Filipino Traits And Values นิยาย & เรื่องราว

Hindi ganitong klaseng lalaki ang pinangarap kong mapangasawa. Ang lalaking pangarap kong mapangasawa ay katulad ng tatay ko na mabait, masipag at maalalahanin. Gusto ko iyong ipinapakita sa akin na concern siya sa akin. At lahat ng mga katangian na gusto ko sa lalaking mapapangasawa ko ay wala kay Phil kahit mayaman at guwapo pa siya. Hindi naman kasi ajo naghahangad ng guwapo at mayamang mapapangasawa. Basta ang mahalaga ay ipinapakita at ipinapadama niya sa akin na mahalaga ako sa kanya at mahal niya ako ay sapat na sa akin iyon. At sana ay matagpuan ko ang taong iyon kapag natapos na ang kontrata naming dalawa ni Phil.

Hinawakan ko ang mukha niya at saka pinataas 'yon sa akin at saka ako ngumiti sa kanya. "You may or not like it, you have to appreciate it because that's part of you. Philo means love, with that love... that where humanity united and so as our family begins, okay?" Tumango naman siya at nagdalawang-isip naman ako kung nakuha niya ang ibig kong sabihin, she's barely 7 pero alam ko ay kapag lumaki na rin naman siya ay maiintindihan niya rin naman ang gusto kong iparating sa kanya.

Hindi pa ito nakuntento, binigyan din nito ang lolo nito. She giggled. Mana talaga sa kanya ang anak niya. They are similar in almost every way lalo na pagdating sa pagkain. They both prefer Filipino foods. Kaya naman kahit na naroon ito sa abroad, madalang lang din ito kung maglalabas dahil ayaw nito ng American snacks. Well that’s all Levi got from her. All his physical features, he took after his father. She mentally shook her head and quickly dismissed where her thoughts were leading her. This is not the best time to think about him. It’s not good to think about him at all!

Gusto kong maghiganti dahil sa ginawa niya kay Carly, pero ang nararamdaman ko sa kaniya ang isa sa pumipigil sa akin… at kasama na rin ang takot sa maaring gawin niya pa sa akin. When I came here to the Philippines ay planado na ang lahat, but I changed my plan, and yes… I admit… It's because of selfishness. Selfishness… this is the least characteristic in my personality. Lagi ako nagpaparaya para kay Carly. Lagi akong nagpapatalo para kay Carly pero… pero dahil kay Trace ay naging makasarili ako. I love the man na alam ko naman na mahal na mahal ni Carly.

If I know gusto niya lang aking makitang nagrerecite at tumayo malapit sa kanya. “We the sovereign Filipino people, imploring the aid of Almighty God, in order to build a just and humane society and establish a government that shall embody our ideals and aspirations, promote common good, conserve and develop our patrimony, and secure to ourselves and our posterity the blessings of independence and democracy under the rule of law and a regime of truth, justice, freedom, love, equality, and peace, do ordain and promulgate this constitution.” Okay medyo hiningal ako mga sismars! Pero atleast nairaos ng ganda ko ang graded recitation ni dean.

Si Mama naman, mahinhin lang ang tono pero kitang-kita ang saya sa mata. “Lovely, we’ll support you. Basta magpakita ka lang ng sipag at disiplina, lahat ay makakamtan mo.” Tumango si Lovely, halos ma-overwhelm sa kindness na natatanggap niya. “Thank you po, Mama… and Tita Estelle. Promise, gagawin ko po ang best ko.” Si Papa naman, medyo seryoso pero proud. “Just remember, anak, importante rin ang attitude at respeto sa bawat tao dito. Skill is important, pero character ang pinakamahalaga.”

That I have made someone happy today. "No, I have to pay you. For that wish of mine to come true. I must give you something back. You know, I'm quite superstitious, and I really believed that If I wished for something there must be a payment, a token of appreciation or anything I can give back. We filipinos called it, utang na loob," wika ko sa kaniya at ibinulsa ko nga muna ang bulaklak at ang cookie at agad na naghanap ng ATM machine sa paglingun-lingon.

kung saan nalalaman na natin ang totoo sa isa't isa. Kailangan ko pang sabihin sa 'yo na pinauwi ako ng mama ko sa probinsiya kung nasaan nakatira ang kanyang ina na lola ko para maging ligtas ako doon dahil tinutugis ako ng mga kapulisan dito sa Maynila. Ayaw naman niya na mahuli ako kaya kahit ayaw ko na nandoon ako ay wala akong choice kundi ang pumunta doon. Hindi ko kilala ang lola ko ng mga panahon na 'yon dahil hindi ko pa nakikita siya ngunit pagpunta ko doon sa probinsiya na 'yon ay saka ko siya nakilala. Kilala na pala niya ako kahit hindi pa niya ako name-meet sa personal dahil kinukuwento na ako sa kanya ni mama. Pinapadalhan niya ito ng larawan ko. She was so happy to see me in

“So yeah, Isabela, my dad is awesome. Wala talagang scandal, puro effort at love ang dad ko sa akin. And yeah… I get it now, life’s complicated but also kinda cool.” Si Isabela, habang nakikinig, medyo shock pa rin pero may ngiti. “Wow… kahit may twist, my goodness, sobrang love ka talaga ng dad mo.” At sa isip niya, na-realize niya—ang pamilyang Santillan, kahit may secrets, may core values pa rin: love, responsibility, at care.

Sa murang edad niya, parang hindi niya agad maunawaan ang konsepto ng ganitong klase ng kabutihan. “O-okay po, Uncle,” sagot niya sa wakas, medyo nahihiya. “I’m sorry po for doubting your words… baka po kung ano na ang isipin niyo sa akin. It’s just that… I got so used to my mommy and daddy back in the States. Every time I ask them for something or a favor, laging may kapalit. Always. That’s why I thought, baka ganon din po dito sa Philippines.”