Filipino Funny Quotes Novels & Stories

May unting bahid na ng pagkainis sa boses ko dahil paulit ulit na lang. "Yeah, manggo——" "Na galing sa pinas." Kaagad kong dugtong. "Freaking Philippines?!" Hindi makapaniwalang tanong niya. Nakangiti akong tumango. "Any problem?" "Yes!" Hilamos niya sa kaniyang mukha. "Fayra, did you hear yourself? You want a manggo but you want it to come from the Philippines? Is this for real?" "Oo nga, bakit ba paulit ulit ka?" Inis ko nang tanong.

Ngunit seryoso ang mukha nito kaya natitiyak kong totoo ang sinabi niya. "How dare you let me drink a snake liver!" Mangiyak-ngiyak na tumakbo ako papunta sa banyo habang nagduduwal. Pinilit kong maisuka ang ininom ko ngunit sa malas ay hindi iyon lumabas. "I'm just kidding. It was just a herbal medicine to improve your memory. Para kaapg nalalasing ka ay hindi mo nakakalimutan kung ano ang ginawa mo." Tinig ni Phil mula sa likuran ko.

paniniguradong tanong pa nga niya. "Oo, honey. Hindi naman pala. Nagbakasyon lang silang dalawa doon sa Singapore ng isang buwan. Iyon ang ginawa nila at wala nang iba pa. Pinaniwala niya tayo sa kasinunggalingan, honey. Napipikon ako sa kapatid mo na best friend ko sa totoo lang. Pinapamukha niyang tanga tayong dalawa. Naniwala naman nga tayo sa sinabi niyang 'yon na akala natin ay totoo ngunit hindi naman pala. What the fuck?!" saad pa ni Marcus sa kanya.

The sound cracked the silence, and slowly, awkwardly, the room began to breathe again. “Uncle,” he said, still smiling, still laughing lightly, “you’re always on the news.” I raised an eyebrow, but said nothing. “Left and right,” he continued, glancing around as if sharing a harmless joke with the room. “Models. Actresses. Socialites. Foreign celebrities.” He chuckled. “Even here in the Philippines.” Ilan sa mga nakasama namin sa hapag ay natawa na din dahil sa sinabi niya, habang ako ay wala landing reaksyon.

Seen 5:50 pm Axel: Aw seen zone. hey. Ciara: What? Axel: I'm asking kung ilan taon kana. Ah, filipino pala. Akala ko arabo dahil nag e-english. Ciara: And why would I answer you? Axel: Because, I want you? Ciara: Ano? Axel: kidding aside. Just answer my question. Seen 5:56 pm. Axel: hey, don't just seen me.

Mabuti na lang at wala siyang babaeng kasama rito, dahil baka hindi ko siya makausap nang maayos. Natahimik naman siya sandali bago siya nagsalita, “Man! It was great to be in jail for six months!” Then, he laughed. “After that, I came here and I never went back to the Philippines. That country stole my freedom!”

"'Tapos ang sarap-sarap mo kapag n*******d ka." Achilles threw his head back and laughed so hard. Kapagkuwan ay nagniningning ang mga mata nito nang tumingin sa kanya. "So honest. Masarap talaga." Tumango siya. "Oo. Sobrang sarap nga po." He chuckled. "Masarap ka rin." She chuckled. "This is weird. Ni minsan sa buhay ko, hindi pa ako nakipag-usap na ang topic ay kung gaano kasarap ang isang lalaking n*******d."

Joke lang! "Mama! I'm so excited to go and see Philippines and of course to see Tito Papa!" excited n'yang saad at nag tatalon pa sa kama. Tss... Excited na excited s'yang makita si Kuya kasi 2 years pa huling pagkikita nila ng personal eh. Naging busy kasi si Kuya sa mga project n'ya kaya hindi na kami nadadalaw.

Hayop siya mga anak niya walang sustento pero ang girlfriend milyones ang ibinibigay. Itinuloy ko ang pakikipagchat kay mayor Charles Villanueva. Umayon din ang tadhana dahil puro katatawanan quotes ang kanyang ipinapadala. Ito na yong kasabihan na “Masayahing mukha, pero durog ang kaluluwa.” “Ang ganda talaga ng kwentas na ito bagay na bagay sa'kin,”sabi ni Garry. Afsheen calling.....

Parang dalawang taong matagal nang magkakilala kahit dalawang linggo pa lang talaga. “So,” bungad niya habang kumakain. “You cook?” “Dati,” sagot ko. “Noong may oras pa akong magpanggap na normal ang buhay ko.” She glanced at me. “You don’t have to pretend here.” Tumango ako. “I know.” She took a spoonful of soup. “This is good.” Napangiti ako. “Thank you.” “Filipino food really is comforting,” sabi niya. “Parang may yakap.”