Filipino Jokes 2022 Novels & Stories

Pinipigilan ko lang ang napangiti, magaling mag joke si Diego may mga kabuluhan talaga. "ano pa?" nakangiti ko paring sabi. "May kasabihan na HUWAG MONG HABULIN ANG ISANG TAO, HINDI KA ASO. HIGAD KA, GAPANGIN MO!" " Hahaha... grabi ka talaga Diego! ikaw na the best comedian, galing ng mga jokes mo ah. Saan mo yan natutunan?" Ngumiti ito sakin saka ako ulit inakbayan, hindi ko nalang pinansin dahil alam ko namang wala itong malisya.

"Ano?" "Eh 'di, pointless." Natawa siya sa corny na jokes nito. Pwede na rin. "Again may isa pa." "Sige, ano naman 'yon?" "Kapag 'di mo mahulaan ang sagot, hahalikan mo 'ko sa lips pagdating natin ng bahay." "Ano!" Ang lakas ng halakhak nito. "It's a deal." "Basta hindi mahirap, ah?"

At dahil hindi naman ako sanay uminom nang ganoon karami, ramdam ko na ang init sa katawan ko. Maya-maya pa ay nag-umpisa na ring magsipaghiritan ang lahat ng mga nakakatawang jokes. Pati si Camille ay tuwang-tuwa sa amin. “Filipino culture is really heartwarming.” “Of course, we also know how to have fun.” “But not like this, this is crazy,” masayang kuwento ni Camille. “Don’t worry Boss, patikim pa lang ito.”

“Make me laugh.” Hindi na ako nag-aksaya ng oras. Nagkwento ako ng pinaka-corny kong joke, yung tipong hindi ko na rin kayang ulitin kung may ibang tao lang sa paligid. Napahalakhak siya—tawa na parang saglit na nawala ang pagod niya. “Mission accomplished,” sabi ko, proud sa sarili. Nang malapit nang matapos ang call, muntik ko nang masabi.

Nag-pogi sign pa ito na mas lalo kong ikinangiwi. Jejemon. "Hindi ka talaga mukhang Filipino dahil mukha ka namang abnoy." Mabilis ko itong tinalikuran at maya-maya pa ay bahagya akong nagulat nang marinig ko ang halakhak nito na alam kong nagpagulat rin sa mga tao sa paligid. Nagpabalik-balik pa ang tingin ng mga ito sa aming dalawa. Mariin akong napapikit. Nakakahiya. Nakakahiya ang lalaking 'to.

panunukso niya. “Hindi ko alam na may lahi ka palang Fil-Am.” “Fil-Am? Filipino-American? No, wife. I’m pure and proud Filipino,” taas-noong wika niya. “Fil-Am ka. Feelingero’t Ambisyoso ka,” giit ko. “Ha ha ha. Next joke please,” pang-iirita niya at epektibo naman. “Ewan ko sa ‘yo.” Inirapan ko siya at umalis sa bisig niya.

Narinig kong natawa si Jia na para bang ang funny funny ng sinabi ko kahit na seryoso ako. "Mapple, baby, Aciel is a one of the youngest CEO and a bachelor here in Philippines pati na rin sa buong Asia. Sa tingin mo kapag nag offer siya ng kasal sa ibang babae ay tatanggihan siya? I bet not. Ikaw lang ang kilala ko na namroblema dahil in-offer-an ng kasal ng nag-iisang Aciel Lu."

Maarte siyang umupo sa unahan at nag-request ng inumin. "Hi, one pineapple juice and chicken joy like Jollibee, you know Jollibee? A big bee with a wierd smile and big eyes same as you, that's Jollibee. Plus carbonara and big pizza..." sandali siyang huminto at nag-isip, "and lechon manok good for me." umarte siyang very fluent at social habang sinasabi iyon sa barista. Napanganga ang lalaking sinabihan niya at hindi makapagsalita. Kumurap-kurap lang ang mga mata nito na hindi alam kung ano ang isasagot sa kaniya.

Sinapo nito ang mukha ko at biglang nagtagis ang mga ngipin nito nang makitang may sugat ang gilid ng aking mga labi. "Anong nangyari sa'yo? Bakit may sugat ka sa gilid ng mga labi?" Biglang naging mapanganib ang anyo ni Phil. Para bang nakahanda itong pumatay ng tao. "I thought you're having a celebration with your cowerkers? Why do you look like that?"

sabi niya. “And if you want to say you’re okay, you can say ‘Okay lang ako.’” “O-kay lang a-ko,” ulit ko. Parang bata akong natututo ulit magsalita. “This is fun!” sabi ko. “Filipino language very warm.” “Yes,” sagot niya. “Because Filipinos are warm.” Tumango ako habang nakatingin sa paligid. May staff na dumaan at ngumiti sa akin.