Filipino Jokes 2022 นิยาย & เรื่องราว

Maliban na lang sa isa pa naming pagkain para manatiling malakas, ang pagkuha sa mga taong may kaluluwa ng pusong puno ng kasakiman. ''Hey, ang lalim naman ng iniisip mo.'' Umupo sa harap ko si Indigo. ''Sorry ha, iniwan kita mag-isa, sinusubukan ko kasing tawagan 'yong clown na magpe-perform.'' Nakangiwi siya nag sabihin iyon. Hindi ko naman naintindihan ang clown na sinasabi niya. Iyong clown fish ba ang tinutukoy niya? Napanganga ako.

Fuck this shit! Pumunta na lang ako sa kusina at nagtimpla ng kape. Tahimik naman akong umupo at uminom ng kape habang inaalala ang nangyari kagabi. Kinakalma ko na rin ang sarili ko para makapag-isip ng maayos. "I mean... What do you want to eat or drink?" "Shit! You want my lips?" "Why?" "It's delicious. I want that."

Naiiritang saad ko dito. “Taga outer-space yata tong kasama ko.” Sarcastic na saad ni Felipe, syempre alam ko naman na ako ang tinitukoy n'ya, hindi na rin ako nag-abala na magbigay pa ng kahit anong komento sa sabi nya, basta basta na lamang akong kumuha ng potato chip mula sa side table at umupo muli. Alam ko na rin naman kasi ang takbo ng utak nitong bakla na to, pag ganyan na ang sinasabi nya, mag-uumpisa na yang magkwento.

Weeehhhh si papa marunong ng mag-joke kahit iyakin. “Dalawa kayo ng mama mo ang iyakin eh kaya nahawa ako. Mahirap magmahuli dapat may ambag din akong luha para hindi masabi ng mama mo na wala akong ambag,”natatawang sabi ni Papa. “Hoy Felipe Valdez ano ba ang pinagsasabi mo dyan? Di na maganda iyang tumatakbo sa utak mo pinagbibintangan mo na ako,”depensa ni mama.

Parang dalawang taong matagal nang magkakilala kahit dalawang linggo pa lang talaga. “So,” bungad niya habang kumakain. “You cook?” “Dati,” sagot ko. “Noong may oras pa akong magpanggap na normal ang buhay ko.” She glanced at me. “You don’t have to pretend here.” Tumango ako. “I know.” She took a spoonful of soup. “This is good.” Napangiti ako. “Thank you.” “Filipino food really is comforting,” sabi niya. “Parang may yakap.”

Doon ako tuluyang nakahinga ng maluwag. “Anong pagkain ito?” tanong ni Karyu na sunod-sunod ang subo ng kanyang soup. “Ngayon lang ako nakatikim nito. Ang creamy ng sabay at lasang-lasa ang mga sangkap.” “It is one of the comfort foods in the Philippines,” sabi ko. “Request ni Jyn kaya iyan ang niluto ko ngayon.” Nag-thumbs up sina Rajiv at Schlain na hindi na din makapagsalita dahil puno ng pagkain ang kanilang bibig. Isinabaw na din kasi nila sa kanin at mukhang sarap na sarap sila.

Pero bago pa siya makapagsalita, nauna nang nagsalita si Karylle, “Mukhang hindi aalis agad ‘yung dalawang ‘yon. Kung ako sa’yo, matulog ka na lang muna. Gutom ka na ba? Kung gutom ka, bababa ako para kumuha ng pagkain para sa’yo.” Nabigla si Nicole at hindi na napigilang mag-react, “Anong joke ‘yan? May sugat ka pa nga eh! Ako na lang kukuha ng pagkain. ‘Wag mo nang pahirapan sarili mo.” Maikling napatawa si Karylle, pero hindi na siya nakipagtalo pa. Mahinahon lang siyang nagsalita. “Kung gutom ka, bumaba ka na lang at magluto o kaya magpa-deliver ka.”

Tumigil siya sa paglalakad at tuluyang natawa sa sinabi ni Kenji sa kanya. Tumigil din si Kenji sa paglalakad at tinignan siya. She was laughing like crazy. Paano ba naman kasi, isang napaka-creative na joke ang ginawa ni Kenji. “What’s so funny?” takang tanong sa kanya ni Kenji. “Ikaw,” she replied. Sinubukan niyang pigilan ang paghalakhak at tumingin sa bintana. “I didn’t know you were a joker too.”

"Ghad! Masarap yung chicharon girl yung charot masakit. Alam mo kung bakit kasi pwet mo may racket, dejk! Kasi madalas na gamitin ng mga pilipino ang charot as joke kahit naman na totoo ang sinasabi nila. Example: Hi Iza, I have a crush on you! Charot. Another one. Anika I love you, Charot. Gets? Duh." "It's masakit pala, kaya pala tinatawanan ako sa office pag I'm joking and instead of 'charot' ang sabihin ko, charon nasasabi ko. I thought my jokes are funny. " napakamot siya sa ulo niya ng marealize ang kagagahan niya. "What's happening here? Bakit 'di ako belong?" malakas na sigaw ng kapatid ko. I laughed because of her loud voice that caught their attentions.

Yesh. Carriuz keep laughing at my lames jokes. Kahit nga ang hindi naman talaga jokes from me, panay pa rin ang tawa niya na halos maubusan na siya ng hangin sa katawan. Tinanggap ko na lang na ganoon siya kababaw and honestly? Ngayon lang may taong natatawa sa mga lame kong joke maliban kay Rizalyn. Oh well. marami naman talaga ang nagsasabi na mataas ang sense of humor ko at natural sakin ang pagiging ganoon pero piling tao lamang ang nakakaalam sa ganoon konng side. At simula nang pinamahalaan ko ang EBC madalas seryoso ako at wala akong panahon makipagbiruan o ipakita ang ganito kong side. Kaya nga minsan ay gusto kong kasama sina Agatha at Sirene dahil talagang nagkakasundo kaming tatlo