Fall Down Seven Times Novels & Stories

Itinaas niya ang sleeve ng suot na polo bago tumakbo pasalubong sa dalawang nakaharang sa harapan niya. He slides himself on the floor, his bended knee gave a hard blow towards the men. Mataas siyang tumalon, inipit sa pagitan ng kanyang mga paa ang ulo ng isa at binali iyon. Mabibilang lang sa kanyang mga daliri kung ilang beses siyang nakipag-basag ulo simula nang mapunta siya sa poder ng kanyang lolo. Dinisiplina siya ng matanda na huwag niyang sasayangin ang kanyang lakas sa mga walang kwentang bagay.

“Dahil ako ‘yon, Chaos. Ako ang taong pipiliin kang manatili, kahit pa masakit, kahit pa mahirap.” Nakita ko ang kaunting ngiti sa labi niya, halos hindi halata. Pero sapat na iyon para makita kong unti-unti siyang natututo muling maniwala. Ngunit hindi natapos ang araw na walang bagyong dumating.

At nang makita niya ang unti-unting pag-angat ng dulo ng labi nito ay mabilis niya itong itinulak palayo sa kanya. Nabitawan naman siya nito. At hindi na naman niya inaasahan na ma-a-out of balance na naman siya. Pero gaya na lang nang nangyari kanina ay mabilis na naman ang naging pagkilos ni Seven, nahawakan siya nito sa kamay para hindi siya tuluyang matumba.

She had never been humiliated like this. Ngayon lang. Ang baba ng tingin ng lalaking iyon sa pagkatao niya. Whatever happened to humanity? What ever happened to the goodness she thought she saw in him? Nakapanghihinayang. Nang sa pakiwari niya ay okay na ang pakiramdam, muli niyang binuhay ang makina at nagpatuloy sa paglalakbay. “I’m sorry, Daddy, I’m a failure,” she kept repeating to herself.

Nilingon ko ang bawat miyembro na sinakop ang bawat base bago ipinosisyon ang sarili. Puno ang tatlong base. Isang pagkakamali ko, siguradong talo kami. Ang pakiramdam na nakaatang sa balikat ko ang magiging tagumpay namin sa labang iyon ay unti-unting nilulukob ang kalooban ko. Ang lahat ng responsibilidad ay nakaako na sa ‘kin. Bumigat lang lalo ang paghinga ko at napupuno ako ng pangamba. “Strike one!”

Magkasing-edad din naman sila na fifty-five years old. “Just accept it and don't think about it too much.” Gustuhin ko mang ipilit ang pagtanggi, hindi ko nagawa dahil sa totoo lang, kailangan na kailangan ko talaga ng pera para na rin sa maintenance na gamot ni Tatay. Humigpit ang pagkakahawak ko sa makapal na sobre. Little did I know, that was actually the beginning of my temptations. My greatest downfall.

Naghilamos agad ako bago magtungo sa toilet cubicle para mawala ang alak sa isip ko. Pero parang walang nangyari pagbalik uminom ulit ako kaya itong boyfriend ko parang problemado na naman kulang na lang paluin ako kaya bumungisngis ako. "Mahal, mapagalitan ako nito ng Tito Atlas," babala ni Seven, nang humirit pa ako ng isa. Ito pa lasing na yata ako dahil naipagtapat ko na kay Seven, na bading si Jazper.

He whispered na halos magtayuan na lahat ng balahibo ko. Baby, when are you going to fall for me again? Baby, when are you going to fall for me again? Baby, when are you going to fall for me again? Baby, when are you going to fall for me again? Baby, when are you going to fall for me again?

"I know. Nangyari na. The damage had been done at... at nakatatak na iyon sa puso't isip ko. God! Kung sana, kaya kong ibalik ang oras." "P-pero hindi mo kaya. There are some things that when done, they can never be undone..." "They can never be undone, Seven. They can never be undone..." Malakas na buntong-hininga ang pinakawalan ni Seven. "K-kaya nga bago mo pa ako tuluyang kamuhian, sa palagay ko, dapat na kitang pakawalan." Binalot ng lamig si Hillary. Para bang... para

Kung nagamot lang sana agad si tatay matagal na sana siyang gumaling hindi na sana umabot ng mahigit isang taon. Tapos na ang klase ng mga bata at nagpapaligsahan pa kung sino ang unang makakapagpakita ng star na nakuha nila sa school. Dahan-dahan lang po baka madapa kayo. Sita ko sa kanila dahil baka masaktan pa. “Tita Lessy, If you can't fall, you won't learn to stand either." Oo na po! Alam ko yan. Kaya nga ako mga 1050 times ng nadapa para siguro matutong tumayo.