Family Is Forever の小説・ストーリー

they said "There is a FOREVER, time has come you will find the one for you." - END -

Ngayon nagkaroon na ng sigla, at kinang. Sa nagdaan na panahon, ito na ang nahanap kong tahanan na akin na ngayong matatawag. "Being a family means you are a part of something very wonderful. It means you will love and be loved for the rest of your life." I smile to them once again, tinaas ko ang aking kamay saka kumaway sa kanila, before I say goodbye. Tapos nanaman ang kanilang pagdalaw, at sila ngayon ay muli na namang magpapaalam.

Tila ba may dumaan na lungkot sa mata ng aking ama habang sinasabi ang mga kataga na iyon. “ Tay, magbago man ang ikot o gulong ng panahon, ang pamilya ay mananatiling pamilya. Kadugo man o hindi. Dahil ang pagmamahal ay sadyang mananahan na sa kaibuturan ng puso natin. Masaktan man o magkaroon ng hindi maganda unawaan. A family will forever be family. " Makahulugan na sagot ko sa aking ama na siyang ikinatango nito sa akin at sabay na gumuhit ng isang patak na luha mula sa kanyang mga mata. “ Salamat anak, isa ka sa pinakamagandang biyaya na dumating sa buhay naming lahat.” Muling sabi ni Tatay kaya naman sinugod ko ito ng yakap na siyang ikanaganti naman ng huli.

Now, standing here in this arc, the family I will cherish forever. My Saldivar family. …

nagtatakang tanong nito pero naramdaman naman niya ang pagganti nito ng mahigpit na yakap. Ayaw pa rin niyang kumawala sa yakap nito dahil alam niyang di siya naging mabuting anak gayung walang ginawa ang kanyang mga magulang upang siya’y ipaglaban. Kahit pa kay Kamatayan. Bata pa lang kasi siya’y mahina na ang kanyang katawan. Labas-masok nga siya sa ospital. Kaya naman overprotective sa kanya ang pamilya. Hindi tuloy niya magawang ma-enjoy ang kanyang teenage life.

Hindi dahil sa walang gulo, kundi dahil sa pagmamahalan, pagtitiwala, at ang seguridad ng pamilya. Gabriel humawak sa akin ng mahigpit at hinalikan sa noo. “Forever, China. This is forever,” bulong niya. Tumango ako, sabay yakap sa kanya, sabay yakap kay Gideon. “Forever,” sagot ko, ramdam ang bawat tibok ng puso nila sa akin. We didn’t just rebuild our empire… we built our family, our home, our forever.

“And this legacy will last… forever and always.” Sa kalangitan, ang mga bituin ay kumikislap, para bang nagpapatunay na ang lahat ng sugat ay kayang maghilom at ang bawat pagkawasak ay kayang muling buuin, kung may pag-ibig, pagkakaisa, at pananampalataya. The Madrigal Family’s story ends not with goodbye, but with a promise that love, once true, lasts forever and always.

Putol niya dito. "Dylan!" Sabi nito na galit na talaga. " Fine! Pupunta na ako." And pinatay na ang tawag. Napabuntong-hininga siya, ayaw niya sa ano mang party and family gatherings, lalo na kilala ang pamilya nila and may mga business sila sa pilipinas at sa ibang bansa. Pinipilit lang lagi siya ni alexa, sa mga ganitong party-party.

"Mukhang na-miss mo sina Mommy at Daddy, asawa ko. Hayaan mo bukas, total nandito ang lahat ay iba naman ang programa bukas. And besides, it's been a while since we had the last ceremony for them. Kahit pa sabihin nating yearly tayong nagpapamisa. "Tungkol sa sa kahalagaan ng pamilya ay wala akong masabi sa angkan ng mga De Luna. Dahil noong bago pa tayo nagsama bilang mag-asawa o noong iniuwi mo ako mula sa pagsagip sa akin ay isinapuso ko na ang ugali mayroon ang angkan. Kung paano pahalagaan ang isa't-isa. And I'm so proud and happy to be part of it. A family who never underestimate anyone, never judge other people by their outlook appearances. Instead, they always give their helping hand

Family Day. Isang tradisyong hindi kailanman nasira ng distansya, abala, o ambisyon. Kahit gaano kami kaabala, importante ang araw na ito sa amin. Uuwi ang kambal, magsasama-sama kami, kakain, magtatawanan, at mag-aasaran. Family was never negotiable. Hindi ito pinipili. Ito ay inuuna. “Ako na magdadala ng bag mo,” sabi ni Nana Melva. Agad akong umiling. “Nana, kaya ko na.” She clicked her tongue dramatically, but pride shimmered unmistakably in her eyes.