Family Is Forever นิยาย & เรื่องราว

“He is, cara mia. And he makes us complete. Now we are a complete family.” Muling tumango si Geri, ngumiti habang lumuluha. “But I don’t agree that he looks like you,” pabirong sabi niya. Enzo chuckled, “Let’s wait for your parents then. Let them decide for the tie breaker.” Natawa na rin si Geri. That was their first memory as family. She will surely treasure that moment. A moment of forever joy.

Ang aming pagbabalik ay hindi lamang isang sorpresa; ito ay isang pagkakataon upang muling makabuo ng mga alaala at ipagpatuloy ang aming kwento bilang pamilya. Habang nagkukuwentuhan kami sa paligid ng mesa, napagtanto ko na ang pagmamahal ng pamilya ay hindi nagbabago, kahit gaano pa man kami kalayo o katagal na hindi magkakasama. Ang bawat pagsasama ay nagiging mahalaga, at ang aming kwento ay patuloy na magiging isang inspirasyon para sa lahat.

Kinilig ako. Kung mayaman lang kami, perfect sana ang pamilya namin. Madalang sila mag-away. As in madalang. Parang bagong kasal lang sila lagi. Hindi sila toxic. Loyal sila sa isa’t-isa. Madalas magkasundo. Masaya ang pamilya namin. Panira lang talaga ang financial instability. “Ang galing ng anak namin. Kala mo hindi namin napanood representation mo kanina? Nag video call kami ni Chance.”

my son pouted. Oh no. Supposed to be, we're going out now to spend my day-off, babies. But there's that guy who ruined our day. Your despicable, cruel and heartless father just came here and ruined our mommy and twins' day. "B-Baby, hindi ba this day were supposed to be our day?" I unconsciously said. "Yes, mom. Pero po, sabi po kasi ni teacher namin, a family consists of mother, father and babies. And now that daddy is here, we should rename our bonding time, mommy. It should be, family day!" my son cheerfully answered.

Hindi rin siya makatanggi sa Dad namin. Isa sa pinaka mayamang pamilya ang Dad ko. Nasa history na ng Family Min ang makapag asawa dahil sa Fixed Marriage. Lahat ng Min last name, babae o lalaki ay karapat dapat lang manatiling Min dahil ayon sa kanilang paniniwala ay ito ang sagradong pinagkasunduan ng kanilang mga ninuno. Mabait ang mga magulang ko kung kaya't hindi sila nakatanggi sa ganoong set up ng aming pamilya.

“Ate Sanjela, walang kalabisan sa aming ginagawa para sa'yo at sa pamilya mo. Always remember that blood is thicker than water. Pagiging magkadugo ng pamilya mo ang nanalaytay sayong mga ugat na konektado kay Afzal at Afza at asawa ka sa isa sa mga kaibigan ng mga asawa namin. May sinumpaan silang walo na walang tatalikuran kahit ano man ang mangyari. Kung sino man ang madadapa open hand nilang aakayin para maiahon ito,”si Clea.

tanong ni Mama. "Yes, Mama," sagot ko rito. "Oh, dear. I'm so sorry sweetie, hindi namin alam ng Papa mo. Masyado kasi kaming naka-focus sa mga ilang problema ng Papa mo. Ni hindi man lamang namin nabigyan nang pansin ang mga anak namin," malungkot na saad ni Mama. Nakita kong niyakap ito ni Papa para aluin. How sweet nga naman ng mga parents ko. I can say, true love and forever really exist. Tanga lang ang nagsasabing walang forever.

And as I watched our twins chase each other, the laughter echoing through our home, I knew one thing with absolute certainty: Life didn’t just give me love. It gave me a family. It gave me forever. “Mommy,” bulong ni Zach ,He looked at me the same way he always had…like I was still the most beautiful sight he’d ever found in his entire life. “We made it.” I nodded, tears threatening to spill but a smile already forming, my heart nearly bursting out of my chest from all the emotion. “And we’ll keep making it,” sagot ko, mahina pero buo. “Every day. Together.”

“Damien… salamat… kasi pinili mo ako… kahit duguan ako, kahit wasak… pinili mo pa rin ako araw-araw.” “At pipiliin pa rin kita araw-araw, Megan,” sagot ko. Yumuko ako at hinalikan ang noo niya, tapos ang noo ni Victor. “Kayo ang pamilya ko. Kayo ang buhay ko. Kayo ang forever ko.” Ngumiti si Megan — pagod pero payapa. “Forever mine, Mr. CEO?” “Forever mine, Mrs. CEO,” sagot ko. “Hanggang kamatayan. Hanggang sa kabilang buhay. Hanggang wala na akong hininga.”

Binuksan niya na ang pintuan pero kahit na hanggang doon ay hindi niya ako tininitingnan. "Wala, bababa na ako. Bye. Puntahan mo na 'yong Talia mo." When I was younger, my parents seemed happy together. They created the kind of family unit that most children dream about, the kind that feels like it will last forever. I never imagined back then that having something that solid, that stable, would become one of my greatest dreams... a dream that felt impossibly out of reach now.