Novel & Cerita Fall Down Seven Times

Kita ang pusod niyang may hikaw, dahil mababa din ang jogging pants na suot. "Please, don't hurt my pride. Lumaban ka ng patas," aniya saka iniangat ang kamay upang humanda sa magiging laban. Siya ang unang sumugod pero hinila lang ang kanyang kamay at ipinaikot iyon sa kanyang likod. Ginamit niya ang mga paa upang i-angat ang sarili at makawala dito. Mabilis ang kanyang naging paggalaw at itinaas ang dalawang paa na ipinulupot sa baywang nito. Umikot siya upang mapatumba ang lalaki.

Thus, all she need is to relax Herself para makapag isip ng kanyang back ups. Nakatayo nuon si Hanna habang naka tingin sa baba at dahil nasa 20th floor ang rooftop, meaning to say ay napakataas nito para dumungaw sya na wala man lang bahid na kahit anong takot sa kanya.

Ibang iba ito sa ordinaryong CR lang. Agad pumasok si Jolie sa isa sa mga cubicle. Binuksan niya ang butones ng pantalon niya at ibinaba ang zipper. Pagkatapos ay ibinaba niya ang pantalon at panty hanggang sa may tuhod at umupo sa bowl. Huminga ng malalim si Jolie na nakapikit ang mga mata. Nailabas na rin niya sa wakas. Para siyang nabunutan ng tinik sa mga oras na iyon.

Tanong ni Crystal. “Y-yes po Ma’am Crystal,”mahabang ngiti ang sumilay sa mukha ng babae. Nakatingala ito sa dalaga na tantiya niya ay nasa limang talampakan at anim na pulgada ang taas hindi pa kasama ang tatlong pulgadang taas ng takong ng sapatos nito, ngunit samantalang siya ay nasa limang talampakan at dalawang pulgada lamang, suot niya pa ay isang flat shoes.

Magaan din ang pakiramdam ko, ewan kung bakit. Iiwan ko sana ang cp ko pero bigla yung tumunog at mabilis ko ring dinampot at napangiti ako nang mabasa ko ang message. 'Pwede ako until Sunday kung free ka. Saka kahit saan okey lang. Alam ko nagagastusan ka tuwing nagkikita tayo. Girl scout ako, kahit sa bukid kung may kubo kayo... 😅😅😅'

biro niya sabay tawa. Umikot ang mga mata ko dahil sa sinabi niya. "May nakakalimutan ka ata Khalil? One rule: don't fall, 'di ba? Baka nahuhulog ka na sa'kin ha kaya sinasabi mo 'yan." biro ko.

Iniwas niya ang tingin para hindi makita ang paghihirap ng kanyang nag-iisang anak. "If you need to give up one just to gain ten, do it without hesitations. Not everyone will agree with you, some will oppose to your decisions, so don't give them a reason to doubt your consistency and sincerity as their king. Once a decision is made, not even you can change it."

Huwag sana itong patibong yun ang nasa puso at isip ng dalaga. Habang papaakyat ng hagdan papunta sa second floor ay doon lalong tumindi ang kirot ng paa ni Anika, sobrang sakit na dahil sa pinagkasya niya ang halos two inches sa sikip na sapatos.

“We don’t have much time.” Isla slid into the seat, her nerves sparking. “Why am I here?” Mikaela leaned forward, lowering her voice. “Because Whitlock’s collapse wasn’t an accident. It wasn’t just market failure or poor leadership.” Isla stiffened. “What are you saying?” Adam’s voice was low, almost a growl. “Your father was sabotaged. From the inside.” Her heart skipped. “That’s not possible… the company fell because of bad investments—”

Sobra na akong down dahil sa mga nangyayari sa akin pero wala akong balak na sumuko. “I’ll give you three damn weeks, Webber. Kung gusto niyong mabuhay mag-ina, magbayad ka.” At agad niyang pinutol ang linya. I couldn’t utter a single word. Hindi ko na talaga alam kung anong gagawin ko… Kahit siguro ibenta ko ang kidneys ko, hindi pa sapat pambayad sa lahat nang pinagkakautangan ko.