Filipino Traits And Values Novels & Stories

Hindi ganitong klaseng lalaki ang pinangarap kong mapangasawa. Ang lalaking pangarap kong mapangasawa ay katulad ng tatay ko na mabait, masipag at maalalahanin. Gusto ko iyong ipinapakita sa akin na concern siya sa akin. At lahat ng mga katangian na gusto ko sa lalaking mapapangasawa ko ay wala kay Phil kahit mayaman at guwapo pa siya. Hindi naman kasi ajo naghahangad ng guwapo at mayamang mapapangasawa. Basta ang mahalaga ay ipinapakita at ipinapadama niya sa akin na mahalaga ako sa kanya at mahal niya ako ay sapat na sa akin iyon. At sana ay matagpuan ko ang taong iyon kapag natapos na ang kontrata naming dalawa ni Phil.

Hindi pa ito nakuntento, binigyan din nito ang lolo nito. She giggled. Mana talaga sa kanya ang anak niya. They are similar in almost every way lalo na pagdating sa pagkain. They both prefer Filipino foods. Kaya naman kahit na naroon ito sa abroad, madalang lang din ito kung maglalabas dahil ayaw nito ng American snacks. Well that’s all Levi got from her. All his physical features, he took after his father. She mentally shook her head and quickly dismissed where her thoughts were leading her. This is not the best time to think about him. It’s not good to think about him at all!

Gusto kong maghiganti dahil sa ginawa niya kay Carly, pero ang nararamdaman ko sa kaniya ang isa sa pumipigil sa akin… at kasama na rin ang takot sa maaring gawin niya pa sa akin. When I came here to the Philippines ay planado na ang lahat, but I changed my plan, and yes… I admit… It's because of selfishness. Selfishness… this is the least characteristic in my personality. Lagi ako nagpaparaya para kay Carly. Lagi akong nagpapatalo para kay Carly pero… pero dahil kay Trace ay naging makasarili ako. I love the man na alam ko naman na mahal na mahal ni Carly.

kung saan nalalaman na natin ang totoo sa isa't isa. Kailangan ko pang sabihin sa 'yo na pinauwi ako ng mama ko sa probinsiya kung nasaan nakatira ang kanyang ina na lola ko para maging ligtas ako doon dahil tinutugis ako ng mga kapulisan dito sa Maynila. Ayaw naman niya na mahuli ako kaya kahit ayaw ko na nandoon ako ay wala akong choice kundi ang pumunta doon. Hindi ko kilala ang lola ko ng mga panahon na 'yon dahil hindi ko pa nakikita siya ngunit pagpunta ko doon sa probinsiya na 'yon ay saka ko siya nakilala. Kilala na pala niya ako kahit hindi pa niya ako name-meet sa personal dahil kinukuwento na ako sa kanya ni mama. Pinapadalhan niya ito ng larawan ko. She was so happy to see me in

“So yeah, Isabela, my dad is awesome. Wala talagang scandal, puro effort at love ang dad ko sa akin. And yeah… I get it now, life’s complicated but also kinda cool.” Si Isabela, habang nakikinig, medyo shock pa rin pero may ngiti. “Wow… kahit may twist, my goodness, sobrang love ka talaga ng dad mo.” At sa isip niya, na-realize niya—ang pamilyang Santillan, kahit may secrets, may core values pa rin: love, responsibility, at care.

Sa murang edad niya, parang hindi niya agad maunawaan ang konsepto ng ganitong klase ng kabutihan. “O-okay po, Uncle,” sagot niya sa wakas, medyo nahihiya. “I’m sorry po for doubting your words… baka po kung ano na ang isipin niyo sa akin. It’s just that… I got so used to my mommy and daddy back in the States. Every time I ask them for something or a favor, laging may kapalit. Always. That’s why I thought, baka ganon din po dito sa Philippines.”

Alam na alam naming lahat na kami ang totoong may-ari nf Filipinas, alam ito ng mga kapwa kong Pilipino. Kinuyum ko ang aking mga kamao habang tinitignan ang nakakasuka niyang mukha. At nagpatuloy pa talaga siyang magsalita, "Es cierto, los indios son inútiles y tontos," (Totoo naman ah, inutil at bulok ang mga indiyo) sabi nito habang nakangisi.

Huminga siya nang marahan. “Hindi ako yung tipo ng tao na tumitingin sa background lang,” sagot niya sa wakas, mababa at diretso ang boses. “For me, skill and attitude ang pinaka-importante.” “Kung may willingness matuto at maayos ang work ethic, mas mahalaga ‘yon kaysa sa maraming diploma na hindi naman nagagamit.” Ngumiti si Tyson at tumango. “Same tayo. I also value character and capability.”

Kabanata 63 Mula sa kabilang linya, may narinig si Persephone na malakas at mabigat na boses ng isang lalaki. “Miss Ocampo, ang pinakamahalagang katangian ng isang tao ay ang malaman niya ang sarili niyang limitasyon. Kahit pa ang Ocampo family o ang Samaniego family, kumpara sa Zobel de Ayala family ng capital, ay mga maliit na pamilya lang na hindi maipagmamalaki.”

Bukod sa hirap ng kalooban dahil malayo sa kanilang pamilya, naroon rin ang pasakit ng pag titiis at pang iinsulto ng kanyang amo sa kanya. Ang mga Pilipino ay hinahamak at tinuturing na mababang uri sa ibang Bansa.