Novel & Cerita Fantasy Prince Outfit

Nilingon ko naman siya at nadatnang naka taas ang dalawang kilay niya at kunot noong naka tingin sa akin, obviously confused by my sudden question to him. “If I would be a princess what do you think I could be? Si Rapunzel ba or si Belle?” I asked again and smiled broadly. But the smile on my lips gradually disappeared as he remained silent while looking straight at me, and a minute later he slowly shook his head. I just averted my eyes when I didn't really get an answer from him, my cheeks got hot because of the embarrassment I felt, damn it !, what's in my mind to ask him stupid questions?

ani ko na ikinangsi niya. Humakbang naman siya palayo at iminuwestra pa ang kanang kamay at yumuko na parang prinsipe. Napairap na lang ako at tinalikuran siya at sinimulan na. Nagsuot ako ng face mask, gloves and apron. Taray, maypa-apron si Mister. Inuna ko ang sa may pinakadulo sa may kaliwang banda, tapos ang sa gitna at panghuli doon sa dulo sa may kanang parte.

" Pasensya kana Caloy ah, may trabaho pa akong kailangang asikasuhin." Oh andito na pala ang hinahanap mong Prinsesa." "Frenny, kumusta ang lakad andito na naman ang prince charming mo, kanina kapa nyan hinahanap." kabababa lang ni Candy sa "Prince charming ka jan, magtigil ka nga Remy. FYI lang ah, lilinawin ko lang first requirements ng magiging prince charming ay Rich capital R I C H --- rich as in mayaman ung gagawin akong Cinderella ng buhay nya, Pak ganon. Diba bongga ? Pero mas angat pag complete package basta alam nio na yon, plus mahal ko at mahal ako.? Pero wala pa sa isip ko na darating sya agad, kasi marami pa akong inaasikaso. Kaya erase erase muna, ok. Kaya kung ikaw lalaki ay

Ilang sandali lang ay bumukas na ang pinto ng Dining Room at nagmamartsang pumasok si Prince Robin. Napalingon si Adee at namangha siya sa nakita. Isang binata. Isang gwapong binata. Matangkad ito, maganda ang built ng katawan, at malakas ang dating. Hindi maalis ni Adee ang tingin niya sa Prinsipe. 'Para siyang nagliliwanag...'

Chapter 35: Meeting A Princess. -- We were about to leave when the door suddenly opens. We stood there in awe, a beautiful girl appeared infront of us. Why does she look familiar? Nagkita na ba kami dati? Naglakad patungo ang babae patungo sa trono ng Hari'tReyna. She gracefully walked wearing a KnightArmor with a cape on it's back. She has a long purple hair like the King, her beauty is incomparable.

Hindi ko na lang pinansin ang mga sinabi nila at itinapon ang trash bag sa tambakan no’n. Papasok na sana ako nang mahagip ng tingin ko ang malaking billboard sa kabilang building. “Crown Prince Yul is now looking for a bride to marry as he will be the next king of the country,” nakalagay sa caption, kasama ang gwapong mukha ng prinsipe.

Sumigid ang galit sa puso niya. Suot ang kulay-itim na suit, itim na black pants at black shoes— parang hari ang tindig ni Alexander. Sa nakalipas na mga taon ay hindi ito nagbago. Makisig at kaakit-akit pa rin ito. Sa gwapong mukha nito ay hindi maitatago ang malaking ngiti at kasiyahan habang kausap ang kanyang anak. Ang prinsesa niya na hindi basta-basta nakikipag-usap sa kahit na kanino ay nakangiti kay Alexander na ngayon lamang niya nakilala. Mukha silang masaya at palagay ang loob sa isa't isa.

Malamang ito na naman ang nagluto noon. Pinagsuot pa siya ng mabibigat na damit at mataas na sapatos. Mamamatay siya ng maaga sa torture na 'yon, lalo pa't nasambit ng nag-ayos sa kanya na iyon ang pangkaraniwang suot ng kababaihan sa loob ng palasyo. Naku! Ayaw na niyang tulungan ang Prinsipe sa plano nito, kaya mabilis siyang makihalubilo sa karamihan para makatakas.

Hindi ba nito alam na Frost din siya? "Where is your dress? Let me see," ani pa ni Britta at iginala ang tingin. Kinuha nito ang susuotin niyang ball gown na kulay pula. Para naman siyang prinsesa sa dress na 'yon. "Wow!" anito nang itapat nito ang gown sa kan'ya. "This dress is stunning, as are you!" papalatak na sambit ni Britta. Ngiti lang ang iginanti niya.

I am called Curlicue, and am an object of derision; I entreat you to make me less ridiculous. 'Rise, Prince: said the Fairy, touching him with the Golden Branch. 'Be as accomplished as you are handsome, and take the name of Prince Peerless, since that is the only title which will suit you now.' Silent from joy, the Prince kissed her hand to express his thanks, and when he rose and saw his new reflection in the mirrors which surrounded him, he understood that Curlicue was indeed gone for ever. 'How I wish,' said the Fairy, that I dared to tell you what is in store for you, and warn you of the traps which lie in your path, but I must not. Fly from the tower, Prince, and remember that the Fairy