Finish Line In Tagalog Novels & Stories

nangingibabaw ang sigaw ni Jane at Mylene na para bang mga bata. “Malapit na si blue, nasa likod mo na pink!” sigaw din ni Issabella. Tumatalon pa ito sa sobrang tuwa. Kaunti na lang makakarating na finish line ang pink nang bigla siyang mahabol ni Blue. Nagtulakan pa ang dalawa at nagyakapan nang bigla silang sabay na nakarating sa finish line. Natahimik silang lahat. “Walang nanalo? Anong nangyari? Sinong nauna?” naguguluhang tanong ni Kayla. Hindi nila alam kung sino ang nauna sa finish line lalo na at sabay namang natumba ang mga ito.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

“Because you believe I can.” Nagpatuloy ang tour: • Tech booth for lights & fog entrance • Dancers na mag-oopening • Fireworks effect sa finale “andaming magagara na magaganap sakin…” sabi ni Calestine. “All that… for me?” “No.” Adrian smiled. “For us. Because tonight, the world finally knows you belong by my side.” Dinugtungan pa nito, naglalaro ang ngiti: “And also para matapos na ang illusions ng iba. Para tumigil na ang mga nagpapanggap na may pag-asa sa’kin.”

narinig kong sambit ni Gail sa likod ko. "Mauna na ako sa inyo guys." paalam ni Trisha. Nang dadaan na ito sa harap namin ay tumigil sa harap ni Kian. Kinuha ang kamay ni Kian na kinalaki ng mata ko at binigay ang isang USB. "Finish this or else we're all doomed." Masama niya pa akong binalingan at bahagyang binangga sa balikat bago lumabas.

bo. Gusto niyang talunin si Alex hangga't maaari. Iniisip niya kung gaano kasarap ang pakiramdam na tumawid sa finish line sa tagay ng kanyang mga kaklase, nang maramdaman niya ang isang malakas na bugso ng hangin na dumaan sa kanya. Ano iyon? Bahagya siyang napaatras, halos madapa ang kanyang mga paa. Bahagya lang niyang naaninag ang pagmamadali ni Alex. Lumiwanag ang mga mata ng mga tao habang pinagmamasdan nila si Alex na lumampas, isang malabo na blur ng bilis at kapangyarihan. Nagpatuloy si Dylan sa pagtakbo nang kasing bilis ng kanyang makakaya. Wala siyang pakialam na naabutan siya ni Alex. Nauna pa rin siya at tinatapos ang kanyang huling lap. Walang paraan para makatakbo si Alex ng

“Walang makaka-anticipate kung sino ang magwawagi!” Dahil sa hindi kapani-paniwalang tensyon sa huling mga minuto, nagmamadaling nagtakda ang mga tao para makita ang pagsapit ng linya ng pagtatapos. “Matapos ang lahat ng ito, sino ang nauna?” Napahinto ang oras. Mabilis na dumaan ang finish line. Isang malalim na katahimikan ang bumagsak sa buong lugar.

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

Wish "Kuya safe ba 'toh?" maluha-luha kong tanong. Wala akong nagawa nung nahila ako ni Evan papunta dito sa may Zipline, hanggang ngayon ay nangangatog pa rin ako sa sobrang kaba habang si Evan ay natutuwa sa reaksyon ko. Matalim ang tingin ang ginawad ko sakanya ngunit hinayaan niya lang ako.

"Kyla, Ate Jane, tara na po sa last na kubo." "Nawalan na rin ng name tag si Ate Jane!" Kyla announced sadly while running, craning her neck behind her. "Hayaan na! Basta matatapos natin ang remaining challenges, 'yun lang ang kailangan natin for the final point!" "Bilisan mo!" we told each other. And we ran. All five huts were done. At ngayon — finish line na. That's all that was left. The finish line. And we need to walk away with five thousand pesos each!

kung gano'n, kaynino naman? Napatingin ako sa kamay ko, in-imagine kong may red string na nakatali sa hinliliit ko. "Kung kanino nakatali ang dulo ng red string ko, siya ang mapapakasalan ko. Siya ang makakatulong sa 'kin."