Novel & Cerita Feel Good Pilipinas

“Magpalakas ka na ng katawan para makauwi na tayo ng Pilipinas.” Sa sobrang galak sa narinig ay hindi napigilan ni Bethany na muling mapahikbi. Tears of joy lang naman iyon. Hindi nakatakas iyon sa pandinig ni Gavin na agad kumalas ng yakap sa kanya upang sawayin ito. Hinawakan niya sa magkabilang balikat ang asawa niya at muli pang masuyong tiningnan ang mukha niya.

“ Warren groaned and lay above me while gasping in air. ”That is Awesome, our making love is still exciting, anything has never change.“ Warren said. ”Yeah, By the way i want to ask you if can we go now in the Philippines?“ ”Of course, yan din sana sasabihin ko sa'yo kanina, now ko lang naalala inililipat na kasi kami ng department namin sa Pilipinas.“ ”Okay, kailan ang uwi natin ng pilipinas?“

Endless thank you’s and small gifts. In our third day, may mga bagong dating na volunteer kaya naman mas lalong naging masaya ang tent namin lalo na at galing silang pilipinas. Kababayans, masarap sa pakiramdam na makasama at makausap sila. May mga kasama silang military security kaya naman ay panatag kami.

Pero may mas lalala pa ba sa nararamdaman ko ngayon? Wala na ata. Everything, Everything that I worked hard for, lahat ng pinag hirapan kong bagay para sa pangalan na meron ako ngayon, Nasira... It was ruined because of one mistake. Isa lang. At ngayong pauwi na ako ng pilipinas, hindi ko alam kung anong dapat kong maramdaman o kung anong dapat kong gawin. Media here in the Philippines are way worst than media in Hilton.

"Alam n'yo... nakakalungkot din minsan dito. Kapag wala akong kasama, sobrang tahimik ng buong isla." Nagkatinginan silang lahat. Bahagya itong ngumiti. "Kaya thank you dahil binisita n'yo ako." "What?!" halos mapasigaw si Philip. "Nalulungkot ka pa rito? Kung ako ang may-ari ng ganitong resort, hindi na ako babalik sa polluted na Manila!" Napailing ito habang nakatingin sa mala-kristal na dagat. "This is heaven, bro!"

Makikita ko na ulit sina Solara at Draexis. At iyon lang ang mahalaga. — — — “Finally... I'm home.” Napangiti ako habang inaalis ang shades ko at nilalanghap ang sariwang hangin ng Pilipinas. Iba pa rin talaga ang pakiramdam kapag nasa sariling bansa ka. Parang lahat ng pagod at tensyon na naipon sa katawan ko sa loob ng isang buwan ay unti-unting nawawala.

sagot ko. Pagkatapos ng tawag, nagsimulang pumasok ang guilt. Masyado nang huli para doon. Kailangan kong makahanap ng paraan para sabihin sa kanya dahil hindi ko planong panatilihing lihim ang aking kaligayahan. Sa isang segundo, naramdaman kong buhay ako, masaya, minahal at umiibig. Mauunawaan ba niya? Mapatatawad ba ako ni Jackson kailanman?

Samantalang si Drew naman ay araw-araw ang pagbisita sa amin ni Sunny, at sa araw ng Sabado at Linggo naman ay lumalabas kaming tatlo, minsan kaming buong pamilya sa side ni Drew at sa side ko. Sa loob ng dalawang buwan, masasabi kong ako na 'yong pinakamasayang tao sa buong mundo dahil sa daming blessings na natanggap ko sa kabila ng mga paghihirap na pinagdaanan ko sa mga nagdaang taon. God is really good! Si Tita Fely naman ay nananatili sa kalungan, at ang asawa naman nito ay ipina-deport sa Pilipinas. Tinanggalan ito ng karapatan para hindi na muling makapasok ng bansa.

sabi ko, pabulong na lang dahil nasira ang excitement ko sa naisip na message ni Helio. “Why?” tanong ni Ice na nakakunot ang noo. “Bakit parang hindi ka masaya?” Umiling ako. Nag-isip ng sasabihin. “It’s not like that. I am happy, Ice. It was just… just…” I paused at wala na akong mahagilap na salita sa utak ko. I shrugged next. “Basta masaya ako na makakabalik tayon ng Pilipinas.”

I will not cover my bestfriend's addiction! I don't even know why I'm still staying here. Tapos na ang mga dapat na gawin ko pero mas ginusto ko na manatili pa. Maybe because I was exhausted with the air that the Philippines have. The toxicity in the Philippines suffocates me! Bigla pangsumusulpot si Papa sa condo para mangbulabog. Feeling close!