Fall Down Seven Times Novels & Stories

At patuloy na ipinapakita sa lahat na wala nang anumang bagay mula sa nakaraan ang may kapangyarihang sirain ang buhay na binuo ko. "Success is not measured by how many times you win." Ngumiti ako. "But by how many times you choose to stand up after falling." Muling umalingawngaw ang palakpakan sa buong bulwagan. At habang nakangiti akong nakatingin sa mga tao... Hindi ko alam na may isang pares ng mata ang tahimik na nasasaktan. Dahil sa unang pagkakataon. Nakita ni Cyrus na kaya ko nang mabuhay nang wala siya. At marahil.ay iyon ang pinakamasakit na katotohanang kailangan niyang tanggapin.

Afreet's Fallen Angel (PROLOGUE.) *BANG* Isang putok ng baril. *BANG* Isa pang putok ng baril. *BANG* *BANG* *BANG* Tatlong sunod-sunod na putok ng baril ang nangingibabaw sa isang madilim na kwarto kung saan naka-pwesto ang isang kulay asul at malaking drum ng tubig.

Kapag kami naman ang nasa labas ay lumilipat sila. Every damn second is pure pleasure with Adamon. Hindi kami nagsasayang ng oras. We do it almost every hour. My husband is a beast in bed, ni hindi yata alam ang salitang gentleness. Kahit nasaan man kami kapag may pagkakataon ay ginagawa namin. Katulad ngayon. “Fuck! Fuck! Fuck!” Pagmumura ko na lang ang nadidinig sa buong paligid habang patuloy na naglalabas-masok si Adamon sa loob ko. This is our fourth time, however, we're still on for the fight.

Umiiling itong napatingala at nahihirapang nagbuga ng hangin. “Itigil na natin ito. Ayokong patuloy na masaktan. Ayokong maging tanga at paikutin mo hanggang dulo. Ang importante sa iyo ay ang posisyon mo at ang makapang-akit ng ibang babae na higit sa akin. Habang ako mananatili mong parausan hangga’t gusto mo.” Mapait nitong pagbitaw ng mga salita. “We are over.” She dropped the final words before she ran away again.

Pilit ko’ng inalis ang mga braso n’ya, pero mas malakas s’ya sa akin! “Ngayon, recite the table of 7.” “Seven... fourteen... t-twenty-one... twenty-nine...” “Wrong!” Muli n’ya akong kiniliti!” ”Ah-ha-ha-ha-ha! K-Kuya! S-sandali!” “Again.” “Seven... fourteen... twenty-one... twenty...eight!” ayun, tama ako, “Thirty-five... fourty-three...” “Sinasadya mo ata, eh!”

Kahit ilang beses ko siyang nasaktan, hindi ko pa rin alam kung bakit patuloy niya pa rin akong minahal. She's my greatest downfall. Mababaliw ako kung mawawala siya sa'kin. I may be entitled as the fallen bachelor, I don't mind. Because falling for her is the greatest thing that ever happened. Bumagsak man, masaya ako dahil sa kanya ako tumama at buong puso naman niya 'kong sinalo. Ang makilala siya at mahalin niya ang pinakamagandang bagsak na nangyari sa buhay ko.

Her tight grip on the bones left small cracks, tip toeing on the possibility of snapping them in half. “Tumupad ka sa usapan, duwag! Binigay ko na lahat ng hinihingi mo! Nangako ka! NANGAKO KA!” Encouraging cheers from the prisoners rush to her head. Dahil malapit nang mawalan ng lakas ang kanyang mga kamay, she drops her knees to the muddy ground and presses her side to the gate. Dahil sa biglaang paglayo niya sa bangkero, napunit nito ang laylayan ng kanyang bestida. Her left thigh got exposed for all the sinners to see which served as the catalyst for their laughter to become louder, more maniacal. The thorns stab her side and little beads of blood start to materialize on her dress.

Sobrang lakas ng kabog ng d****b ko na animo’y lalabas ito mula sa ribs ko. Handa na akong gumiling nang tumugtog ang ‘Careless Whisper by George Michael’. Ngunit napa-upo ako kasabay ng pagtakip ko ng tenga nang makarinig ako ng malalakas na putukan ng baril. Nagpalinga-linga ako habang gulantang na gulantang sa nangyayari. Mga hiyawan ng tao ang naririnig ko at halos nagkakagulo na ang lahat. Walang pag-aalinlangan na tumakbo na rin ako papasok sa loob at umakyat sa second floor. Tinungo ko ang kwarto namin ng anak ko at halos takasan ako ng bait nang wala si Maggy sa higaan.

“Si Birch ba? Iyong matangkad na maputi?” “Siya ba 'yong naka-sando ng dilaw na number seven ang jersey number?” Ibinalik nilang pareho ang tingin sa gym. “Hindi, naka-black siya na sando. Sino ba ‘yung sinasabi mo?” Iginala rin ni Leaf ang mga mata niya sa mga lalaki na kasalukuyan ay tapos nang maglaro. Pero hindi tulad ni Clover na hinahanap ang sinasabi niyang lalaki, ang naka-itim na sando na nabanggit ni Clover naman ang hinahanap ni Leaf.

Arra Point of View Hindi inabot ng trenta minuto ang byahe namin papunta sa 7/11 hindi naman din kase ito ganoon kalayo sa barangay na tinitirahan namin. Kaya naman nung makarating kami sa convenience store ay halos magpamisa na ako sa tuwa dahil nakarating kami kaagad. Ikaw ba naman ang makaalis sa tirik ng araw hindi ka magpasalamat.