Filipino Radio Drama Script Novels & Stories

Penelope POV Almost seventeen hours ang flight from Canada to Philippines. Akala ko nga mahihirapan ako dahil first time kong makakasama si Travis sa byahe, papunta pang pilipinas. May six hours pa kaming natitira. "Ang daya ng batang 'yan! Kapag kami ang aalis, napakakulit! Tapos nung nasa sa'yo na? Ayan ang tahimik!" sabay turo niya kay Travis na nasa kandungan ko habang nanonood sa tablet.

Pagsisimula ni Philip pero nagsimula rin ng mag-ayos ng gamit ang babae. "Pag may script na saka natin pag-usapan ‘yan, sa ngayon wala pa tayong dahilan para mag-usap!" Mataray na namang sagot nito at nagsimulang mag lakad paalis at naiwang tulala si Philip. Hindi niya akalain na wala pa rin talaga siyang pag-asa na makausap ito hanggang wala ang script nila. Napailing na lamang siya, pero di siya nawawalan ng pag-asa na balang araw ay magkaroon sila ng panahong magkausap. Nang makauwi si Philip ay dumiritso siya agad sa kaniyang kwarto at nagbihis pagkatapos nito ay nahiga siya sa kama at hindi namalayan nakatulog na pala siya.

Parang wala akong maalala? Hayaan na nga baka sumakit na naman ang ulo ko sa kakaisip ng mga ‘yan. Tinantiya ko naman ang signal na mayroon ako at hinanap ang kasalukuyang radio station sa Pilipinas na lagi kong pinapakinggan. Nang mahanap ko na ay bumungad sa’kin ang kantang… “Sa iyong ngiti ako'y nahuhumaling…At sa tuwing ikaw ay gagalaw…Ang mundo ko'y tumitigil…”

Tinaas ko ang kamay ko at kumaway din sa kaniya Nanatiling nasa kaniya ang titig ko habang paalis kami ng isla, the wind is strong but I couldn't care anymore Ng mawala sa paningin ko ang isla saka lang ako humarap kay Mang Kanor na abala sa pag mama nubela sa bangka. The sound of wave splashing on our boat is the only thing I could hear "Ser diretso po ba tayo sa Manila?" Napukaw ang atensiyon ko ng marinig ang boses ni Mang Kanor

Tinakpan ni Camila ang kanyang bibig at napangiti, "Sige na nga. Kung hindi ka natatakot, bakit ako matatakot?" "Okay, hindi na kita istorbohin sa pagpapahinga mo. Ipaparamdam kita kung may update." "Sige, ingat ka." Pagkatapos nito, umakyat si Camila sa taas habang hawak ang script. ... Ang "Smoke from the broken heart" ay isang classic drama.

20 IT WAS SOMETHING Daig ko pa ang nakikinig ng drama sa AM radio o kaya ay sa FM sa ginagawa ko. Drama na ang babae at lalaki ay nagkabati kaya nauwi sa jugjugan to the max. Tsismosa ako eh, anong pakialam niyo? Trip trip lang. Pag nahuli ako ni Kanton, lagot ako. Pero tahimik naman ako. Good girl ako ngayon dahil sa mga kaganapan na ito sa mahiwagang banyo ni Kanton.

Maria sighed deeply before she talk,hinawakan nito ang dalawa niyang kamay. “ I don’t really know what exactly happened,but I heard from one of your father's men that they are going in the Philippines . Hindi ko alam kung ano ang gagawin nila doon,pero kinutuban ako.So I ask my friend to spy for me,nalaman kong buhay ka. Imagine my happiness when I heard that.” Nakangiti ito pero may luhang umalpas dito,mabilis na pinahiran ni Maria ang luha nito at umiling.

“Tama na Phelio. Susuko na ako, kusa akong sasama sa’yo just please stop the war you started! Ang daming inosenteng taong nadadamay!” Natahimik si Phelio sa kabilang linya lalo na’t hindi niya inaasahan na si Farrah pala ang sasagot niyon. “Oh hi to you too my dear Farrah. I thought you totally wanted to ignore me. About what you are saying I will do that if you go here by yourself. Make sure you are alone if not a lot of people will be dead since we planted a lot of bombs everywhere.” Napasinghap si Farrah dahil sa sinabi ni Phelio. Natuto 'din itong umintindi ng tagalog nang dahil sa kaniya pero hindi ito nakakapagsalita ng tagalog.

"Ano po'ng trabaho niya? Doctor rin po ba siya? Dentista o kaya ay Businessman?" Doc. Ramirez sighed deeply and bit her lips. "Wala na akong asawa ngayon. I'm a single mom. My husband died two years ago in a car accident," malungkot na sagot ni Doc. Ramirez kay Andrea. Alam na 'yon ni Gretta na wala ng asawa si Doc. Ramirez kaya hindi na siya nagulat pa. Kilala kasi niya ito. Napatakip si Andrea ng kanyang kamay sa bibig niya matapos niyang marinig na wala na ang asawa ni Doc. Ramirez. She felt sorry for her.

sabi naman niya at saka sinuri ang result na nasa harapan. Nabasa niya sa kapirasong papel na ‘yon na walang kahit ano’ng komplikasyon o kung anumang nakakaalarmang bagay ang dahilan kaya hindi makapagsalita ang kaniyang bunso. “Yes, Ma’am. I encountered so many children with the same situation here in the Philippines. Ang magagawa lang natin ay maghintay. Kapag komportable nang magsalita si Callie, magagawa niya iyon nang walang problema.”