Biggest Fear Novels & Stories

My biggest mistake is loving you. Ikaw ang nagbigay sa akin ng rason na isa lang kalokohan ang pagmamahal, na hindi iyon totoo! Ikaw lang ang minahal ko, ikaw lang at wala ng iba pero ikaw lang din pala ang nag-iisang lalaki na nagbigay sa akin ng malaking trauma. Trauma na hindi ko alam paano ko ba aalisin sa buong pagkatao ko!

panimula nito. Kaagad siyang nakaramdam ng guilt dahil sa sinambit nito, "I'm sorry," puno ng sinseridad na paghingi niya ng paumanhin dito. Hindi niya ito masisi dahil maging siya ay nakaramdam ng takot sa nangyari sa kaniya kagabi. "One of my biggest fear is losing you, and seeing you like that harmed and full of bruises makes me think that I am the worthless person alive. Because I can't protect you and keep you unscathed."

Damn it! Curiosity and fear have covered the place next after all of the lights suddenly shut off. Umingay ang paligid and he thinks he understand why. Given ang dahilan ng multo, pero mas malapit ang takot na manakawan sila sa mga bag dahil sa dilim. Tsss! Mahigpit na yumakap sa kaniya si Jane, her arms are shaking in fear. He forgot she has nyctophobia, noon pa man ay ayaw na nito sa dilim dahil sa minsang karanasan dito.

Tahimik na humigop ng kape. Tahimik na huminga. Pero sa loob? Umaalon ang dibdib niya. Jealousy. Insecurity. Confusion. And for the first time… …fear. Fear na baka tama si Camille. Fear na baka hindi siya sapat sa mundong pinapasok niya. At higit sa lahat— Fear na baka masaktan na naman siya ni Nathan.

But now I know tnat it's impossible, lalo na at hindi mahal ni Papa si Mama. I am scared, hindi ko maatim na malagay sa ganong sitwasyon, at hindi ko kakayanin na ikasal sa taong hindi ko naman mahal. That is one of my biggest fear. And I hope na huwag mangyare sa akin.

Chapter 24. “Ending life, ending pain” There are two things most of people are scared of; one regrets about what they did from the past and two, the fear of facing the trials in the future. The past that will haunt them until the present time and holding them back to move forward to the future.

"A-Ano'ng ginagawa mo? Isusumbong... k-kita kina ku—" "If there's something you should fear, Jazz... it's not nightmares. It's me." He brushed a few strands of hair away from my face. "You should be more afraid of me, Jazzlene Agatha." Oo. Natatakot ako sa kaniya. At mas umigting ang takot ko dahil alam ko na ang sagot sa tanong ng mga kaibigan ko kung tinitigasan ba ang alien. The answer is yes, dahil ramdam ko ang matigas na nakabukol sa tapat ng puson ko. Na para bang... hindi biro ang size dahil ang laki no'n. Sh*t.

At ang agos ng ligaya sa tuwing nakikita ko ang nakapikit niyang mga mata at magkasunod na nunal sa ilalim nito. “Please, sabihin mo lamang sa akin ang maari mong sabihin, just enough to not be blind. Kailangan kong malaman kung ano ba ang iyong iniiwasan, what you’re most scared of.” Ika ko habang patuloy na hinahaplos ang kaniyang pisngi. “The thing I’m most scared of is losing my family Orelia, losing my love, my heart. Losing the only thing that makes me human.”

Bigla talagang kumabog iyon dahil nakaramdam siya ng takot. Bata pa lang siya ay mayroon na siyang matinding takot sa gagamba. Mayroon na nga siyang arachnophobia dahil talagang hindi niya mapigilan ang magwala kapag nakakakita ng gagamba, malaki man iyon o maliit. Basta makita pa lamang niya ang mga paa nito'y sapat na para makaramdam siya ng matinding takot.

Klarong pagkakasabi niya na mas lalong binundol na ng kaba ang dibdib ko. Handa na ba akong maging ina? What I fear the most in this life time is not being a mother, taking care of the children, but by giving birth itself. Sobrang sakit daw pagnaglalabor and it's a fifty fifty chance that you will survive. Giving birth, half of your life is at risk.