Fall Down Seven Times Novels & Stories

Ito naman kasing si Shin nagpatalo sa pamangkin niya, kaya niya kayang umakyat. “Don't worry andito si Uncle Shin para saluhin ka in case nga mahulog ka. Wag ka lang magpapasugat.” Nang may dumating na malakas na hangin. “Seven.” Napapasway yung puno, kasama siya. Mataas pa ba? At wala na yung hangin. Seven grabs another branches, then suddenly, we heard the crack. At nanlaki ang mga mata ko. Seven slip on the branches.

Lahat ng iyon hindi maganda para sa puso ko. "What did you want to talk about?" I asked as soon as I get the courage. Inangat niya ang tingin niya sa akin at biglang lumuhod. "Axel!" Agad akong bumaba paupo upang pigilan siya. I held his shoulders trying to lift him up, but he's really determined to kneel. "Get up. Ano bang problema mo?" Mas lalo akong kinain ng kaba sa aksyon niya. The last time he kneeled in front of me, he did a big mistake. I wonder what mistake did he do now for kneeling like this.

Mula sa langit na tila ba'y isang entablado kung saan sumasayaw ang kidlat na sinasabayan ng kulog, sa lupa kung saan dama ng kaniyang h***d na mga paa ang mumunting tinik at mga sangang kaniyang naaapakan hanggang sa kapaligirang animo'y nilalamon ang kaniyang kabuuan. Pagod.... Dama na niya ang matinding pagod na gumagapang mula sa kaniyang balikat pababa sa kaniyang paa. Mistulang nagiging pabigat ito upang hindi na siya magpatuloy pa sa pag takbo. Takot... Sa unang pagkakataon sa kaniyang buhay, takot ang namutawi sa kaniyang kabuuan habang sinisikap na makalayo sa bingit ng kamatayan.

Hindi na napigilan ni khealie ang pagka inis kaya naman ibinato niya rito ang hinubad na flat shoes na agad naman nitong nailagan, mas nadagdagan lang ang inis niya rito nang ayaw parin nitong umawat sa katatawa. "Ang sama mo talaga!" Asik niya dito pero tinawanan na naman siya nang isa na mas lalo pang ikinadagdag nang inis niya para dito. "eto naman hindi na mabiro I'm just trying to make you laugh here" Sambit nito na animoy nag tatampo pa. Inirapan lamang ito ni khealie. "Eh hindi naman nakakatawa ang biro mo. Epic fail nga ei hindi naman ako natawa" Sinamaan siya nito nang tingin. "Grabe naman to ang prangka mo masyado" mahihimigan nang pagtatampo ang tono nang boses nito "I'm just stat

"Falls? May falls rito?" Nakangiting tumango ito. "Yes po." Sabi nito while pinching her cheek. Tinanggal niya ang kamay nito sa pisngi niya. "Iba pa yung falls dun sa may batis?" Tanong niya. "Hindi naman falls iyon eh. Parang falls lang dahil sa mga batong nagkapatong-patong." Nagpapapalakpak siya sa sobrang excitement. "Oh my God! Excited na ako!"

"I miss your hair." Tinagilid ko ang leeg ko para mas mailagay niyang mabuti ang kanyang ulo sa aking leeg. Hinalikan niya ng dalawang beses ang leeg ko at suminghap ulit siya, "l need to find a way to pin you down, girl." Matigas na ingles niyang sinabi, "Like the way you pinned me down. The way you make me fall on my knees everytime you leave. I want to be the air you breathe so you can't live without me. So you will never leave me again." Bulong niya.

"Pagod na akong umasa sa isang bagay na tila wala namang patutunguhan. Pakiramdam ko, one-sided lang ang lahat." Nang makita ni Ralph na seryoso si Alexis sa pag-alis, at nang makita niyang bitbit na nito ang kanyang mga gamit palabas ng pinto, tila gumuho ang mundo niya. Doon lang niya napagtanto kung gaano kahalaga si Alexis sa kanyang buhay – higit pa sa pagkakaibigan, higit pa sa anumang pangako kay Julio. Isang malakas na emotional breakdown ang dumating sa kanya. Napatumba siya sa sahig, umiiyak, at nagsisisi sa kanyang mga desisyon. Nawala na ang babaeng mahal niya, at siya ang may kasalanan.

Grabe sa pagka-cold! Hilaw akong ngumiti sa mga taong natigil sa pagsayaw at ngayon ay sa akin na ang tingin. Sa halip na bigyang pansin ang bulungan nila tungkol sa akin, minabuti kong subukang tumayo. The fall was harder than I thought because I ended up sitting down again. Pasalamat talaga siya't crush ko siya, kasi kung hindi— "Are you okay, miss?"

Biglang tumibok ng mabilis ang puso ko, ang lamig nang boses niya parang binabalot ang puso ko. Bakit ang ganda ng kanta kung siya yung kumakanta nito at ang pag hampas niya pa sa drum ay parang nakaka adik ‘Sino ka?’ “… I'm only human And I bleed when I fall down I'm only human and I crash and I break down

"Ayoko na, hindi naman yata para sa akin 'yong mga gano'n. Twice is too much, thrice is enough." "May kasabihan 'yong mga hapon eh..." Nagpangalumbaba ako at pilit iniisip kung ano ba 'yong kasabihan na 'yon. "Ah! Nana korobi, ya oki !" masigla kong sambit no'ng naalala ko na. "Nana ano?" "Nana korobi, ya oki...fall down seven times, stand up eight! Sa case mo lang naman sir, fall down three times, stand up four!"