Expect Nothing Appreciate Everything Novelas e Histórias

Kaya hindi ko talaga alam ang gagawin ko. Ayoko pang umuwi sa manila para pa saan masaktan ulit at umiyak ng buong araw. Hindi naman pwedeng lagi nalang akong umiiyak. Ayoko na rin mag expect sa lahat ng bagay kasi ako rin naman ang masasaktan. Never expect anything but the worst and you can’t be disappointed. Ganoon lang yun kadali, dahil sa kaka- expect ko at kakaasa kong mamahalin ako ni Bryson. Sinaktan ko lang ang sarili ko ako rin ang naging dahilan kung bakit ako umiiyak ngayon.

ATHENA’S POV Ang sarap huminga kapag wala kang iniisip na problema, naaappreciate mo ang lahat ng mga nakikita mo sa kapaligiran mo. Hindi mo kailangang magtago, hindi ka mag-aalala sa paligid mo kung ano bang mangyayari, kung may nakaabang ba sayo o kung may nagtatangka na ba ng buhay mo. Umaasa akong ito na ang bagong simula para sa aming lahat.

"Let’s not overthink things, Tamara. At huwag mo na pangunahan ang mga mangyayari. Wala sino man sa atin dalawa ang kaya na sabihin kung ano ang nasa hinaharap. Let us just wait for things to happen at their own course, shall we?" "Expectations are disappointments waiting to happen. Ayaw ko nang umasa sa mga bagay na alam ko na hindi mangyayari. Ayaw ko nang patuloy na bigyan ang sarili ko ng mga dahilan para hindi magtiwala. Simply put, no expectations, no disappointments." "Bu, I will try my best not to disappoint you. I will make you believe in words and promises again. Bibigyan kita ng mga rason para muli na maniwala na may magandang bukas para sa lahat."

Sabi niya pa. "Oy kayo lang ah." Natawa naman kami ng sumingit si Patrick. "O siya, sige." Humarap ako kay Axel. "To the birthday boy, wish you all the best in life. And a lifetime with you. But if it's not me, I wish you are doing well in life with your future. I'm not saying this na baka ayaw ko na sa'yo or susuko na ako. Pero sometimes napapaisip kasi ako, if magiging tayo ba talaga sa huli. But as for now, I want to enjoy and treasure the days we have together. Let's enjoy the present and not to worry about our future." I smiled, trying to hide my tears and sadness.

Napakaganda ng sulat niya. "Dear Zach, Sorry sa lahat ng mga nagawa ko. Alam kong mali, alam kong hindi maaari, alam kong huli na at alam kong wala akong karapatan humingi ng tawad sa kabila ng mga nagawa ko sa'yo at sa pamilya mo. Nagulo ko ang lahat, nagulo ko kayo lalo. Hindi ako nag-iisip, masyado kong pinairal ang katangahan ko. Ang akala ko'y magiging masaya ako sa pagiging kabit, akala ko mamahalin ako ng papa ko kahit minsan kaso mukhang mali ako, hindi niya ako minahal dahil ang mama mo ang tunay niyang mahal. Nasaktan ako nang umiwas na siya sa akin at itinataboy niya na ako. Hindi ko rin inakalang mahuhulog ako sa kaniya pero wala, e. Alam kong ang kapal ng mukha ko para sabihin a

Ngumiti ito habang hawak ang mikropono. "O hindi ba, walang nagtaas ng kamay? Parang pag-ibig din 'yan, everybody deserves to love, and be loved. Deserve natin ang may kasama sa buhay, we claim to have someone in our life, kung mababasa natin sa bibliya...hindi ba't ang dyos mismo ang gumawa kay eba mula kay adan dahil ramdam ng panginoon na nalulungkot ito..nang mag-isa? Right? Gaya rin po iyan sa pananalig sa diyos, everyone of us here..needs to ask and talk to the Lord, we can't live without him..so we must asked his glory to be with us..always." Ngiti pa nito na nagpamulat sa kanilang kamalayan, halatang nasiyahan ang mga nakikinig dahil mayroong pumalakpak sa kung saan, kaya't pumalakpa

"Get her." How i wish na ganon lang kadali ang lahat, yung tipong oorder ka lang ng gusto mo at mapapasayo na. Yung pag nagsorry ka magiging okay na ang lahat. Yung pang nag-i love you ka mawawala ang sakit at pwede na ulit kayo magbalikan. But that's not how life works, everything we do has a corresponding consequences.

Nakunot noo niya. “I don’t owe you.” “Hindi ko sinabing utang,” sagot ko. “Pero parang may bigat. Parang may obligasyon.” Tahimik siya. At alam kong naiintindihan niya. --- Elijah’s POV She’s right. There’s weight. Expectation. Pressure. Parang kapag hindi kami nag-work, masasayang ang lahat ng pinagdaanan. But love shouldn’t feel like a repayment plan.

Tila nang-aakit ang mga iyon kaya napalunok siya ng laway. “Forget saying thank you, sweetheart . . . talk is cheap. If you truly want to show me how grateful you are . . . make me feel really good. Let me see just how much you want to please me. I want to feel every bit of that appreciation. Give me something I can actually enjoy.” Pagkasabi nito niyon ay gumapang ang isang kamay nito sa kaniyang hita, pataas sa pagitan ng mga ito na ang tinutumbok ay ang kaniyang gitna kung nasaan ang pribado niyang parte.

“Hindi mo ba siya pupuntahan?” Sabihin mong ‘hindi’ piping dasal niya. Napangiti siya ng mag isang linya ang kilay nito. Pakiramdam niya nanalo siya. Tumayo ito at nakapamulsang tumayo sa harap niya. “Appreciate everything and expect nothing, Catherina. Wag mong isipin na inalis kita doon dahil niligtas kita. Like i said, ginawa ko iyon dahil ayoko ng drama. I was living for a fvcking seven years of your drama. Nakakasawa na.”