Family Travel Quotes Novels & Stories

WAKAS 🩵 Inspiration quotes para sa magulang at anak🩷 "Ang anak ay regalo, hindi obligasyon, at ang magulang ay biyaya, hindi hadlang kundi para sumuporta," "Sa bawat tampuhan, piliin ang mahinahon na usapan, sa bawat pagkakaiba, piliin ang pag-unawa, dahil ang magulang at anak ay iisa lang ang puso— ang pamilya." "Ang anak na minamahal at inuunawa ay lalaki na may kumpiyansa at malasakit, ang magulang na nirerespeto at pinapahalagahan ay tatanda ng may ngiti sa puso,"

I heard him whisper then fell asleep after hearing those words. Sunday afternoon, we decided to have bonding as a family. It was our first time going out without any fear. Sa mga nagdaan na taon ay limitado lamang ang lugar na napupuntahan ng mga bata. Hindi rin kami nakapamasyal ng sama-sama, dahil salitan ang ginagawa ko dahil hindi naman nagkalayo ang wangis ng magkakapatid. They are fraternal triplets, and they are all adorable like their father.

Nasa kabilang sasakyan. May sinabi sa akin si Jay na natural nga sa pamilya nito na dapat sa iba't-ibang sasakyan nakasakay ang bawat kasapi ng pamilya. Kasi in case na may trahedyang mangyari, may maiiwan. Kala mo naman laging ma-aambush. “Okey lang ba ang pakiramdam mo?” tanong sa akin ni Jeff. “Hmmm. Oo. Ikaw?” balik ko sa kanya.

At lumaking magagalang at malulusog ang dalawa. "Thank you, yam. For giving me a wonderful Family." ani Yuan saka niyakap ako at humalik sa noo ko. I smiled at him. "Welcome. Wag ka munang maglambing at nakikita ng mga bata baka gayahin. Sige ka! maaga mag aasawa ang mga 'yan." natatawa kong sabi. Tumango naman siya at bumitaw na. "I love you, yam ko.." aniya ng buong pagmamahal. Kaya kumabog nanaman ang aking dibdib sa sobrang kilig. "I love you more, yam ko." malambing kong sagot. After namin doon ay nagtravel kami abroad. Nagpunta kaming buong pamilya sa Argentina at namasyal roon.

Ang mga miyembro ng tripulante ay palakaibigan at matulungin, na ginagawang malugod silang tinatanggap at nasa bahay. Hindi maiwasan ni Francine na magpasalamat sa karanasang ito. Tumingin siya sa kanyang pamilya, nakikita ang kagalakan sa kanilang mga mukha, at alam na ang paglalakbay na ito ay lilikha ng pangmatagalang alaala para sa kanilang lahat. "Kuhanan tayo ng family picture sa deck!" Iminungkahi ni Francine, pakiramdam ang pangangailangan upang makuha ang sandaling ito magpakailanman.

Roberto exclaimed. "No!, This is a family trip, so we're going to stick together through out our vacation." May pinalidad na ani ni Mom at muling bumalik sa pagkain. Napanganga si Roberto kay Mommy na animo'y tinubuan ito ng ikalawang ulo. "Why are you looking at me like an idiot, Roberto!?" Mom snap irritatedly at her son. "Roberto, Mom is right, this is a family trip, so we should stick together." Hindi ko alam kung ano ang nangyayari kay Roberto dahil parang nakakagulat ang bawat maririnig nito.

Pero nagulat kami ng maabutan naming gising ang mga bata. They are laughing at us. "Mom! Dad! What took you so long? May madadagdag na ba sa family natin?" they asked in chorus. I just laughed at bahagyang pinisil ang mga pisngi nila. "Kids, If ever madagdagan tayo. You need to be good Kuya and ate." I said while hugging the both of them. After a long hours of flight. We are back in Italy. Matiwasay kaming nakababa ng eroplano.

“Hindi ba kayo naboboring ni Caleb sa Switzerland? Syempre, pareho kayong walang family dun na pwede niyong pasyalan paminsan-minsan.” “Sanay na kami. Masaya naman kami kahit kaming pamilya lang ang magkakasama pero syempre ibang level yung saya kapag kompleto tayong lahat. Kapag wala kaming trabaho ni Caleb, ipinapasyal namin ang mga bata at kapag mahaba-haba ang bakasyon namin, nag-a-out of country kami. We’re happy naman.” Sagot ni Caroline. Napapatango na lang si Kirsten. Napapaisip kung magiging masaya rin ba ang pamilya nila ni Jasper. “Siya nga pala, kumusta kayo ng family mo?” Tiningnan na ni Kirsten si Caroline. Tipid namang ngumiti si Caroline.

Agad ko pinagcross ang mga braso ko at sumagot ng no. "Hindi magkakaroon ng peace of mind si dad habang nasa business trip kapag nasa labas si mom kaya sabi ko bantayan mo si mom," explain ko. Pwede magdala ng family members at inaya naman kami ni mom sumama sa kaniya sa reunion so? Its fine.

I found out that it would take me more than five hours of travel to get back there. “Huwag kang mag-alala,” wika niya. “Ihahanda ko ang mga gamit mo para sa biyahe mo. Pero sa ngayon, mas mabuting ipunin mo muna ang lakas mo. Pasensya ka na, ha? Kung may cellphone lang sana kami o internet, na-contact mo na sana agad ang pamilya o mga kaibigan mo.” “Don’t be sorry,” I said. “You’ve already done so much for me. Saying thank you doesn’t even come close to how grateful I really am.”