Flashback In Tagalog Novels & Stories

Nanatili na lang akong nakadungaw sa bintanang nasa likuran ko upang makita ko ang daan patungo sa destinasyon namin na sa totoo lang ay hindi ko alam. "Mama para ho!" pasigaw na wika ni inay sa mamang driver. Itinigil ng mamang driver ang jeep saka kami bumaba dala dala ang mga gamit namin. "Ikaw bata ka, alam mo ng natutulog ako bakit hindi mo agad pinara, ayan nakalagpas tuloy tayo" pagalit niya sa akin. Grabe hindi ko naman alam yung lugar paano ko ipapara? Si inay talaga oh!

turan pa niya rito. Hinawakan pa ni Akihiro ang balikat ng dalaga upang mapilitan itong humarap sa kaniya. Nag-angat naman ito ng tingin habang hilam ng luha ang mga mata. "P-Pasensya na po, Sir Akihiro. H-Hindi ko lang po talaga mapigilang umiyak. Hindi ko alam na ganito pala ang ibubunga ng sakit kong ito," umiiyak na paliwanag ni Kiah sa kaniya.

"My memories have returned." Animo may narinig ako na sumabog na bomba sa sinabi nito. Natigilan ako. Does it mean na nanumbalik na rin pati ang pagmamahal niya kay Trisha? If so, closure sex na lang ba talaga ang ipinunta niya rito?

Hindi ko inalintana ang mga dugo dahil pakiramdam ko ay nandilim ang paligid ko. “Ma… pa…” huling bigkas ko bago ako nawalan ng malay. End of flashback

He started sobbing. Hindi ko na namalayang umagos na rin ang mga luha ko. Umiwas ako ng tingin at kinagat ang ibaba kong labi para pigilan ang mga hikbi ko. "I-I came back . . ." I whispered, enough for him to hear. "Bumalik ako noong nalaman kong buntis ako." "Bumalik ka pero hindi mo pa rin ako pinuntahan para ipaalam ang tungkol sa kanila. Gano'n ba talaga kalaki ang galit mo sa akin para mga anak natin ang gawin mong kabayaran?"

ilang beses ko na itong nakita at naranasan sa aking nakaraang buhay bago ako naaksidente. Napahawak muli ako sa aking ulo nang magsimula na namang umikot ang paligid. Ang tindi ng sakit ay muling sumiklab sa aking sentido. At sa pagpikit ng aking mga mata... isa na namang panibagong agos ng alaala ang marahas na kumatok at bumukas sa isip ko. FLASHBACK "Conor, bitawan mo muna ang kamay ko, baka may makakita sa atin..."

*****FLASH BACK***** “Napigtas ko ito sa leeg ng estrangherong dumukot sa akin bago paman ako nuon mawalan ng malay. Anu sa tingin mo, ipakita ko kaya ito sa punog maestro o sa prinsipe baka makatulong itong mapadali ang kanilang pag sisiyasat ” “WAAAGGG!!!!!!!” *****END OF FLASHBACK*****

Halos pumiyok na ang boses ko dahil sa wala na'kong lakas ng loob na magsalita. "Ayoko ng makita pa 'yang pagmumukha mo dahil kinamumuhian kita, halos hindi na kita makilala pa, hindi na ikaw 'yong Miguel na nakilala ko't minahal. Siguro nga't hindi talaga tayo para sa isa't isa kaya pinapaubaya na kita," masakit man pero kailangan gawin. End of flashback

C23 WMS#38 FLASHBACK Napatitig ako sa pitong founder na nasa aming harapan. Minsan naman ay nililingon ko ang dalawang lalaki na nasa tabi ko. seryoso lamang ang kanilang mga mukha at wala ring imik. Napatingin akong muli sa aking harapan at isa-isang tiningnan ang kanilang mga mukha. Na check ko na rin ang kanilang mga profile kaya kilala ko na sila.

Flashback "Alam mo Rhian, wag kang masyadong magmamatigas at gawing bato ang iyong puso. Dahil sa ginawa mong pagmamatigas ay naging makasarili kana at nasubrahan na ang iyong katigasan sa iyong puso. Bakit hindi mo buksan ang iyong isipan at puso? Mas masarap mamuhay sa mundong ibabaw kung wala tayong kinikimkim na sama ng loob at maging magpatawad sa mga taong nalugmok sa ating. Give him the chance, kahit para sa bata man lang at hindi para sayo. Tandaan mo, nagpapatawad nga ang Panginoon sa ating makasalanan, ikaw o tayo pa kaya na Tsi kang tayong makasalanan din!" End Flashback