Expect The Unexpected In Tagalog Novels & Stories

wika ng lalaking kasama ko na humigpit ang hapit sa akin. “Let’s g—” “Esperança…” sabi ng nakabanggaan ko na pumutol sa pag-aya ko sana sa lalaki sa tabi ko na umalis na. Napatingin ako sa lalaking nakatayo sa harap ko. I gulped while staring back at the man’s pair of eyes. Esperança… It’s a Portuguese word means hope. “O que diabos você está fazendo, Mayumi? (What the hell are you doing, Mayumi?)” Ice asked, all pain in his voice.

Masyadong masakit para sa'kin ang lahat at hindi ko na ata kakayanin pa kung may mangyaring masama kay Mama. Nagulat kami nung mayroong kotse na nagover-take sa harapan namin at dumiretso papunta sa amin. Dahil isang daanan lamang ay impossible na maka-daan ito sa gilid namin. "BRYAN IHINTO MO!"

eomma, jeoneun jag-eun chugha haengsaleul haeya haneunde, syaleullileul nollage hal geoyeyo. (Sharley and I have been in a relationship for one year, mom I have a little celebration to do and it will surprise her.) Napalingon ako sa nabangga ko at isa itong koreano. "joesonghabnida!" aniko sa lalaking koreano. (I'm sorry!) "Nado mianhae!" aniya ng umatras siya nagmamadali siyang umalis napailing na lang ako. (I'm sorry too!)

biglang tanong ni Antalia na umangat ang ulo mula sa ginagawa. "It means misunderstanding between two people or an argument," I explained not giving the exact word which is lovers' quarrel. Kumuha ako ng orange at isnubo iyon. "Pinahaba mo pa, ang ibig sabihin ng lq ay lovers' quarrel pero hindi naman kami lovers kaya hindi lq ang tawag doon," sansala ni Claribel. Tumango-tango si Antalia sa paliwanag nito bago bumaling sa akin.

Napakaganda ng bansang ito at madalas na dinadayo ng mga turista ngunit napaka dilikado din kung tutuusin. "Bakit ka ba nangingialam ng buhay ng iba? Mind your own and don't bother me!" mataray na sagot nito sa kan'ya na ikinamangha n'ya dahil nagsasalita ito ng tagalog. "So! You are a Filipino, huh!" s'ya rito ngunit inirapan lamang s'ya ito at s******p ng juice na nasa harapan nito. Hindi n'ya maintindihan ang kan'yang sarili ngunit may pakiramdam s'ya na parang ayaw n'yang umalis sa harapan ng batang babae.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

--- --- --- --- "May bahagi pa ng kasunduan na hindi natin natapos." --- Nanlamig ako. --- --- --- Akala ko tapos na. --- --- --- Akala ko malaya na kami. --- --- --- Pero ang liham ng ama ko... --- --- --- Ay hindi pala isang pagtatapos. --- --- --- Isa pala itong paanyaya. --- --- --- Papunta sa lugar kung saan nagsimula ang lahat. --- --- --- At sa pagkakataong ito... ---

Napahinga ako ng malalim. "Fine, ano bang sasabihin mo? Shoot it," tumayo siya nang deretso, huminga nang malalim at bumulong ng alien words. "Gustokongmagsorrykasiangtangamo," napasimangot ako sa sinabi niya. "What the hell was that?" Huminga siya nang malalim na tila hirap na hirap at tumingin ng matalim sa akin.

--- --- "About the message?" --- --- Tumango ako. --- --- "The second legacy." --- --- Sandaling natahimik siya. --- --- "Are you worried?" --- --- Napangiti ako nang bahagya. --- "No." --- --- "Surprised lang." --- --- Dahil kung may nagsabi sa akin noon... --- Na ang pinakamalaking pangarap ko ay hindi pala maging pinakamalakas. --- Hindi ko paniniwalaan.

Parokya ni edgar Kaya lang di pa ko natatapos kumanta biglang my nag vibrate sa bulsa ng pantalon ko, Agad kong kinuha at ng basahin ko ang msg. si mommy? Tama ba si mommy ko tumatawag? Aba may cellphone sa langit high-tech. Pero di pa touch screen. Siguro kaya tumatawag si mom para mag kita na kami? Kaya naman dali dali kong sinagut. "Hello mom?" "Juleous Xander anak asang lupalup ka ng mundo. Umuwi ka na at mahuhuli na tayo kaylangan nating sabay umuwi sa probinsya. Pagagalitan ako ng dad mo pag di kita sinabay."