Ngumiti ito at hinawakan ang kamay niya. "I have expectations from you, alright. But that doesn't mean you have to live by it. We don't live our lives for pleasing others. We do the things we want to do because that's the only way we would live. Besides, life is too short to be unhappy. Do you understand?"

Kahit hindi siya magsalita ay ramdam na ramdam niya ang disappointment dahil bigla bigla na lamang itong bumangon at iniwan siya. Tiningnan niya lamang ito at pinanuod kung paano ito maghubad ng damit isa- isa. Ang kaninang disappointment na nararamdaman niya ay napalitan ng excitement lalo na ng tumambad sa kanyang mga mata ang tayong- tayo at naninigas nitong alaga.

“Then change it.” Parang biglang nawala lahat ng takot ko. Hindi namin kailangang magpromise ng forever na constant, hindi namin kailangang ikulong yung sarili namin sa isang expectation. Ang mahalaga lang, pipiliin pa rin namin ang isa’t isa habang nagbabago kami.

He may think I look desperate. Bumuntong-hininga ako nang makapasok agad ako sa banyo at isinara ito. Doon ay hinayaan ko na ang aking mga luha na dumaloy, nagmamadali ba ako? Itinaas ko ba talaga ang expectations ko? Masyado bang napakabilis ng lahat? Bakit ganito ang nararamdaman ko? I should be happy dapat diba? Masyado bang malaki ang hinihingi ko?

Mabuti na lamang at bago ang engagement namin ni Hope ay gumaling na ang sugat at pasa ko sa mukha. Galit na galit si Daddy that time at nakuha pang isakal sa leeg ko ang isa niyang kamay habang pinagdidiinan sa akin na ang kasal lang ang tanging paraan para makabangon kaming muli at ang kompanya. How is a marriage supposed to fix everything? And what about what I want? My hopes and dreams feel like they’re slipping away, buried under the weight of my father’s expectations. It’s like I’m being forced into a life I never chose, and I don’t know how to escape it.

Lalo akong nainis. “Ayaw mo akong tingnan, pero nanginginig ka.” Mababa at punong-puno ng kutob ang tono niya. “Sabihin mong wala akong epekto sa’yo, Grace, pero ‘yung katawan mo—hindi marunong magsinungaling.” Napakuyom ako ng kamao. “Hindi ikaw ang mundo ko, Andrew. At lalong hindi ako tulad ng mga babaeng nahuhulog sa mga ngiti mo.”

Sa experience ko, mas mahal ang relo, mas malaki ang ego. Mas mahal ang kotse, mas maliit ang respeto. Kaya nang marinig kong billionaire ang magiging boss ko, automatic nang bumaba ang expectations ko. Gwapo? Probably. Mayabang? Most likely. Babaero? Expected. May anger issues? Bonus na 'yon. Kaya inihanda ko na ang sarili ko. Three months. Smile. Work. Leave. No attachments. No drama. No billionaires.